|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Chaotisch leven Ik ben soms druk, Vriendschappen gaan stuk. Anderen begrijpen me niet. Zij zien niet wat je ziet. Zij voelen niet wat jij voelt. Begrijpen niet wat je bedoelt. Steeds krijg je weer op je donder, Je bent een beetje bijzonder. Ik ben snel afgeleid, als er een auto langs rijd. zoveel prikkels, zo impulsief. heel vervelend, soms ook lief. Voor mn beurt praten, ik had het niet in de gaten. Teleurgesteld, Is wat een ander me verteld. Ik viel tegen, Adhd een zorg of zegen? Respect is vaak wat ik mis. Want makkelijk is het niet als het in je is. Ik vecht er hard voor, Ga door en door. Opnieuw steeds weer, keer op keer. Onrustig ben ik van binnen, Ik wil graag opnieuw beginnen. Zie de positieve kanten van mij. Waardering maakt me blij. Ik heb zelf adhd/add, dit is zoals ik het ervaar. Ingezonden door: anoniem Toch adhd!! Geschorst van school, pas 5 jaar oud, Dat is toch om te treuren. Ik kreeg het spaans benauwd. Hoe kon dat toch gebeuren. Hij was voor zichzelf een gevaar, En voor de kinderen in zijn klas. Opgeroepen door de hoofd leraar, Nu beseffen ze het pas. Na een jaar ploeteren en smeken, Om hulp voor mijn zoon. Is hij eindelijk nagekeken, Want hij had een nare toon. Hij riep steeds;?ik wou dat ik dood was?, Naar school gaan wil ik niet meer. Bedreigde de leraren en kinderen uit z`n klas, Hij schopte en sloeg ze en liep weg, keer op keer. Nu konden we ineens wel terecht, Bij een kinderpsychiater. Z`n ADHD bleek dus toch wel echt. Wat sloeg mijn huisarts een flater. Ik hoor hem nog zeggen; ?kom maar terug over een jaar of twee?, Afgewimpeld en in een hoek geduwd. En hij zei;?ik kan er niets mee?, Nu blijkt dus wel hij had het fout. Nu heeft hij medicijnen, Ritalin tegen ADHD. En hoeft hij niet meer te vechten en te kwijnen, En doet hij weer met bijna alles mee. Lieve schat, wij blijven voor je vechten, Ons maakt het niet uit wat een ander van je vind. Want jij hebt ook je rechten, En je bent en blijft ons kind. Papa en mama houden van jou, onthoud dat goed, Want ook al ben je hyperactief. Wij springen voor jou in de bres, als het moet, Jij bent en blijft ons hartendief. Ingezonden door: Esther Sloterdijk-van Ast Opstandig knulletje. Lief klein rebels ventje, wat is er met je aan de hand. opstandig ben je geworden, beroofd je mama van haar verstand. Je slaat, schopt en krijst, schreeuwt alles bij elkaar. zou het aan je leeftijd liggen, ach ventje, wist ik het maar. Er is geen land met je te bezeilen, maar ondanks alles ben je lief. misschien is het even een bevlieging, want je bent nog steeds ons hartendief. Je hebt ouders die van je houden, je bent nog zo kwetsbaar en klein. je moet weer lachen en spelen, want dat vinden wij fijn. Je bent nu even jezelf niet, alleen maar opstandig een boos. lief knulletje van bijna vier, wat is er toch met jou loos. Ingezonden door: Esther Sloterdijk-van Ast |
ADHD, Een nieuwe dag breekt aan. Het is voor jou weer tijd om op te staan. Dat gaat gepaard met veel gestommel. O, mijn schat , wat maak je weer een rommel!! Zoals altijd weet je niet waar te beginnen. En raak je helemaal buiten zinnen! Dan van het een op het andere moment. Ben je weer een hele lieve en vrolijke vent. Opeens wordt je weer hartstikke boos. Want er is volgens jou weer van alles loos! Dan moet je friemelen, opstaan, bewegen, praten. En ben ik soms in alle staten. ik schreeuw, je doet ook nooit is wat ik je vraag!! En weer krijg ik de volle laag. Je loopt te stampen en te grommen. En het kan je allemaal niet bommen. Jullie hebben ook altijd wat te zeuren. Ja schat, er zijn nu eenmaal dingen die moeten gebeuren. En weer heeft mama het helemaal gedaan. En roept hij, laat me toch mijn eigen gang gaan!! Schat, ik wou dat wij dat konden. En dat meen ik op alle gronden. Maar voor dat jij op eigen benen kunt gaan staan. Heb jij nog een hele lange weg te gaan!! Ik kan je geen vinger geven, Want je zal altijd naar meer streven. En dan constant in problemen raken, En andere verwijten maken. Je wil zo veel en het liefst alles tegelijk. Maar een vast ritme is voor jou zo belangrijk. Toch zal niets hem ontgaan, In dit hyperactieve en overdrukke bestaan. Met veel geduld, liefde en structuur, Breek je uiteindelijk wel die muur. Nee lieve mensen?. Het valt lang niet altijd mee. Een kind te hebben met ???? ADHD Ingezonden door: Esther Sloterdijk-van Ast Mijn ADHD dochter Elke dag waait er een wervelwind door ons huis er is altijd wel wat, altijd wel wat gespuis. Ze is zo wild, en zonder rem Luidruchtig en zo'n harde stem. Zo op het eerste gezicht een mooie jonge meid 16 jaar, en ook nog in de puberteit. Een kind die dwars tegen de regels in gaat een kind die midden in de maatschappij staat. Elke keer ben je geneigd de teugels aan te trekken "maar ja" ze moet de wereld toch ontdekken? Weinig begrip van mensen om haar heen maakt snel vrienden en is ook weer snel alleen. Moet ik haar de vrijheid geven, naar dat zelfstandige leven? diep in mijn hart wil dat haar wel geven. Maar ben bang voor die wereld om ons heen want die is jammer genoeg zo hard als steen. Misschien zie ik het wel te grijs en word ze gewoon met vallen en opstaan wijs. Ingezonden door: Een bezorgde moeder |
Vader en zoon ADHD ADHD, Vader en zoon hebben allebei, Soms zit ik daar wel eens mee, En is het erg lastig voor mij. Ik ben juist heel erg rustig, En soms ingetogen bovendien. Zij beide zo levenslustig, En is dat voor mij soms wel eens afzien. Jullie zijn altijd zo hyperactief, En soms word het me te veel. Maar ondanks alles vind ik jullie wel lief, Ben ik blij dat ik mijn leven met jullie deel. Nu slikken ze beide een pil, Kunnen ze zich nu beter concentreren. Zijn ze nu eindelijk een beetje chill, En zal het hier in huis weer een beetje kalmeren. Maar hoe jullie ook zijn en wat jullie ook doen, Jullie aanwezigheid maakt me blij. Ik wil jullie niet kwijt voor geen miljoen, Ik hou van jullie allebei. Ingezonden door: Esther Sloterdijk-van Ast Heeft mijn kind adhd ?? Hij is altijd maar druk, en maakt van alles stuk. Dag in dag uit is hij in de weer, Tot hij naar bed gaat en z`n ogen vallen neer. Hij blijft maar praten en nog eens praten, Maar dat heeft hij zelf niet in de gaten. Altijd maar de aandacht vragen, En over onnozele dingen klagen. Alles 10 keer zeggen, Steeds weer alles opnieuw uitleggen. Hij probeert z`n eigen aan te passen op dat moment, Maar ik zie dat je van binnen onrustig bent. Altijd maar waarschuwen pas op dat glas, Dan stoot hij het om en ziet hij het pas. Altijd maar roepen, doe nou eens rustig, Maar je bent ook zo levenslustig. je springt, schopt en slaat, je hebt ontzettend veel praat. als je je zin niet krijgt, krijg ik een hele reeks verwijt. of je begint hardop te wenen, zodat ik oordopjes moet lenen. zelf besef je het niet, en dat doet ons verdriet. Je bent nog maar een kind van vier, wat moet ik hier nou mee. De dokter zegt: ?kom maar terug over een jaar of twee. Soms zit ik met de handen in het haar, Vind je dat nou echt zo raar ? maar je kan ook zo lief zijn, en dan is het vlug vergeten pijn. want ook al ben je hyperactief, je ben en blijft ons hartendief. Ingezonden door: Esther Sloterdijk-van Ast |
| Bestel eens een lekkere taart bij ons, altijd een smakelijk hoogtepuntje! | Leuke, betaalbare, hippe kinderkleding, kijk eens bij kinderkleding2love |
 |
|
|