|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Mijn Allegro Ik zoek en wacht. Zo onrustig, zo alleen. Niets anders verzacht, alleen jouw armen om me heen. Heb ik de juiste beslissing genomen, of maak ik nu een grote fout. Jij bent de man van mijn dromen en zonder jou is het verdomde koud. Mijn heerlijk mijn liefde, waar ben ik zonder jou. Jij, alleen jij bent de man waar ik van hou. Maar stel je voor we gaan wel door, krijg ik dan weer 2 uur per week ? Ik geloof van wel en bedenk me snel, ik raak nu al van streek. Het liefst zou ik je vragen om 2 dagen, dat is nog wel te doen. Maar dat kan je me niet geven, dat past niet in je leven, dus blaas ik je een zoen. Toch zoek ik jou en hou ik jou, jij bent mijn nummer 1. Want echt Allegro wat mis ik jou en je armen om me heen. Ingezonden door: Anoniem Tweeling alleen! Samen ontstaan Samen in een wiegje Samen opgegroeid Samen veel gedeeld Heel veel samen maar nu alleen maar toch voor altijd samen. Dag tweeling zaadje!!!!! Ingezonden door: Wim & Nel Teveel keren Ik zal afscheid nemen Misschien is het wel fout Maar ik kan niet delen Waar ik niet van houd Door dat ene zwakke moment Dat ik jouw ontving Begint in mij te groeien Wat ik niet wil Teveel keren is het mij overkomen Tot ziens misschien Maar nooit meer iets vernomen Heb ik dat verdient Teveel keer een gedraaide rug Van hetgeen mij lief is Teveel keer tot ziens misschien Ik wil niet meer Toch overkomt het mij telkens weer Teveel Afscheid tegen wil en dank Teveel Ik wil niet meer Ingezonden door: Piet v.d. Waarden Alleen Lang waren we samen nu ben ik alleen Zorgzaam als geen ander stilte om me heen Het is niet te bevatten het snijdt door mijn ziel Om jou te moeten missen Jou...waar ik eens voor viel Ingezonden door: Irma Afscheid Ik raakte je helemaal kwijt mam ik voelde het al heel lang Als ik jou zo zag liggen dat maakte mij zo bang Je lag daar maar te kijken hulpeloos en stil O mam was dit nu werkelijk, allemaal Gods wil Voor jou kwam het einde en ik zal je heel erg missen Maar die fijne jaren met jou zijn nooit meer uit te wissen Ingezonden door: Irma Afscheid Afscheid nemen valt niet mee, van mijn Zus, Die nu aan `t einde is gekomen, Van haar weg, Afscheid. Ik zag wat ze wou zeggen, ze wou zeggen, Ik hou van jou, Ik zei tegen haar, Ik hou ook van jou, Ik had haar hand, In de mijne, Bij afscheid naar mijn huis, Gaat zij wellicht morgen Naar `n ander huis, Ze ziet dan weer haar Man, Ik zei bij weggaan, Tot ziens, En ze knikte, Veel Liefs voor mijn Zus, Jeannie. Ingezonden door: Amy Voorbij aan mij je pakte meer dan dat we samen deelden stapte verder en voorbij aan mij jij was mijn oog en hand ik bleef het lijf en voeten zo vervlochten we de wegen meer kon ik helaas niet geven liet je gaan jouw afscheid was voor mij beginnen getekend kon ik winnen van wat verleden schreef groei omdat ik eindelijk kan ontbotten uit de koestering door pijn in bloei wil ik mezelf weer zijn Ingezonden door: Wil Melker de dood is niets. ik ben slechts naar de andere kant. ik ben mezelf, jij bent jezelf. wat wij voor elkaar waren, dat zijn we nog altijd. noem me zoals je me altijd hebt genoemd. spreek tegen me zoals weleer. op dezelfde toon, niet plechtig niet triest. lach om wat ons samen deed lachen. denk aan mij, bid met mij. spreek mijn naam uit zoals thuis, zoals je altijd hebt gedaan. zonder hem te benadrukken, zonder droefheid. het leven is wat het altijd is geweest. de draad is niet gebroken. waarom zou ik uit je gedachten zijn? omdat je me niet meer ziet? nee, ik ben niet ver, juist aan de andere kant van de weg. zie je, alles is goed. je zult mijn hart opnieuw ontdekken. en er de tederheid in terugvinden. dus droog je tranen en treur niet, als je van me houd. Ingezonden door: Adinda Zoekende Nog steeds ben ik naar jou op zoek. In iedere straat,op iedere hoek denk ik dat ik jou zie staan. 'K hol naar je toe en raak je aan om dan te zien,dat jij het niet bent. 'T is iemand die mij niet herkent. Ook in iedere etalage ruit zie ik jou gezicht,en huil het uit om dan te zien:je lacht naar mij. Ik voel,je bent nu zo dicht bij en houd je stijf vast in mijn armen. 'K wil me aan jou lichaam warmen! Nog steeds ben ik naar jou op zoek. T' is niet het dichtslaan van een boek dat weggelegd wordt na het lezen. Je bent nog steeds in heel mijn wezen, en was heel belangrijk in mijn leven. 'K wilde je nog zoveel liefde geven! Op ieder bankje in het plantsoen ga ik naar je toe,en geef een zoen. Zelfs in het ruisen van de wind hoor ik jou stem die zegt:",mijn kind, huil toch niet zoveel om mij, wees gelukkig en ben blij!" "De tijd dat wij tezamen waren, dat moet je in je hart bewaren. De sterke band tussen ons beiden, niets en niemand,kan dat scheiden!" Nog steeds ben ik naar jou op zoek. In iedere straat,op iedere hoek. Je dochter Ingezonden door: Trudy Huil niet om mij, Huil niet om mij als het uur gekomen is, Mijn wens is het jullie allemaal nog een keer te zien, Ik hou van jullie allemaal, Terug kijkend op dat wat ik alles had, kinderen een lieve man hij is al heen, ik zal hem treffen als ik kom, dat heeft hij beloofd, en snel zal ik hem zien, Ik heb nog een wens, Als jullie die kunnen vervullen, zal ik gaan, Breng me naar het strand, Laat me zitten in het Noordzee zand, maak een vuurtje om ons heen, ik hoor het geluid van de golven, ik hoor de meeuwen vechtend om een vis, in gedachten zie ik een bootje, met twee jonge mensen, Zoals jullie vader en ik toen, samen in een bootje, de lange vaart door het leven en makkelijk was het niet. maar liefde overwint alles zo kwamen wij door de storm heen, Kinderen wat waren wij gelukkig met elkaar, en daarom mijn lieve kinderen, Huil niet als ik ga, want ik ga naar jullie papa, ik kan het bijna niet afwachten zijn kus zijn armen om mij heen, dan weet ik dat ik thuis ben als ik weer bij jullie papa ben, Rust vind ik eerst weer als ik in dat bootje zit, samen met papa Lieve kinderen leef verder jullie leven, ik waak over jullie dag en nacht, ben tevreden met dat wat jullie hebben, gezonde kinderen en de liefde voor elkaar, streef nooit naar het onmogelijke, dat brengt haat nijd en verdriet Laat me hier maar even zitten zie daar aan de horizon, daar is je vader hij komt me halen hij had het beloofd, nog een paar uurtjes dan komt het bootje aan, dan moet ik gaan, geef mama nog snel een kus o jee daar komt het bootje, ik voel dat hij er is, langzaam sluit zij haar ogen een laatste zucht, nu zit ze in haar bootje en vaart de laatste haven tegemoet. Kom hier en zet je naast mij neer, Sluit je ogen en stel je voor, Samen heel stil, Samen stellen vrij ons de vrede voor, En om het onnodige doden, In onze harten groeit pijn, Samen in stilte, Vragen wij, Laat onze wensen uitkomen, Samen in stilte, Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs |
Lieve opa en oma jullie waren alles voor mij ook al was ik toen nog zo klein! nu heb ik nog zoveel verdriet maar niemand die dat ziet. in het heelal zie ik jullie als een sterretje zo klein en dan denk ik waarom konden jullie nog niet even bij me zijn! dank je opa en oma voor die korte tijd dat ik bij jullie kon zijn! Ingezonden door: M. Massop Afscheid bij het overlijden van Dien. Ik zag haar voor het eerst op haar elfde jaar ?n leuke griet met gitzwart haar ik zag haar opgroeien als tot een gezonde meid voor zorgen of verdriet was nog geen tijd ik zag haar worden een jonge vrouw die heel goed wist wat ze wou ik zag haar geluk bij de geboorte van haar eerste kind een geluk waar je geen woorden voor vindt ik zag een gezin degelijk en trouw de geboorte van de tweede kwam al gauw ik zag een geluk wreed worden verstoord haar trof een hersenbloeding ongehoord ik zag haar herstellen na een moeilijke tijd wat heb ik haar toen om haar moed benijd ik zag voorbij gaan gelukkige jaren niets duidde op nog meer gevaren ik zag haar tranen, twijfel en verdriet zij had die ziekte, de uitslagen logen niet ik zag haar strijden, ziek en ellendig ziekenhuizen bezocht ze bestendig ik zag artsen strijden voor haar leven alles onderging ze, vol moed en gedreven ik zag haar, verbijtend haar pijn ze wilde nog zo graag een goede gastvrouw zijn ik zag dat ze verloor haar strijd er was nog maar zo weinig tijd ik zag haar bij haar laatste moment zo een verdriet heb ik nog nooit gekend ik zag je brengen, naar je laatste halte de wereld heeft nu een heel andere gestalte 42 jaar mocht je niet meer worden waar je nu bent blijft verborgen we zullen je nooit meer zien dat doet pijn, ontzettende pijn Dien. Ingezonden door: Piet van der Waarden Ik heb hem gekend........die man hij wilde bij me horen hij is er altijd geweest sinds ik ben geboren Ik heb hem vertrouwd........die man de troost uit m'n kinderjaren de spil van mijn bestaan die alles kon verklaren Ik heb hem gemist..........die man nadat ik was weggegaan wetend, als ik hem nodig had hij voor me klaar zou staan Mijn kinderen hebben hem gekend......die man zij hebben zijn liefde gevoeld omdat hij niet zelfzuchtig was 't was altijd goed bedoeld Ik heb hem zien lijden....die man tot aan z'n laatste oogopslag ik moest afscheid van hem nemen ik mis hem zo, iedere dag U hebt hem niet gekend.......die man mij staat het huilen nader maar, wat u wel moet weten is die man......hij was mijn vader Ingezonden door: Corrie Marek-Boom die kiert en kraakt als het past in je hand wil ik alles geven je langs de lange vingers polsen in meebeleven weg gaan hier van de deur die kiert en kraakt in meebewegen Ingezonden door: Wil Melker hemelde gedachten ze aten in voorbijgaan de kleuren van mijn roos vraten aan mijn lach in jou maar steeds verwachten hun heimelijk plezier tochtte koud door het centraal station ik hemelde gedachten kon die bocht helaas niet om de stengel knakte toen jij niet verscheen jouw bloem mijn roos en ik bleven alleen Ingezonden door: Wil Melker Genieten In ieder sprankje zonnestraal, in iedere druppel regen, ik weet dat ik het veel herhaal, kom ik mijn moeder tegen. Zij genoot van 't prachtig kleurenspel: het zonlicht in een glas. Een regenboog,een waterbel, als of het een wonder was. Zij genoot van het palet der kleuren, wat de natuur ons gaf. Tot op een dag het ging gebeuren, en deze wond'ren niet meer zag. Zij genoot van mooi klassiek muziek, de tonen vloeiden langzaam weg. Zij wist nog niet:haar geest werd ziek: "Ik ga vergeten? Kom nou zeg!" Zij genoot van mooie boeken lezen, er was een lange boekenkast. De woorden werden vreemde wezens, en zij hield ze niet meer vast. Zij genoot van 't samen koffie drinken. "Meisje,wij zitten nu weer op fluweel!" Tot op een dag,'t genot ging zinken, en ieder kopje was teveel. Zij genoot van het samen zingen. In de keuken,bij de "kreeft" Dit is een van de vele dingen, die zij nooit vergeten heeft. Zij genoot van zon en van het daglicht, al fietsende,daar achter aan. Tot op een dag,de deur bleef dicht en ook haar fiets bleef staan. Zij genoot zo van het schemerlicht, de lampjes aan,tot in de nachte. Tot op een dag,'t gordijn bleef dicht, als of zij nergens meer op wachtte. In ieder sprankje zonnestraal, in iedere druppel regen, ik weet dat ik het veel herhaal. Zij heeft me ook zoveel gegeven! Bngezonden door: Trudy van der Walle Leven en dood!! Jij bent niet dood, voor ons blijf jij leven. Jij bent net als een vlinder waarvan de cocon is achtergebleven. Het is je lichaam, en leeg omhulsel wat jij achterliet. En niet je ziel, al hebben wij wel verdriet. Jouw ziel, net als een vlinder blijft voortleven. Net als alle herinneringen en liefde die jij ons altijd hebt gegeven. Ingezonden door: Tilly Duijndam - v.d. Plas Een wereld vol licht! Jij bent uitgevlogen naar een wereld vol licht waar jij nu gelukkig bent. Maar als ik naar boven kijk zal ik jou blijven zien als een ster aan het firmament. Ingezonden door: Tilly Duijndam - v.d. Plas Laat je tranen stromen, Ja laat ze maar gaan, Als je weet dat je afscheid moet gaan nemen, Van het liefste dat je bezit, Laat je stranen stromen, Ja laat ze maar gaan, Niemand zal je tranen nemen, Laat ze rustig gaan, Ik zou je willen troosten, Ik zou alles voor je willen doen, Maar dat zal niet gaan, Roosje laat je tranen stromen, Laat ze rustig gaan, Sterkte en Liefs wil ik je wensen, In deze zware tijd, Laat je tranen stromen, Laat ze rustig gaan, Geschreven voor Lenteroosje Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs Zo klein Zo fijn Zo volmaakt Al zo veel harten geraakt Het echte leven Is jou niet gegeven Wij hopen dat jij je plaats vindt Ga nu maar gauw, mijn sterrenkind. Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs In mijn leven is er enkel nog regen, voor mij was jij een echte zegen, tranen rollen over mijn wangen, omdat ik weet dat niemand jou ooit kan vervangen, nu voel ik enkel nog mijn hart dat bloed, omdat ik weet dat jij mij verlaten moet. Ingezonden door: Dille |
Lieve ma, Jij bent voor mijn gevoel dood. Ik moet afscheid van jou nemen terwijl jij nog leeft. Jij bent geestelijk erg ziek en dat doet mij altijd verdriet en enorm veel pijn, ook al wil je dit niet. Ik heb vanaf klein meisje gedroomd gehoopt dat je ooit een lieve Mamma zou zijn, maar... Dat wil je wel, maar dat kan je niet, want jij bent ziek in je hoofd. Jij weet niet wat liefde is en warmte en geluk, jij kent alleen maar pijn en verdriet en dit draag je uit. Lieve mama, En toch geloof ik dat je mij nooit pijn hebt willen doen en dat je blij bent dat het met mij goed is gekomen. Lieve mama, Ik wens dat aan jouw lijden snel een eind komt en dat je in de hemel met open armen wordt ontvangen. Daarom zeg ik mamma, ik hebt het je vergeven en hoop een warm leven in de hemel met jou. Dan gaan we weer gek doen en taartjes eten, een colaatje tick drinken en heel veel liefde aan elkaar geven. Maar deze keer onbeschadigd! Vaarwel mamaamammam, Tot dan. Je dochter Ingezonden door: N. Brakkee Geven Geen kans om door te leven Blijvend een gemis Hoe dikwijls kun je geven Wat je het liefste is? Ingezonden door: Piet v.d. Waarden lieve mama kon jij nog maar even bij me zijn kon ik nog even alles weer met je delen Was je nog maar even hier kon ik nog even met je praten Zoals we vroeger uren zaten mama kon ik maar even naast jou staan Was je nu maar niet zover bij mij vandaan Zelfs na die tijd is dit gevoel niet meer te verdragen Wat doet het ongelofelijk veel pijn want weet je mama als ik jou mis neem ik tekens jou foto in mijn handen dan voel ik jou aanwezigheid dan weet ik dat ik niet eenzaam moet zijn ik zie dan zoveel mooie dingen om heen alle mooie momenten die we altijd samen deelden waarom doch ging dit zo snel voorbij ... want weet je mama ik voel nu de tranen rollen over mijn wangen jij ging zo plots van me heen ik heb niet eens afscheid kunnen nemen kan ik jou maar terug zien ook al was het maar voor even dan kan ik jou nog vertellen hoeveel ik van je hield want jij was er altijd voor mij, nu voel ik me zo alleen ik hoor jouw stem niet maar voel wel jouw aanwezigheid dat gevoel maak me sterk al is het maar voor even want jij was zo goed voor mij mama in alles wat voor hebt gedaan zeg ik jou dank-u-wel toch doet het zo'n pijn, nu dat jij er niet meer bent voor mij we deelden alles met elkander en niemand wilde dit mooie moment nog veranderen ik zal jou missen lieve mama want jij deed zoveel voor mij Ingezonden door: Anja Waarom jij als ik het mag vragen? ik zou het wel willen maar je bent weg. Wij zouden jou super graag terug willen maar dat gaat niet. Het zal altijd pijn blijven doen om jou achter te laten. Afscheid nemen is niet gemakkelijk. Ingezonden door: Paulien bent mijn diamant er sprong een vonkje uit de edelsteen die jouw slanke vinger droeg ik zag het alleen je handen waren bezig afscheid te bereiden tastten naar je jas en in je blik vonkte je weer jij bent mijn diamant voelde al in jou begroeten de lange vingers in mijn hand ze vonkten speels een nieuw ontmoeten Ingezonden door: Wil Melker Waar het einde is Waar het einde is gekomen begint een nieuwe weg naar de eeuwigheid. Hoe anders zal het zijn als we je kamer in komen en jij ons niet meer zult verwelkomen. Hoe anders zal het zijn als ik je wil bellen en je neemt de hoorn niet meer op. Hoe anders zal ons leven zijn nu jij de poort van de heer binnen treedt en ons een leegte achterlaat die nooit meer op te vullen is. Maar waar we de herinneringen aan jou willen laten verder leven. Afscheid vandaag van je nemen denk dat dat een van de moeilijkste dingen is in het leven. Je nu loslaten je bij onze heer achter laten maar ons zelf proberen te troosten dat je niet alleen bent daarboven. Papa ging je reeds 28 jaar geleden voor. Maar het voelt nu koud en kil aan om je te laten gaan. Maar de herinneringen aan jou zullen nooit vergaan. Toch moeten we jouw verlies hier vandaag niet alleen dragen vele mensen die je op je levenspad tegen kwam willen ons met dit laatste stuk dat je moet gaan bijstaan. Zodat wij dit verdriet niet alleen moeten dragen. En het ons een beetje helpt om jou door die poort naar de eeuwigheid te laten gaan waar jij een nieuw begin betreedt naar de eeuwigheid je dochter Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Geloof me Geloof me ! als ik zeg, ook al heb ik jou verlaten, ik ben nog steeds, een deel van jou heb je dat dan niet in de gaten. Ook bij verdriet en pijn, zal ik naast je staan, en zal ik bij je zijn. Geloof me ! In gedachten, zie ik iedere dag, jouw verdriet, jouw tranen, en je lieve lach. Ik zal altijd over jou waken, Spiritueel gezien, zal ik proberen om je aan te raken. Geloof me ! Maak je niet meer kwaad, omdat ik je moest verlaten, ik had het zelf niet in de gaten. Ik ben van jou, ik blijf bij jou, ook al ben ik er niet meer. Ik wil dat je weet, hoeveel ik nog van je hou. Geloof me ! Ingezonden door: Ans de Laat Troost?.. (Opgedragen aan Corry ) Toen ik werd geboren, was er vreugde en geen verdriet, maar nu ik jullie heb verlaten, zijn er tranen die men ziet. Wees maar niet bang, verdriet is normaal, jullie mogen me missen, maar mis me niet te lang, Bewaar de mooie herinneringen, ook al zijn het kleine dingen, en al is het dan met smart, ik leef toch voort in jullie hart, Mijn liefde was als een meer, diep en helder, als kristallen glas, dat jullie zegt, wie ik eens was. Mijn tijd leek als een rivier, lang en zonder einde, alles kwam zo onverwacht, eerder dan ik zelf dacht. Met duizend fijne blaren, viel de herfst aan, maar het pad naar de hemel, ben ik met onze Cees gegaan Daar zijn wij opgenomen, om uit te rusten en te dromen, hier zullen wij over jullie waken, het is een van onze nieuwe taken. Ik had een heel vol leven, maar ik had geen adem meer, jullie moeten niet meer treuren, eens zien we elkaar toch weer. With Love Corry Ingezonden door: Ans de Laat |
|
3 jan jouw moegetergde lichaam is niet meer ik las je laatste woorden van je lippen zonder geluid zonder verwijt maar de warmte is gebleven tussen ons Ik weet je bent nu eindeloos ver weg Ontroostbaar voor mijn woorden Maar zo dichtbij je bent maar even weg Onze liefde is gebleven Ingezonden door: Boske Starend naar je donkere ogen weet ik dat er meer zit achter je lach jouw diepe blik, nooit gelogen ik weet, dat je weet, dat ik je graag mag maar gevoelens worden door twijfels overwonnen ik probeer, maar kan er niets tegen beginnen misschien is liefde alleen maar door de mens verzonnen en betekent 'ik hou van jou' evenveel als al die andere zinnen en toch weet ik dat het niet zo is toch weet ik, dat ik me grondig vergis want met je beschermende armen om me heen afscheid nemend van elkaar voel ik me voor even geborgen en niet alleen en valt het afscheid mij ook zwaar Ingezonden door: Carmen Veel te kort was je leven. Veel te kort hebben we je liefde kunnen geven. Het doet pijn je te moeten laten gaan, Het doen pijn zonder jou in het leven te staan. Slaap nu maar zacht, en weet... dat ik van je hou. Slaap nu maar zacht, en weet... op een dag kom ik bij jou! Ingezonden door: Daniëlla Wij We wisten het allebei hoe verweven we zaten. Ik in jou Jij in mij Voor ons zo gewoon als draden om en door Ik streelde je wang Jij kuste mijn mond Als in een weefgetouw Jij door mij Ik door jou Strengelden wij ons door de tijd ......En langzaam werden onze draden korter... Ingezonden door: Goda Broos Je was toch zo mooi mijn roos maar als een bloem o zo broos Wachtende tot ze ooit eens bloeit maar ik weet dat ze nooit openbloeit Nu kan ik alleen maar dromen wat het zijn zou maar ik zal je nooit kennen als jonge vrouw, Ze kwamen je halen lieve schat veel te vroeg, wie was het die uw leven ineens zomaar neersloeg. Maar lieve Caro ik zeg je heel luid jij bent het die altijd in mijn hartje schuilt. Je bent in mijn hart gegrift daar word je mijn schat...nooit uitgewist Ingezonden door: Jakske Afgelopen stil lig jij daar ik hou je hand vast ga niet weg lief blijf leven als je me hoort knijp dan even je hoort me niet dat voel ik ik zoen je hand en je geeft geen kick ik huil, het is niet meer te stoppen er is geen kans meer op hopen ik geef je een laatste zoen het is nu afgelopen Ingezonden door: Shirley Deze zomerse maand is koud in mijn hart, zo bitter,sinds jij zo plots verdween, ook al is de lucht zo zuiver blauw, ik rouw,en kleur alles zwart om me heen. laat alles toch gewoon gelogen zijn, en breng me terug toen ik nog bij je was, je was niet slecht, enkel gevuld met onzekerheid, lijm me niet,ik voel me een gebroken glas. deze pijn is het ritme van iedere seconde, nooit zal het ondraagelijke verdwijnen, tot mij ontwaakt wat jou is overkomen, dan pas, pas dan zal deze maand weer schijnen Ingezonden door: Willemyns Katia Zij hield van rode rozen, die troosten haar huilend gezicht, en o zo blindelings, had ze haar naar de zorgen gericht. zij hield van rode rozen, hield ze vast als haar eigen kind, en misschien onwetend, had ze die te weinig bemind. zij hield van rode rozen, en koesterde ze met alles wat ze had, en toch zo onbewust, gebeurde het dat ze alles vergat. zij hield van rode rozen, rozen o zo rood, die rusten nu op haar graf, wakend op het leven na de dood. Ingezonden door: Willemyns Katia Dag mam. Voor de laatste keer zijn we hier samen, verdrietig, maar toch ook wel blij. 95 jaar geworden, lange tijd was je bij mij. Dag mam: Ik zei het, als ik op bezoek kwam, je keek me dan met een glimlach aan. Samen gingen we koffie drinken, dat eindje lopen kon je nog net aan. Ja aaide dan over mijn arm, en streek langs mijn wang. Praten deed je niet veel meer, en je keek wat bang. Verzonken in het verleden, zakte je steeds verder bij mij vandaan. Je leefde in je eigen wereldje, ik moet je laten gaan. Dag mam: Ik zei het als ik wegging, weer bij jou vandaan. Niet weggaan, zei je soms zachtjes, maar ik, ik moest gaan. Ik gaf je een zoen en zei tot morgen, dan kom ik weer, Ik trok mijn jas aan en ging, het deed elke dag een beetje zeer. Je bleef zo verdrietig achter, je zwaaide naar mij, en ik naar jou. Stilletjes zat je me na te kijken, lieve mam, weet dat ik van je hou. Dag mam: Het is voor het laatst dat ik dit nu zeg, nooit zal ik iemands kind nog zijn. Afscheid nemen, steeds maar weer, steeds maar weer die pijn. Dag mam. Ingezonden door: Gerda |
Afscheid nemen Afscheid nemen is niet leuk Afscheid nemen is niet fijn Maar het zal toch moeten Ook al doet het erg pijn. Nu ben je uit mijn leven verdwenen En dat doet heel erg zeer Niet meer met je praten over alles en nog wat Dat kan nu niet meer ! Dag Tim ! Ik zal je missen ! Ingezonden door : Elise Oudoor Afscheid Begroeting en afscheid gaan als een treinreis door het leven Mensen stappen in en mensen stappen uit Jong en oud ieder heeft een eigen station Soms van vreugde vaak ook van verdriet Naarmate de reis langer duurt wordt het stiller in de trein Zij die uitstapten worden herinnering Oud of jong er is geen verschil ook voor ons staat de trein ééns stil. Ingezonden door: Jan Zonder afscheid... Waarom heb je het gedaan, ik begrijp het niet, waarom ben je zo gegaan. Je zou toch blijven vechten. vertrokken zonder woorden, maar ook ik heb mijn rechten. Ik heb het echt geloofd, die problemen in je hoofd. Dat gaf je niet het recht, om mij te laten stikken, en er tussenuit te knijpen, je had toch ook je plichten. Nu ben je er niet meer ik heb geen afscheid kunnen nemen. Het doet zo pijn het doet zo zeer, Ik heb nu het gevoel, dat ik je voor korte tijd even heb mogen lenen. Of ik dit ooit zal vergeten, ik zou het echt niet weten. Je was een puzzelstukje in mijn leven, dat nooit een plaatsje heeft gekregen, maar ik hield van jou, daaraan heeft het toch niet gelegen. Ingezonden door: Ans de Laat Even later even later loop ik alleen naar huis jou hier in stilte achterlatend gehuld in een bloemenpracht wordt het mij weer even teveel als ik bedenk dat ik jouw glimlach zo ontzettend missen zal. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Aan hem die eens was.... Vanavond wil ik je schrijven om te zeggen mijn lief hoeveel ik om je gaf vanavond wil ik dat je weet hoe ik je heb lief gehad wanneer ik m'n ogen sluit vult jouw beeltenis de holte van mijn oog de diepte van mijn hart de leegte van mijn buik vanavond wil ik je zeggen dat leven of dood ons nimmer scheiden kan.... Jij was mijn lach en traan mijn dag en nacht mijn bloesemskroon verweven met doorn vanavond mijn lief wil ik dat je weet ......Hoe lief ik je had ......Hoe wij ons verwondden ......Hoe ik mij genas Ingezonden door: Goda Je hebt gevochten als een soldaat in een oorlog vol met pijn je hebt alles gedaan om nog even bij ons te zijn. maar na 5 jaar lijden in een leven zonder doel heb je geen zin meer om te strijden naar een beter gevoel We nemen afscheid van je lichaam het gaat bij ons vandaan maar ons hele leven lang zal je in ons hart voort blijven bestaan. Ingezonden door: Milou Afscheid Ik hoorde het vreselijke bericht, je werd vermist. Je ging van je werk naar huis, en zei dat je iets moest doen. Een paar dagen lang duurde het, voordat je gevonden was. Maar het werd allemaal nog veel erger, je werd dood gevonden. Ik weet het nog als de dag van gisteren, toen ik hoorde dat je zelfmoord had gepleegd. M'n leven stortte in, waarom,waarom was wat ik toen dacht. Jij was altijd vrolijk, met die verhalen over vroeger. Dat kan niet waar zijn, dat ben jij niet. Tot een paar dagen later, toen ik je in die kist zag liggen. Toen drong het tot me door, dat je ons echt had verlaten. Maar nooit,nooit zal ik je vergeten, je hebt altijd een plekje in m'n hart. afscheid nemen is en blijft pijnlijk Ingezonden door: Tamara Een somber,doch liefdevol gelaat, trieste ogen die amper weten wie ik ben, verscheurd door pijn en zovele herineringen, luister ik naar jouw zwakke stem, zal jouw hart ooit nog zo zuiver mogen slaan, dat ik met gemak m'n hoofd op jouw borst mag leggen, of behoord dat geluk tot een te vlug heengegaan verleden, wie of wat kan en wil dat nog uitleggen? en stil bekijk ik je met starende ogen, ergens heel diep van binnen weet ik en ook jij het wel, jouw vlucht naar dat verre oord komt dichterbij, ook al heb ik geen zin, maar weldra zeggen we vaarwel, en vaarwel doet altijd zo een diepe pijn, ik hoop stil dat ik je ooit weer mag tegen komen, jij was een voorbeeld voor ieder van ons, tot vannacht,...in mijn dromen. Ingezonden door: Willemyns Katia |
het was zover, afscheid nemen iedereen lachte, was blij ik niet, je was nog steeds een mysterie ik wou je nog beter leren kennen maar het was zover, afscheid nemen nog even napraten over wat er allemaal was gebeurd ik wou dat er nog meer ging gebeuren maar het was zover, afscheid nemen laatste groet, je bent de eerste die vertrekt ik wil het je nog vlug vertellen maar het was zover, afscheid nemen onze blikken kruisen elkaar nog even opeens word je kleiner en kleiner ik wil je achterna gaan maar het was zover, afscheid genomen Ingezonden door: Carmen Ik sta hier met mijn koffers. Kijk nog 1 keer om me heen.. Zal ik dit nog missen? Wil het nu niet weten.. ik moet dit doen om je te vergeten. Ik ga ver. Ver van jou. Dit is wat jij wou. Met mijn ziel onder mijn arm.. wil ik dat je weet dat ik nog steeds van je hou... Tot ziens tot ooit. Wie weet zie ik je nooit... Ingezonden door: Diana Afscheid Hoe dikwijls moet een mens, afscheid nemen van iets dat, een stuk van zijn leven is. aanvaarden is de enige manier, om door te kunnen leven. Ingezonden door: Ellie Afscheid Afscheid nemen doet pijn Het is niet te bevatten Vooral als diegene Er zelf niet meer wil zijn Een fijn mens Met een leven nog zo vol Familie en vrienden Op zijn tijd plezier En ook wel lol Nooit had ik dit gedacht Kiezen voor de eeuwige rust Nooit had ik het verwacht Afscheid nemen doet altijd pijn Maar vooral als diegene ervoor kiest Er zelf niet meer te willen zijn Ingezonden door: Hennie Of ze nou oud is of jong, onverwachts of niet. Een dierbaar persoon verliezen, doet iedereen verdriet. In woorden is het moeilijk uit te drukken, tranen zeggen misschien meer. Elk verlies.. doet ongeneselijk zeer. Misschien verdoven oude herinneringen, een stukje van de pijn. Terug denkend aan de tijd, dat ze nog bij je kon zijn. Ingezonden door: Milou Lieve pa Tussen je mooie bergen heb je het leven gekregen Tussen je mooie bergen heb je je leven moeten geven van de ziekte die je niet kon winnen toen kwam de dood bij je binnen die heeft je je rust aan je terug gegeven zodat je niet langer met dit strijden heb moeten leven pap we konden helaas niet bij je zijn en dat doet me heel veel pijn maar we hadden al in Italie afscheid van je genomen Toen wilde je nog naar nederland komen maar helaas kreeg de ziekte je in z'n macht toen kwam de dood die aan je dacht die heeft je vermoeide lichaam meegenomen en je ziel is rechtstreeks naar boven toe gevlogen pa ga nu maar lekker rusten dat heb je verdient heel veel liefs van ons pap we hebben onze liefde aan je mee gegeven ooit zien we je weer dikke knuffel van ons allemaal die van je houden Ingezonden door: Silvana Pijn In mij is een pijn een erge pijn zal die ooit verdwijnen? zal voor mij ooit de zon weer schijnen? jarenlang gehoopt jarenlang gewacht dat het tij zou keren dat je weer zou leren te genieten van een normaal leven maar dit is jou helaas niet meer gegeven. Ik moet verder met de gedachten aan jouw eenzaamheid waarom heb ik dat niet kunnen verzachten? Ja, waarom dit waarom dat waarom was jij het leven zat? en kon je het niet aan "dit" waarom zal altijd blijven bestaan. Ingezonden door: Gerda |
| Bestel eens een lekkere taart bij ons, altijd een smakelijk hoogtepuntje! | Leuke, betaalbare, hippe kinderkleding, kijk eens bij kinderkleding2love |
 |
|
|