|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Angst, Hoe zal ik het beest noemen, dat een deel van mijn voornaam draagt, en zich ongevraagd in mijn lichaam waagt, controle neemt over het geheel, me zegt: je telt niet mee,bent te veel; Hier is alleen maar koude,hier is het kil. Ik kan niet stil blijven,ik ril. Er is geen ontsnappen aan, Ik moet me laten gaan, vluchten uit de werkelijkheid, om te vragen:Waarom? is er geen tijd; Mijn lief,waar ben je nu ik het niet meer weet en ik ben zo bang dat ook jij mij vergeet. Mijn lichaam voelt alleen de pijn, de pijn,die er niet had mogen zijn. Mijn kind, ik wil al mijn kracht en liefde geven aan jou, maar hoe kan ik, als ik niet van mezelf hou! Ingezonden door: Anne Angst werd weer zichtbaar je bleef staan stopte met bewegen je ogen ontsnapten je lachte verstilt vluchtig en blij keek naar mij schudde ijs uit emoties ontdooide je handen omvatte met woorden het vuur,de pijn van verbranden je masker van as vervloog in verstikkende rook angst werd weer zichtbaar schuld en de schande tranen kwamen want liefde was niet meer voor handen Ingezonden door: Francisca En zij was gegaan ze koos voor eenzaamheid, haar pad kende geen weg terug. ze weigerde vooruit te kijken, haar blik ging naar de lucht. ze had geen reisgenoten, geen behoefte ook daaraan. ze wou alleen maar vrij zijn, van de ketens rond haar lichaam. ze wou een vogel zijn, die wegvliegt van haar last. met meelij' dacht ze aan de bomen, die staan voor eeuwig vast. ook wou zij een vlam zijn, die danst altijd alleen. ze was jaloers op de stoom, als ze zag hoe die snel verdween. misschien wou ze te graag, misschien wou ze te veel. maar op een koele winterdag, was ze weg van het toneel. de bomen wisten hoe het zat, de lucht hield stijf haar mond. maar volgens een getuige, is het verhaal mooi afgerond. met uitgestrekte armen, in de zon een laatste keer. liet ze al haar angsten varen en toen... was ze er niet meer. Ingezonden door: Ineke Angst weggedoken in een hoekje bang voor wat er komen gaat na het stelen van een koekje bij 't winkeltje in de straat. o mijn god, daar gaat de deurbel direkt erna een zware stem en m'n vader antwoordt streng bedankt meneer ik spreek met hem. nu nog dieper weggedoken wacht ik op hetgeen er komen gaat tergend langzaam gaat de kamerdeur nu open 't duurt niet lang eer dat hij voor mij staat. langzaam kruip ik uit mijn hoekje hulpeloos staar ik hem aan maar vind de kracht om toch nog even snel te zeggen dat ik het echt niet heb gedaan. waarom zo jokken kleine man op je voorhoofd staat geschreven dat jij koekjes stelen kan dus ga maar staan en buk maar even van zo'n pak slaag, daar leer je van. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Bang bang zijn om aan mij te denken is bang zijn om mij te vergeten bang zijn om te vergeten aan mij te denken iets waar je in vast zit voor het leven bang zijn en beven en als je er dan uit bent geraakt terug klaar bent om leuke dingen te doen om mensen gelukkig te maken maar dan bang zijn om alles kwijt te raken Ingezonden door: Lieselot |
Bang Deze dagen, zijn zo lang. Deze dagen, ben ik bang. Bang in de stilte, bang in de nacht. Bang in mijn dromen, dan slaap ik zo zacht. Ingezonden door: Nancy Ik schreeuwde nog zag je bruine laarzen roltraphoog wist hoe jij je rug iets boog in overstappen de leren zool was licht versleten nieuwe hakken kon je wel vergeten maar dat hoofd altijd zo fier ik schreeuwde nog jij was al binnen op pier vier Ingezonden door: Wil Melker De dokter goedendag, ik ben de man die u straks prikt en om u toch gerust te stellen maakt u zich niet al te dik het zal u zeker best bevallen daar ik zuiver mik. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Laat mij maar even gaan, Laat mij maar even met rust, Ik kan nu niet praten, Ja, laat mij maar even met rust, Het leven plaagt me zo dat ik niet meer weet wat te doen, Laat mij maar even, 10 jaar geleden nam het leven al mijn zoon, En vandaag ging de telefoon uit mijn landje kwam bericht, Mijn dochter was eraan, Het gaat niet goed, Wachten moet ik nog, Zeg nu niet dat je ook nog mijn dochter haar leven wil nemen, Een banger hart een Moederhart, Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs Last time i feel sow numb. I don't now how, i don't know why?? Maby its because i lost my girlfriend?? Maby its because i think i'm the only one who doesn't know wat love realy is?? All this questions where will it end?? All this fear, wil it ever dissapeare Ingezonden door: Lost Lieve kleine Nikki, jou bevalling ging zo goed Wij waren zo gelukkig maar je moest naar het ziekenhuis, met spoed Daar werd al snel geconstateerd dat je niet in orde was Je toekomst is onzeker een chromosoom is je tot last Donkere wolken pakken zich nu samen ons klein meisje verliezen, wat een angst Wanneer die tijd er is, we weten het niet maar daarvoor zijn we nu zo bang. Ingezonden door: Gerda Langzaam aan bejaard, zeer achtenswaard hier en daar een rimpel, ach, een bagatel met een lach door 't leven dan red je het wel.... Ingezonden door: Gerda Angst Angst kan zo plots optreden, door een onbekend voorteken. Een rammelend geluid, een kier waar de wind in fluit? Het hart gaat als een wilde klopgeest te keer, uw oren spitsen zich als een speer. Dat geluid ken je niet, niets speciaals dat je ziet. Bibberend kijk je rond, met opengesperde mond, tot poeslief komt binnengelopen, likkebaardend was haar tocht afgelopen. Ingezonden door: Claire Vanfleteren |
Angst De strijd is hard De pijn wordt verbeten Het onbehagen gevangen In een net van twijfel De toekomst is somber Verarmd in zijn geheel Vernietigend zelfbeeld Hoewel je het niet ziet Vertrouwen verloren Gewoon de mist ingegaan Zomaar, zonder Voorafgaande verwittiging Het blijft maar duren, Mijn geduld is op Laat iemand de sluier Wegnemen. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Het meisje in mijn spiegel Als ik in de spiegel kijk, Zie ik een meisje, Ik vraag mij af wie ze is, Soms lijkt het alsof ik haar ken, Maar dan toch weer niet, Ze zit helemaal ineengedoken, In het hoekje van de kamer, Tranen rollen over haar wangen, Bloed druppelt langzaam op de grond, Met een mes in haar hand, Kijkt ze me aan, Haat, woede, verwarring, Verhalen van pijn, verdriet, Ze blijft zitten in datzelfde hoekje, Met haar benen opgetrokken, Dicht tegen haar lichaam aan, Ze kijkt me aan, Met angst in haar ogen, Vragend om hulp, Maar er is niets, Niets wat ik kan doen, Ze bedekt haar lichaam, Ze wil niet dat iemand het ziet, Niemand mag zien wat ze heeft geleden, Niemand mag zien wat ze zichzelf heeft aangedaan, Ik kijk haar aan, En kan het haast niet geloven, Ik kijk in de spiegel, En dat meisje, Dat ben ik. Ingezonden door: Ilonka Meeuw Angst Hoog in de lucht, een meeuw zal ik blijven leven Wanhoop ogen vertroebeld door tranen, een meeuw ik mag leven Buiten Hoog boven mij in het blauw, een meeuw Dierbaar mijn meeuw, boodschapper van de hoop. Ingezonden door: Marijke Ik kijk uit het raam En ril van angst Ik heb me nog nooit zo gevoeld Wat maakt mij zo bang Is het de lucht is het mijn bestaan ik weet niet wat het is maar weet wel dat ik ga ren weg van mijn angsten ren weg van het raam want dan weet ik dat het beter zal gaan. Ingezonden door: MenneLaiiJ Als de nood hoog is Niet bewegen me niet wagen aan het leven wil me aan de slaap nog even bevrijdend overgeven Onderdruk die drang opstaan smaakt wrang als je slecht nieuws hebt gekregen. Geluidloos wenen sta verslagen op mijn benen de vloer, van stenen, zo koud en mijn hart krimp akelig inenen. Ik grijp de draad die naar men zegt altijd bestaat om uit dit verlammende labyrinth te komen. Ik moet wakend verder dromen, omdat de krachten van gedachte wensen iets bereiken bij mensen die ons lief zijn. Dit geloof neemt ook ons de pijn..? Het zij zo... Amen! Ingezonden door: M. Bodelier |
| Bestel eens een lekkere taart bij ons, altijd een smakelijk hoogtepuntje! | Leuke, betaalbare, hippe kinderkleding, kijk eens bij kinderkleding2love |
 |
|
|