|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Jouw steun en toeverlaat Daarvoor ben ik je dankbaar Je woorden van troost als ik verdrietig ben Daarvoor ben ik je dankbaar Je vertrouwen waardoor ik langzaam terug mijn leven kan opbouwen Daarvoor ben ik je dankbaar Je begrip dat ik mezelf kan/mag zijn Daarvoor ben ik je dankbaar Je hand als ik dreig te vallen die me opvangt Daarvoor ben ik je dankbaar Vriendschap is zo mooi. Maar soms onbereikbaar. Toch ik vond in jou oprechte vriendschap Daarvoor ben ik je dankbaar Opgedragen aan Willem Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Bedankt Mam Bedankt lief klein vrouwtje, de oorsprong van ons bestaan. Wij zullen nu zonder Jou toch verder moeten gaan. Want je was Toch ons Moeder, je was toch ons Thuis, Je droeg soms heel Moedig, het jou opgelegde Kruis! Ingezonden door: Tonny Jij Jij accepteerde mijn gewonde hart, je gaf het een plaats, een nieuwe start, waar het bijkwam van de kou. Jij bent diegene die mijn dromen kent, diegene waar ik zoveel van hou. Jij die me iedere dag, steeds opnieuw verwend. Jij bent diegene waarop ik kan rekenen, die van me houd zoals ik ben. Jij kunt zoveel voor mij betekenen, jij hebt me dat gegeven, naar waar ik zocht in het leven. Jij liet de zon weer schijnen, de vele tranen, in mijn hart verdwijnen. Jij maakte mijn wereld weer compleet, daarvoor ben ik je dankbaar, mijn leven lang, en ik wil dat je dit weet Ingezonden door: Ans de Laat |
streelt zoetigheid je lippen je suikerwafelt in een rondje ongezond maar om jouw mond streelt zoetigheid je lippen ik proefde met mijn tong voelde later in de maag jouw komende lichtvoetigheid we dansten tot de vlam viel uit de kaarsen ontdekten licht in het elkaar steeds weer verbazen pas in de morgen zonder haasten konden we de paradijselijke nacht in pril ontwaken tot de onze maken Ingezonden door: Wil Melker Dank aan mijn vriend Dank je om met me te praten. Toen ik dacht dat ik het beter maar kon laten. Dank je om mijn tranen die ik bij je mocht laten. Toen ik mijn tranen niet meer durfde te laten. Dank je voor je schouder waarop ik mocht leunen. Toen ik dacht dat ik niemand had om op te steunen. Dank je dat je steeds voor me klaarstaat. Toen ik niet meer wist waar ik naartoe kon gaan. Dank je voor je lieve steunende woorden. Toen ik niet meer in mezelf geloofde. Dank je dat ik bij je mocht schuilen. Toen ik oneindig zat te huilen. Dank je dat jij op mijn levenspad terecht kwam. Toen ik alleen nog maar viel over kuilen en gaten. Dank je voor je oprechte vriendschap. Toen ik dacht dat deze niet meer bestond. Dank je voor je vertrouwen waarop ik mag bouwen. Toen ik dacht dat ik het alleen nog maar kon berouwen. Dank je dat jij mijn vriend bent die me moed, steun en een beetje zonneschijn gaf door al het verdriet en pijn. Opgedragen aan Ron en Maria Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Je bent een bijzondere vrouw Door jouw liefde en trouw Daarom houden, en hoe kan het anders De mensen zo van jou Ook al zijn er weleens waterlanders Als iemand jou leert kennen Krijgen ze geen berouw Jij loopt van de één naar de ander te rennen Je bent een bijzondere vrouw Nooit voelt men zich verloren Als jij komt met je verzachtende woorden Klinkt het als zachte accoorden Bedankt Ingezonden door: Dinogina |
Een woordje van dank Letters met kleur Woorden met flair Zinnen met liefde Tekst met warmte Mijn hart verblijdt Mijn ziel verheven Mijn ogen sterren Mijn gemoed hoog Bedanken doe je met je Hele lichaam Met je hart Verwarmd door de vriendschap Het onverwachte kwam Het ongelooflijke werd werkelijkheid Ik werd warm van binnen Heel verwarrend eigenlijk Omdat je het nooit verwacht had Ongelooflijk plezierig Ik hoor er weer bij Daarom ben ik echt blij. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Dankbaarheid Er is zo weinig dankbaarheid. Je doet zoveel voor anderen. En toch vind men dit héél gewoon. Je geeft, je helpt, je troost, je steunt, je praat, en je staat paraat waar je kan. Maar toch kom je er steeds weer achter. Dat dankbaarheid een bloemetje is dat in weinig tuintjes groeit. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Kracht Het was jouw kracht, en niet de mijne. Die mijn leven heeft gered. De pijn voorgoed heeft laten verdwijnen, mij weer op de wereld heeft gezet. Het was jouw kracht, en niet de mijne, die mij, al was het voor heel even, de moed gaf om weer door te leven. Het was jouw kracht, en niet de mijne, De kracht om te winnen, opnieuw te beginnen. Mij te verlossen van mijn verdriet. Jij had de kracht... Ik niet. Ingezonden door: Shirley |
| Bestel eens een lekkere taart bij ons, altijd een smakelijk hoogtepuntje! | Leuke, betaalbare, hippe kinderkleding, kijk eens bij kinderkleding2love |
 |
|
|