|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ik ben Ik wil dat ik het weet, vanwaar mijn bestaan Waarom ik zo heet,wie heeft dat gedaan Waar is die vader, waar die moeder Kom ik nog nader, of ben ik die loser Heb ik nog meer, waarvan geen weet Hoeveel keer, hetzelfde leed Het zoeken gaat over veel schijven Al is ?t maar in dit kleine land Jullie waren moeilijk te vinden Nu heb ik het in de hand Misschien is niet weten beter Bedenk ik nu meteen Voel geen liefde, voor geen meter En weer ben ik alleen Alleen met mijn eigen zorgen Alleen met mijn eigen verdriet Toch komt er een nieuwe morgen Een nieuw lied. Ingezonden door: Piet v.d.Waarden Evenwicht Ik keek in het duister En vergat het licht Ik keek naar de nacht En vergat de dag Ik zag verdriet En vergat de glimlach Ik droeg haat En vergat vriendschap Ik voelde de koude En vergat de warmte Ik zag de dorre vlakte Maar vergat de oase Ik beleefde oorlog Maar vergat de vrede Ik zag de dood En vergat te leven. Ingezonden door: Claire Vanfleteren ogen bleven ongekend zag weer een rugzak lopen hoofd gebogen de oortjes in dacht dat ik keek naar hard muziek gedogen maar hoorde zacht zijn stem in samen verder lopen vertelde hij verhalen uit zijn leven de ogen bleven ongekend Ingezonden door: Wil Melker Vreugde Oren kunnen horen, ogen kunnen zien. Maar mijn hart kan niemand voelen, mijn gedachten kan niemand lezen voor ik ze op papier heb neergeschreven. Met momenten dan leef ik in vreugde en slaat mijn hart kleine kreetjes van vreugde. Toch er zijn ook van die dagen dat mijn hart innig met verdriet word vervuld. Maar dat kunnen oren niet horen en ogen niet zien. Omdat ik niet alles wat er in mijn hoofd en hartje afspeelt prijs geef. Stilletjes fluister ik me dan bemoedigende woorden toe dat ik er wel zal komen. Maar de nachten het lijkt wel of er nooit geen einde aan zal komen. Seconden, minuten, uren ze kruipen als een slak voorbij. Stilaan valt dan toch de ochtendschemer en zie ik de eerste zonnestralen die me weer vreugde geven en zo ontstaat er weer nieuwe hoop in mijn leven. Eenzaamheid is vaak een hard gegeven als je daarin moet leven. Niemand waar je je vreugde en verdriet mee kunt delen. Je zelf bemoedigende woordjes moet blijven toe spreken als de vreugde je even heeft verlaten. Toch telkens lukt het me weer en vind toch de moed en vreugde weer. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Wat ben je als je... Wat ben je als je praat en niemand naar je luistert? Wat ben je als je liefde wilt geven en er niemand is die dat met je wil delen? Wat ben je als je goed en aardig wil zijn en anderen je alleen maar pijn doen? Wat ben je als de zon schijnt en je alleen de regen ziet? Wat ben je als je huilt en er niemand is die je wil troosten? Wat ben je als je schrijft en er niemand is die het leest? Wat ben je als je wil delen maar er niemand is waaraan je het kunt geven? Wat ben je als je vrienden hebt waar je nooit iets van hoort? Wat ben je als je je eenzaam voelt en er niemand is die je gezelschap houdt? "Dan ben je eenzaam en alleen" Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Een eenzaam hart Een eenzaam hart heeft vaak veel te verduren om in het leven de weg te kunnen besturen. Eenzaamheid brengt veel pijn en smart in ieder eenzaam hart. Niemand is geboren om het leven in eenzaamheid te moeten leven. Maar men krijgt niet altijd de keuze. Je kunt praten, maar er is niemand die je zal horen. Je kunt je tranen laten stromen maar er is niemand die ze zal drogen. Je kunt je liefde geven, maar er is niemand waar je het mee kunt delen Dan vereenzaamd het hart en leef je enkel en alleen nog in smart. Toch voor veel mensen is zo te leven een feit. Bezoek eens iemand die eenzaam is.Die persoon zal je dankbaar zijn om even de eenzaamheid te doorbreken. Zodat het leven weer een beetje zin geeft aan iemands eenzame leven. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Eenzaamheid als vriend Wat zou het leven mooi zijn als er alleen maar vreugde, liefde en geluk zou zijn. En er voor verdriet en pijn geen kansen zouden zijn. Maar helaas bestaat deze wereld niet en kun je ze ook niet creëren. Je moet ze met al je gevoelens delen in dit leven. En soms zijn er van die dagen dat de eenzaamheid je komt plagen en je vanuit een hoekje zit aan te staren. Het verlangen naar een goed gesprek, een knuffel of een schouderklopje. Maar de eenzaamheid kan je dit alles niet kan geven. Vrienden die ooit vrienden waren hebben je nu de eenzaamheid als vriend gegeven. Niemand die je vraagt hoe het met je gaat, niemand die je vraagt red je het wel, niemand die je tranen droogt, niemand die zijn/haar kostbare tijd aan je wil schenken. Zij zijn nu gelukkig in hun leven en zijn jou gewoon vergeten. Toch hoop je dat de eenzaamheid als vriend ooit je huisje zal verlaten en er nieuwe vrienden komen die plaats maken voor gezelligheid en zij de eenzaamheid voor altijd de deur zullen wijzen. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Mag ik van je houden, Mag ik mijn liefdesnest met je bouwen. Ik weet het is niet eerlijk, Maar jij bent zo on ontbeerlijk. Ook al moet ik je nu delen, Ja ,al met zo velen. Maakt mij helemaal niets uit, Het geeft niets ,Nee geen fluit. Jij geeft mijn leven nieuwe zin, Ik geloof er zelfs weer in.. Ik voel me zo vrij jou en los, Ja ik weet het nu ben ik de klos. Ingezonden door: Peter Borghouts Aan mijn lieve mooie ster Eens was jij mijn liefde mijn ster, Nu straal je alleen nog maar van ver. Ik gaf je alles wat je wou, Je zei tegen mij, eens word ik jouw vrouw. Jij was ineens zo vreselijk bang, Waarom, waarvoor het duurde mij te lang. Ik kon met jou de wereld aan, Maar jij, jij liet me staan en mijn wereld vergaan. Ik kwam uit het diepe dal gekropen, Nu was ik vrij, alle ketens waren verbroken. Ik wens je veel geluk op de weg die jij moet gaan, Ik weet diep in mijn hart, ook ik was een deel van jouw bestaan. Ingezonden door: Peter Borghouts Ze dwaalde eenzaam door de leegte. Wat moest ze doen, wat moest ze denken? Ze wou dat ze een vogel was en van haar eenzaamheid kon weg vliegen. Niemand schonk haar warmte iedereen liep van haar weg. Ze had het zo koud ze beefde helemaal. Haar keel voelde kil. Ze wou dat ze op een dag van een heuvel zou springen, En weg zou zijn weg van haar gedachten en haar eenzaamheid. De achtergrond was kleurloos voor haar. Ze dacht aan hoe het was voor dit. Ze ging en ... Het einde is in zicht. Ingezonden door: Diana 11 jaar Als je kan Toveren, tover dan voor mij, een lach op je gezicht, dan maak je me blij, Een lach op je gezicht maakt je ook vrij, Ook al ben je niet blij, En maakt je zo vrij dat je denkt te kunnen vliegen zoals een vogeltje in de lucht, Ik weet dat je het kan! Dus Tover voor mij, Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs Ochtend gloren, frisse wind,geur van leven Nu verscheurd zonder gevoel kan niets meer geven Al die tijd die ik van jou vol vreugde heb gehad Vond ik steeds gewoon had niet door wat ik allemaal bezat Ik ben uitgevochten, moe, moeite om mij te bezinnen De toekomst, pffffffffff leegte wat moet ik ermee beginnen Dat ene moment onachtzaamheid het was zo gebeurd Dat ene moment heeft mijn hele toekomst hevig verkleurd Jij, m'n werk, de een zal er om lachen maar ik mis nu al je dagelijkse verhaal Ik in m'n eentje mis de afwisseling hetgeen ik het meeste van baal Sterk zijn, het leven dendert voort Ik probeer het, maar het doet pijn het is niet meer zoals het hoort De gedachten zijn er, ik proef nog steeds de sfeer Hoe in "Godsnaam" ga ik om met die ommekeer Pas kort geleden schrok ik wakker en had ik door Mijn dag zal er anders uitzien er zal veel zijn dat ik niet meer meemaak en hoor Nu pas realiseer ik mij wat ik voor jou voel Jij gaf mij die reden, jij gaf mij dat doel Gedane zaken nemen geen keer Hoezeer ik mij zelf ook kan haten, het wordt niet meer Lange tijd heb ik genoten en veel plezier door jou ondervonden Dat wilde ik laten weten en geheel onomwonden... Ingezonden door: Jos Een oud dametje Ik zag laatst in de stad een heel oud dametje gaan twee volle tassen met boodschappen die had ze net gedaan. Moeizaam sjokte ze verder de zware tassen sleepten over de grond haar rug was gebogen ze leek me niet echt gezond. Telkens moest ze even gaan zitten 't viel kennelijk voor haar niet mee toch zag ik een lach in haar ogen en keek ze heel tevree. Ja, dacht ik, voor veel mensen valt het leven soms erg zwaar je moet er iets van maken en zij kreeg dat kennelijk voor elkaar. Ingezonden door: Gerda Wegzakkend in een moeras, Hoe jij je aan elke strohalm vast, Je weet niet waarheen de weg je voert, niet wetend wat er wordt bedoelt leef jij je leven, Krampachtig hou jij je op de been, Jij vecht je door het leven heen, Jezelf nog steeds niet gevonden, Jij geeft je sterk,maar je bent zo zwak, Jij wil niet dat iemand dat herkent of ziet, Jij geeft je sterk, Maar verdomme dat ben jij niet, En eerlijk moet ik dan bekennen nee dat ben ik niet Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs Afhankelijkheid Liesje leerde Lotje lopen langs de lange Lindelaan. Ze leerde veel, maar lieve Lotje leerde nimmer stil te staan. Het was steeds te vroeg- nu is het te laat- om óók nog eens alléén te gaan nu Lotje lijdt die laatste loodjes van die lange Levensbaan? Wie heeft het haar aangedaan..? Ingezonden door: M. Bodelier |
Solo Verloren gedachten komen boven mijn kracht. Voetstappen worden... het bekende signaal. Zonder gesprekken....warmte of gevoel. Eenzaamheid weet.. wat ik bedoel. Kinderen vrouwen......vaders met hun zoon. Voor mij voelt het als.... een koning zonder troon. Gezichtsverlies geleden...solo in de strijd... ongeloof en twijfel. Ik was niet voorbereid. Ingezonden door: John den Dulk Jij Als jij niet bij mij bent, voel ik me alleen in de woestijn. Mijn hart scheurt open, ik lijd alleen maar pijn. Mijn ziel is weggelopen zonder zijn vertrouwde lichaam. Zonder jou voel ik me ontzettend eenzaam. Maar als jij bij mij bent, ben ik als een kind zo blij. Ik kijk je aan en zie het mooiste schilderij: een groene vallei, vol met mooie bloemen en reusachtige bomen, waar bruisende bergbeekjes stromen. En ik denk: wat is het toch fijn, om bij jou te zijn. Ingezonden door: Floris Bolthof - 2008 - 14 jaar zie ze razen mag ik bloeien in de nacht door jouw licht even groeien als je langs me rijdt ik berm nog altijd zie ze razen de dwazen van klokken en tijd maakt niet uit wie het laatst komt die snijdt jij bent gestopt streelde me even voelde jouw handen mij warmte geven je lachte zei je bent lief jou vergeet ik echt niet Ingezonden door: Wil Melker schilderde een opening mag ik de nacht verdoeken nu jouw licht mijn waarheid is gaan schijnen ik was alleen kon geen kant meer op jij leek de weg te wijzen schilderde een opening volgde stil jouw pad samen hebben we de wegen afgelegd in kleuren omgezet maar iets bleef onbesproken de spoken van de nacht in zwart zijn er nog steeds elkaar geluk beloven is het lichtend wit dat ik zo vrees Ingezonden door: Wil Melker Eenzaamheid is niet altijd een gemis aan vrienden, aan gezelschap. nee eenzaamheid dat is een leeg plekje in mijn hart. waar best nog wel iemand in past. iemand die mij goed kent en dan nog van me houd, alleen om wat ik zelf ben. iemand die me omhelst, m'n tranen smoort. iemand die geduldig mijn verhalen aan hoort. iemand die me begrijpt en kan geven, rustig afwachtend met nemen. iemand die me teder kust. met wie ik gelukkig zal zijn, en op de momenten dat ik deze persoon mis, voel ik die eenzaamheid. Ingezonden door: Francisca Eenzaamheid Eenzaamheid is hard als je leeft met smart. Niemand die je troosten wil. Je moet jezelf troosten. Niemand die een arm om je schouder legt. Je moet jezelf schouderklopjes geven. Niemand die je tranen droogt. Je moet zelf je tranen afvegen. Niemand die je moed inspreekt.. Je moet jezelf met de juiste woorden zien te troosten. Maar weet dat ik die kracht nu niet meer vind. Mijn tranen niet meer zelf kan drogen. Mijn moed even ben verloren. Eenzaamheid is hard als je leeft in smart. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Eenzaamheid Als ik avonds heel alleen bent en de eenzaamheid me komt vergezellen. Dan overvalt me soms het verdriet beseffen dat de eenzaamheid is niet mijn best vriend. Ze brengt me dan verwarring in mijn hoofd en hart. Dan neem ik zoals nu pen en papier en laat mijn gedachte de vrije loop. Zij zijn mijn enige gezelschap. Tegen het papier kan ik vrijuit spreken en het heeft me al menig maal veel troost gegeven. Ook al loopt er nu een traan over mijn wang naar beneden. Omdat ik me even probeer te weren tegen de arm die me door de eenzaamheid om mijn schouder word gelegd. Vriendschap zal ik met haar moeten sluiten en hoop dat ik deze vriendschap ooit kan aanvaarden. Zodat de eenzaamheid mijn hart niet meer kan raken. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Mijn hart en mijn verstand Steeds kom je stapjes dichterbij. Hoe jij je vriendschap naar mijn hart toe draagt. Waardoor je steeds vaker in mijn gedachten rondloopt die mijn hart en verstand met momenten totaal verwarren. Mijn verstand zegt je bent de teleurstelling in de liefde toch nog niet vergeten? Wie zegt dat dit niet weer een liefde is die uit leugens en teleurstellingen zal bestaan lieve woordjes gebruiken ze allemaal. Want wat zijn woorden als men zo vaak door de daden werd belogen. Dan geloof je nog maar weinig van de woorden die men schrijft. Maar mijn hart zegt ik ben het vechten tegen eenzaamheid moe en wil zo graag weer mijn liefde met iemand delen. Maar de angst maakt ook mij bang en onzeker. En zolang mijn verstand en mijn hart de vrede niet met elkaar kunnen vinden zal ik niet aan een nieuwe liefde kunnen beginnen. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Leegte Dan kijk ik weer naar de lucht en slaak maar weer een diepe zucht Ik ben het middelpunt van zo wijd mijn blik mij gunt Het is leeg en stil; een ingehouden gil... Ingezonden door: Jo Robroek de eenzame bargast Rotterdam in de late uren bruine cafe's zijn overvol in de bezoekers branden passievuren hormonen slaan teveel op hol Aan de bar met heel veel branie een vijftiger strak in het pak in zijn hand steevast een shaggie voor hem staat een bel cognac Sterk zijn zijn verhalen bestelt voor een dame een bessen met maar is het tijd om op te stappen wacht thuis een koud,leeg,eenzaam bed Hier hangt men aan zijn lippen zien de mensen hem nog staan maar in zijn eigenlijke leven moet hij solo verder gaan Ingezonden door: Henny klaassen Gekwelde ziel Als de tegenwind niet zo sterk was de noordenwind zijn kilte zou verliezen de orkanen in mij zouden kunnen bedaren zou ik naar je toe kunnen varen zou de rust in mij terugkeren en zou ik me aan je liefde kunnen warmen. Als de golven niet zo krachtig waren ik opnieuw de kleuren van de horizon zou kunnen ervaren de stormen in mij zouden kunnen gaan liggen het zeeoppervlak weer was als een spiegel zou ik je beeltenis kunnen zien en me tot je wenden. Als de vuren niet zo alles verterend waren de vlammen niet langer in me zouden oplaaien de verstikkende rook niet langer mijn ogen zou prikken de roetwolken niet langer mijn zicht zouden beperken zou ik je voor me zien staan en naar je kunnen glimlachen. maar de wind, de golven en het vuur komen niet tot bedaren ik kan niet tegen de wind in naar je varen niet de vuren in mijn ééntje doven niet de stormen alleen trotseren dus blijf ik rusteloos en alleen verder dwalen. Ingezonden door: Georges Eenzaam Soms voel je je eenzaam Je denkt dan: Wie ben ik? En waarom leef ik? Soms voel je je eenzaam Je denkt dan: Waarom is dit? En hoe komt dit? Soms als je je eenzaam voelt Denk je misschien: Waarom ik? Maar er zijn nog zoveel anderen Al die anderen Denken hetzelfde Zoek contacten Of schrijf je gedachten op Doe weer mee Doe mee met de wereld Denk niet meer aan het verleden Maar aan vandaag, en morgen en de rest van je leven Doe weer mee Er is een wereld voor je geopend Doe weer mee Je hoort erbij Ingezonden door: Jannelize Altijd maar alleen, nooit eens met z`n twee d`r wordt ook nooit gevraagd, ga een keertje mee altijd maar eenzaam, alleen achter de pc chatten op msn, wat moet ik daar nou mee? organiseer ik eens wat leuks, heeft er niemand tijd op deze manier raak ik al m`n vrienden kwijt ik zie ze nooit meer, spreek ze bijna nooit zo wil ik het niet meer komt het nog goed, ooit? ik voel me zo alleen, waar is iedereen heen? doe ik iets verkeerd? ben ik soms gemeen? ik heb geen idee anders deed ik er wel wat mee Ingezonden door: Raymond Verstege Dronken zat ze daar .. Mijmerend over hoe het had kunnen zijn Maar niet zij.. nee aan haar lag het niet.. Altijd waren het de anderen.. fluks nam ze nog een glas "Vergeet mij niet" Zo werd ze gevonden.. Haar mond een venijnige streep.. Vingers op haar allerbeste vriend.. Als pianiste..glas in haar hand.. Flessen naast haar comp... Ingezonden door: Francien Nijkamp Eenzaam Mijn Liefde is vervlogen Heel zachtjes uitgeblust Geen hand meer in de mijne Geen mond die mij nu kust Geen lachje in de verte Geen hand meer door mijn haar Niet meer samen zitten En kijken naar elkaar Er vallen nu geen woorden Er is geen ergernis Nu weet ik uit ervaring Hoe eenzaam eenzaam is... Ingezonden door: Eva Bols |
Je moet niet denken.. Je moet niet denken, dat ik je heb verlaten maar soms is mijn geest zo vreselijk op hol dan heb ik geen behoefte met je te praten m'n gedachten zijn dan overvol! Vanzelfsprekend wil ik alles met je delen, maar in zo'n periode kan ik dat niet. Je moet niet denken, dat het mij niets kan schelen, toch heb ik begrip voor jouw verdriet. Maar na een paar grauwe stille dagen schijnt tóch de zon weer hemelhoog, mijn geest kan alles dan weer verdragen, toe liefste lach..... en wees op mij niet boos. Ingezonden door: Hans Walraven Het boek Zomaar gekregen Woorden aaneengeregen tot zinnen, verhalen van binnen! Ieder woord slurpt aandacht Sluipt als rode draad door het leven. Verbonden door een ongelukkige daad! Gedreven wordt het gelezen. Aandachtig gezocht naar het waarom, door ellende omgekocht. Emoties en verdriet, als een mat geweven. Ongeloof en twijfel aan klanken gegeven. Uitvluchtoord van eenzaamheid. Gebonden in gedichten. Snakkend naar de vrijheid, Geduldig in al zijn facetten van bescheidenheid. Ingezonden door: Claire Vanfleteren de schaarse momenten heb geen woorden meer alleen gedachten die dromen over wat is en dat wat nog ooit eens zal komen ogen die naar je blikken in de schaarse momenten die het lot ons gaat schikken een lach als het mag maar altijd voel ik je handen de slankheid van vingers die tasten naar onze verbanden gegrift in mijn hart Ingezonden door: Wil Melker ze rammelt dood soms knookt een hand met kootjes aan geweten in warm vlees dat is geweest ze rammelt dood trekt pezen aan van wat ooit buigzaam en zo soepel was gebleken ik heb haar niet vermoord die hand was me zo heilig gevouwen gingen we akkoord geringd voelde zo veilig toch rigor mortus je in laatst bewegen jouw hete vlees heb ik mijn levenlang nog nooit gegeten Ingezonden door: Wil Melker Niemand Niemand beseft hoe ik me voel van binnen Ik weet soms gewoon niet waar te beginnen. Niemand laat ik mijn gevoelens zien. Want ik wil niet dat iemand mijn verdriet ziet. Ik draag het stil en alleen. Soms doet het nog zo intens pijn ook nu lopen de tranen over mijn wangen. Als mijn gedachten terug dwalen als ik me eenzaam voel. Liefde heb ik in mijn leven steeds weer proberen te geven. En wat heb ik ervoor terug gekregen verdriet en pijn al heel mijn leven.Maar gelukkig zijn er ook nog goede mensen die door je heen kijken en proberen je weer zin te geven in je leven. Soms zeg ik met momenten ik zou zo graag terug willen leven in een leven vol liefde en vriendschap Maar de angst voor nieuw verdriet ziet dat niet. soms dan denk ik wat zit het leven je toch tegen Maar eenzaamheid is echt geen zegen Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Stilte om me heen Ik kan niet leven in die stilte om me heen Ik voel me zo eenzaam en alleen verward en zoveel vragen niet één woord,niet één gebaar leven in eenzaamheid is zwaar. ik kan niet leven in die stilte om me heen Iedere dag tussen die vier muren,zij zien al dat leed en verdriet maar ze antwoorden me niet.Tranen rollen over mijn wangen door eenzaamheid bevangen Ik kan niet leven in die stilte om me heen Niet weten waar ik heen kan gaan.Vrienden? Zij fluisteren niet eens meer mijn naam. Ik kan enkel mijn Eenzaamheid verzachten door te hopen en te wachten in de stilte om me heen. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Verbreek de stilte Wie verbreekt de stilte om me heen? Ik voel me zo eenzaam en alleen. Alles blijft zo leeg en stil rondom mij niemand die mijn bestaan nog kent. Ben ik dan enkel nog maar een prent? Geen brief,geen kaart ook geen bezoekje ben ik nog waard. Wie verbreekt de stilte, al is het maar voor even. Zodat ik weer kracht vind om voor te leven. Iedere dag ga ik deze strijd tegen de stilte aan maar niemand trekt het zich aan. Vrienden ben ik verloren en er is stilte voor in de plaats gekomen. Ik zoek naar kracht zodat de stilte me moed geeft om in te leven. Het leven in eenzaamheid is niemand gegeven. Wie verbreekt de stilte? Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Stilte De tijd lijkt stil te staan Geen geluiden die komen en gaan Toch bedrijvigheid alom Slechts mijn wereld die blijft stom Weer zijn enkele uren verstreken Nee, zelfs dagen, weken... Ingezonden door: Jo Robroek Hoofdpijn Bel me, Bel me pak de telefoon, Schelden ,het is weer als gewoon. Pijn ,Pijn,wat doet het zeer, Als jij weer scheld op mij;keer op keer. Ruzie ,Ruzie, Pijn in mijn hoofd, Jij die mij nog steeds niet geloofd. Jij die dan zegt :het is voorbij, Wat blijft er over voor mij. Werken deed ik voor jou en de kids, Het maakte niets uit: jij wilde niks. Werken deed ik alleen nog maar, Het maakte niets uit,Jij was met mij klaar. Ingezonden door: Peter Borghouts Weet je voel me zo eenzaam. Beetje verraden oh ja 't gaat voorbij. Maar toch steeds opnieuw. Telkens weer maakt dat kleine beetje. De eenzaamheid wat groter. Tot het moment dat de eenzaamheid een vriend is geworden. Dan verlang en verwacht je niets meer, Weet je Ingezonden door: Jan Masker Zie je die clown Zie je zijn verdriet Zijn lach verdwijnt Als hij denkt Dat je hem niet ziet Altijd weer Wil hij anderen terwille zijn Maar ook een clown is maar een mens En is het leven voor hem Niet altijd fijn Tussen de mensen heeft hij een lach In zijn eentje heeft hij een traan En is het met al zijn vrolijkheid gedaan Kijk daarom goed Door dat masker heen Want ook een clown kan zich voelen Heel alleen Ingezonden door: Hennie Ik wou je nog zoveel dingen vertellen, jij mij waarschijnlijk ook. Samen gingen we nog zoveel reizen, zo ver we maar konden. Je verliet me, terwijl ik je het meeste nodig had. Je was nog zo jong, was het leven je dan niets meer waard? Waarom liet je me achter, de eenzaamheid en het verdriet omringen me dag en nacht. Ik mis je... Ingezonden door: Inge Alleen Ik voel me zo alleen, want niemand hangt om me heen. mijn vrienden doen ineens zo raar, waar is hun aardigheid gebleven, waar? in de pauze deden ze net of ze me niet zagen, ik weet niet waarom, ik ga het ze ook niet vragen. ik loop met die zware tas door de lange gangen te sjouwen, ik ben verdrietig, teleurgesteld aan het rouwen. vandaag was het niet leuk, dus ik wacht maar op morgen, misschien is dat een dag zonder zorgen. Ingezonden door: Vera Alleen Hier zit ik, stil alleen gedachten vliegen naar jou heen Hoe is het daarboven, vind je 't er fijn? Jammer dat je nooit meer bij ons zult zijn. Voorgoed ging je weg, voor altijd verloren je eenzame strijd. We konden je niet helpen al wilde we graag Nu zitten we steeds met dezelfde vraag: "Ben je gelukkig, daarboven", ik wil het zo graag geloven. Ingezonden door: Gerda Vergeten Uitgestrekte vlakten. Eindeloze verten. En een meisje? Drijvende wolken. Opwaaiend zand. En het meisje? Zwijgend. Starend. Zonder tranen. En een lege blik in haar ogen. Zo alleen. Ingezonden door: Dakwerken Schepers Liefde Verloren Ik pak een roos en denk aan jou.. Zo schoon en bestand tegen de kou.. Ik pluk er een blaadje vanaf.. En dan denk ik weer aan jou.. Supermaf.. Maar mijn liefde voor jou is niet gelogen.. Ik hoop dat jij me graag had gemogen.. Maar nu.. nu ben je er niet meer.. En dat deed mijn hart veel zeer. 'k Probeer door te gaan met leven Maar de gedachten aan jou blijven maar in m'n hoofd zweven.. Die roos flitst er elke keer bij het lijkt wel of ik moet komen.. Dus ik zag een wit licht en heb de kans genomen! Nu ben ik weer bij jou Omhelst door warmte en voel geen kou... Ingezonden door: Angela Eenzaamheid Hol klinken mijn voetstappen door de nacht Geen mens die op mij wacht Niemand bij mij aan mijn zij die het monotone ritme kan doorbreken Geen stem die mij begeleidt door de tijd, heel even... Ingezonden door: Jo Robroek |
| Bestel eens een lekkere taart bij ons, altijd een smakelijk hoogtepuntje! | Leuke, betaalbare, hippe kinderkleding, kijk eens bij kinderkleding2love |
 |
|
|