| emoties gedichten, emoties gedichten en meer leuke en mooie gedichten vind je snel bij gedichten-paradijs.nl |
|
Nu Afstand zonder belang Dichtbij is eindeloos Vrede wordt geweerd Oorlog en kwelling met verdriet verteerd. Belangeloos streven, voor andermans leven. Dwingend duwen Gelaten ontvangen Het afscheid van toen Is de aanvaarding van nu. Ingezonden door: Claire Vanfleteren De ommekeer Het spel is gespeeld Pionnen opgeborgen Geen woorden meer uitgesproken Alleen de gedachten, waar ik de ene pion voor de andere schoof. Het plezier dat ik eraan beleefde De waagkansen Het polsen, wat kon en niet Alles weg in één zucht! Wat nu? Het antwoord moet nog komen Nu alleen maar in mijn dromen De werkelijkheid is anders Alles werd mij ontnomen. Waar en wanneer zal ik aan de eenzaamheid ontkomen Het heldere brein zal verschroeien, het ongenoegen zal groeien. Alleen ikzelf heb het in handen Alleen ikzelf leg het aan banden. Misschien wordt alles weer goed, verdomd nog aan toe? het moet. Ingezonden door: Claire Vanfleteren de valse streken ik werkte met acryl voelde hoe jij over de snelheid viel van drogen in lijn en vorm van eerst neerzetten voelde jij je vrijheid steeds beletten in olie was ik zacht meegaand herstelde vaak de valse streken met nieuwe opzet ben ik nooit in kleur en vorm van jou geweken mag ik in combinatie van technieken nog een levenlang van jou genieten Ingezonden door: Wil Melker Verschrikt Opgejaagd, Angst Dodende ogen. Mensen die je haten, ze zien je lieverd dood. Vertwijfeling angst het begint aan je te knagen, zoveel vragen moet ermee leven, Je vrijheid genomen zo voelt het aan, blijf flink, blijf sterk, maar eens komt daar een einde aan. Opgejaagd en bang. Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs Hart als steen Geen gevoelens en geen hart Koud als ijzer Daarvan wordt men ook niet wijzer Bewust maak je velen vriengschappen kapot Misschien is dat voor jou het geluk Ben je kwijt Wat een geluk Maar ik vind geen rust Verder ga je achter mijn rug om En je neemt me iedereen weg Laat me met rust laat me toch gaan Ik zal je nooit in de weg staan Maar neem mij mijn eigen ik niet weg want dat zal je niet lukken Ik ben wie ik ben Wijs genoeg om niet op jou weg te lopen Want ik sta voor alles open, Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs Je gelooft. Je bent sterk, Je kan alles weer aan, Dan kom je voor je eigen muur te staan, Zelf gebouwd, Je had hem doorbroken, Dat had je gedacht, En dan verdomme dichtgeklapt, Hoe kom ik er uit, Hoe vind ik mezelf, Waar moet ik zoeken, Wat zal ik nu doen, Ik zoek bij mezelf, Dat heb ik altijd gedaan, En dan vind ik mezelf verstopt in het donker, Wanneer doe ik het licht weer aan, Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs Een verhaal.. In mijn hart, staat een verhaal geschreven, een verhaal met emoties, van geluk en van verdriet. Het verhaal van mijn leven. pijnlijke dingen, maar ook mooie herinneringen. Herinneringen van weleer, die ik zie als een film iedere keer weer. emoties om te vergeten, dat verhaal heeft ook herinneringen waarvan, ik niets meer wil weten. Ook het geluk, dat is gebleven, een deel van het verhaal, dat kan niet meer stuk, ook al was het er maar even. Het is een lang verhaal, het verhaal van een mens. Ingezonden door: Ans de Laat |
Twijfel Alles wordt stopgezet De deur vergrendeld Ongeloof werd op de Voorgrond geschoven Onbegrip als een juk ervaren Waarom?.. Het hart werd nooit gesloten De liefde draaide op volle toeren Maar broos door zware lasten Onmogelijk om alleen te dragen Steun was er Alleen voor een tijdje Het verzwakte Werd niet meer naar voor geschoven Hulp kon niet meer baten Alles gaat nu zijn gang En wordt nu? zo gelaten. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Geen verbetering Uitgekeken op het verleden Het heden vermeden Door ellende en narigheid Met een kwakkelend beleid. Ik verdring alles Naar het uiterste Van mijn denken Ik wil er geen aandacht Aan schenken. Het is nutteloos Geen harmonie Geen vrede Geen verdraagzaamheid De mensen blinken uit In frustratie en kaalheid Van hun gevoelens Een dorre lege plek In hun hart Toekomst wat is dat Een groot wit blad Geen woorden te vinden Die het levensboek Weer aan elkaar kan binden. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Totale stilte.... oftewel ??? Waar leidt dat heen...! Er wordt niet meer gepraat.... Er wordt niet meer geluisterd, iedereen leeft voor zich alleen, in zijn "eigen ik" gekluisterd Ik vraag me af ... waar leidt dat heen....! Want er komt een tijd in het leven... dan heb je vrienden nodig, die je steun kunnen geven Maar dan sta je daar ... helemaal alleen.... Mensen zien je niet... en lopen om je heen. Ik vraag me af ... waar leidt dat heen....! Dat....wat jezelf nooit hebt gedaan... slaat in als een bom, je kan niets verlangen.... en je draait je maar weer om.... Intens verdriet .... omdat niemand wil zien, dat je iemand nodig hebt .... 'n échte vriend... Die fout te herstellen ... is moeilijk in het leven, mensen weten vaak niet meer ... hoe ze zich moeten geven.... Eigenlijk heel gewoon .... vertrouwend en eerlijk spontaan, ..... voor elkander proberen open te staan. Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs Bedrog Stop met liegen Stop met bedriegen Leg het uit, kom tot een besluit. Snoer het verleden de mond Sta met beide voeten op de grond Begin met een schone lei. Boetseer uw nieuwe leven met onbreekbare klei. Glazuur uw imago, bakt het op 120 graden Dan blijf je vastberaden. Uw omgeving zal je weer aanvaarden, met de mooie kleuren, in hun diepe waarden. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Innerlijk verdriet je ziet het niet, Je draagt het met je mee of je wil of niet, Je voelt je geslagen maar je wil niet klagen, Liever ga je kapot van binnen, Het heeft zich vastgegrepen, Het laat je niet los, De oorzaak ken je, Het heeft je vast in zijn greep, Het is bezeten van haat, Je wil je rust terug, Maar zolang het bezeten is, Krijg je innerlijke Rust niet terug, Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs Gevoelens heb je zomaar niet die leer je kennen, in vreugde en ook verdriet. Wij als mens hebben de taak, hoe je met deze gevoelens omgaat. Ben je lief teer als porselein, zullen ook jouw gevoelens zo zijn. Zijn mensen koud en gemeen, dan zijn ze inderdaad vaak alleen. Geef elkaar de sleutel van je hart, die op alle sloten past. Naar de deur van vriendschap, samen zijn en geluk. En waak hier dan over, dan gaat het niet meer stuk. Ga je 's avonds met een glimlach slapen, dan hoef je jezelf geen zorgen te maken. Dan word er over jou gewaakt, door vrienden die je in dit leven hebt gemaakt Ingezonden door: Dinogina |
Emoties De gedachten gaan naar Alles en niets Ik zie dingen Maar het besef is er niet Ik lees woorden Maar de tekst ontbreekt Zinnen dringen niet door Al lees ik ze tien keer Mijn lichaam wil Mijn geest niet Dromen komen Maar ik beleef ze niet Ik moet rusten Maar ik ben ongedurig Ik ben moe Maar slapen kan ik niet. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Laat mij leven Hoelang nog Zal de lijdensweg duren De zenuwdraden Zijn gespannen Mijn hoofd slaat op hol Wat zal er komen Het hart bonkt om uitleg Het antwoord komt niet Ik ben op mijn goede Voor wat Ik weet het niet eens Het euvel Kan ik niet inschatten De lat ligt nu te hoog Laat ze aub zakken Zodat ik er weer bij kan En harmonieus met Het leven Kan verder gaan. Ingezonden door: Claire Vanfleteren je eerste kus mag ik vandaag je eerste kus weer zijn na een avond vol met herrie en intiem venijn besloten met een duur festijn van hapjes en champagne jou nam ik mee in laatst oplichten van nieuwe vergezichten de knallers zijn voorbij blijf jij ook dit jaar ondanks alles nog bij mij Ingezonden door: Wil Melker schreeuw een bloem ik blader schreeuw een bloem mompel zacht de steel denk de wortels al afdalend langs behang gaf je laminaat als water bij de vis die niet tevreden is omdat de vangst haar zwemmend leven wist ben niet bang om eigen kleuren weer te geuren warm je maar het zal je stuifmeel slechts eenmaal gebeuren ik stamper al je macht je woorden zijn verkracht patenteert maar over velen dat zal anderen snel vervelen want jij draagt geen vrucht Ingezonden door: Wil Melker Trauma's Trauma's uit een ver verleden bepalen vaak het heden Vaak trek je je terug Toont iedereen je rug Je wil er niet aan denken Wil niet dat de mensen je krenken Er gaat heel wat in je om Blijft over je problemen stom Het is alsof je in een draaideur zonder uitgang loopt en hoopt Ten slotte neem je het besluit: 'Help, ik wil eruit!' Ingezonden door: Jo Robroek We kunnen niet zonder anderen Dat klopje op je schouder Een warm meeleven zo oprecht Een luisterend oor voor zoveel dingen Bekommerd met het mensen zijn Zoveel dingen die veranderen Begrip nu zoveel kouder Harde woorden worden zomaar gezegd Leugens die waarheid verdringen Ophouden van schone schijn Niet iedereen is een sterke eik Harten nooit gemaakt van steen Iets hebben om voor te leven Dat vechten voor haalbare doelen Weten dat die ander aan je denkt Kleine dingen zo belangrijk Maar onbetaalbaar voor menigeen Kost zo weinig om te geven Die warmte en voldoening te voelen In warmte die de één de ander schenkt. Ingezonden door: Henny Klaassen |
|
Schaduwtijd Eens legde ik mijn naam in zijn handen zacht en wit als zwanenhalzen zijn stem klonk als een herkende toon in mij één adem kort was onze dans in het dal van duizend zonnen.... Als een worm in de appel wrong de tijd zich tussen ons .....Ooit was ik jong! .....Ooit was ik maagd! Zwarte druppels lood... Zwaar ...Zwaar ...Zwaar.. Ingezonden door: Goda Vergeet voor eens...... vergeet voor eens dat steen weer steen en hout weer hout is! als ingebeitelde gebaren Vergeet voor eens dat uit elk geluid het lied verdween ...als bespannen met andere snaren Voorbij het ijdele smeken en verwensen! Ik wil terug naar mijn midden! mij niet meer verwarren met mijn schaduw ......Zou ergens toch de hulsbes blozen? Leven schiet kuit in een gedicht...... Ingezonden door: Goda Sprokkelmaand Je weet niet wat koude is tot op een nacht.... een nacht zonder maan voelend met het hart op slot een ingevroren eenzaamheid als een bittere rivier diep heel diep in mij verwondend keer op keer mijn diepste wonden Je weet niet wat leegte is tot op een dag dolend door de stad in straten....straten zonder naam dromen loslatend en weer inhakend.... In nevels,de geest vergaan ....verloren tussen straten straten zonder naam Ingezonden door: Goda Verstreken Vegen van zomer een dronken behang voelbaar de liefde van levensbelang. 'k Droomde van leven een gouden glans de herfst is een streven de liefde een dans ik wil je nog even lief, geef me een kans. De kilte , de stilte de winter brak de kilte, de stilte ik huiver, ik snak de kilte, de stilte en liefde ontstak. Gebroken ontloken dit lastig getij je blijft in me spoken je blijft aan mijn zij verstreken gestreken een liefde in mij. Ingezonden door: Gea Oorverdovend... Achter jouw stilzwijgen, voel ik je pijn. Je ogen praten, je lijf schreeuwt. Jouw stilzwijgen is oorverdovend. Ik luister..... Ingezonden door: Harry |
Zonder ziel Doelloos Ga ik naar oneindig Levensmoe Staar ik naar niets Gekwetst keer ik mij af En huilend Verdwijn ik in het niets. En ik verdwijn 'k Ben ook weer snel retour Het niets is mij te donker Huilend Omarm ik toch dat sprankje licht Gekwetst Met in mijn ziel De kilte van de leegte Huilend Keer ik mij af Met rooddoorlopen ogen Staar ik Zoals altijd weer, in een oneindig niets. Zoals altijd Is er weer die leegte Een enge leegte In een zwaar gekwetste ziel Met betraande, Rooddoorlopen ogen van het huilen Zin op wraak, Dus tel ik langzaam af, Van één, naar vijf, naar tien. Roerloos, Als aan de grond genageld Overdenk ik in alle rust, De zo gekwetste ziel Ik ben leeg, Tot op de bodem Door haat verslagen Door haar, Mijn eigen bloed en vlees Ik vraag mij af Waarom ik op deze wereld Vol afgunst en geweld Tegen alle weerzin in Met haar, voor haar En door haar werd geleefd En ook nog levend Ter aarde werd besteld. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Ik heb ?mijn ik? verborgen Verstopt achter een kunstgelaat Om haar bestaan te kunnen waarborgen In een wereld gevuld met haat Soms komt zij tevoorschijn Reikt liefde en warmte aan Tevergeefs is quest naar naastenliefde Kan zij ooit normaal bestaan? Ingezonden door: Henny Klaassen Voortaan... Om mijn aardsheid niet meer beducht wat mij vroeger mateloos ontsierde ....bevreemde Steen was ik geworden... muur ben ik voortaan... En schragen wil ik tot ik huiver van geluk! Ingezonden door: Goda Een klein onopvallend muisje Grijs en ozo gewoon Warrige haartjes met een pluisje Zonder al teveel uiterlijk vertoon Een moedermuis in hart en nieren Haar jonkies vormen haar bestaan Die verdedigt ze tegen wilde dieren Woest piepend brengt ze die tot staan Onopvallend, altijd zorgend Niemand komt iets tekort haar hart hongert klopt knorrend maar je hoort nooit dat ze mort Wie zal jou lief koesteren? Je bent ozo simpel in je bestaan Onder de dieren ben jij assepoester In de spiegel zie ik je staan Ingezonden door: Henny Klaassen Zo ver weg maar verradelijk dichtbij dicht bij haar dicht bij mij vaak ben je hier maar soms ook daar "Wat wíl je nou met je mannelijk gevaar?" dicht bij haar dicht bij mij het verward me; Waar ben jij? Ingezonden door: Jada |
Wie zal het zwijgen...... Vage vrede ligt smeulend roestend in gesmolten licht ...De inkt verbleekt geen genade! schreeuwt het vochtgeworden hart En laat z'n gevoelens vallen In verloren momenten nooit beoefend ......het vergeten Alles verstild tot as voel eenzaamheid overal ....Gekooid en mistroostig Heb niet meer genoeg aan woorden die men voor mij vond! Versteend of verbloemd,het hikkende antwoord, op bittere vragen.... ....Als een kwalijke toegegroeide wond de mond.... Ingezonden door: Goda Inferno Zal hun blik nu weer mijn ogen overslaan? Als een verwrongen loot van de boom mijn handen.... Vuisten rond hun naam Zoete herinneringen verkruimelen als ongedesemd brood.... En in het witte gepleisterde hart ......As! Ingezonden door: Goda Zwak Moment Even zie je het niet meer En wordt het je teveel Je hoofd rustend op je armen Vliegt alles je naar de keel Laat maar komen het verdriet Het moet er toch een keertje uit Huil je maar even helemaal leeg Want steeds maar de sterkste zijn Redt zelfs de dapperste niet Je krijgt weer wat adem En gaat weer door waar je gebleven bent Want zelfs de allersterksten Hebben wel eens een zwak moment Ingezonden door: Hennie Clown Jij bent een clown Die zich een weg door het leven lacht Jij bent een clown Die vrolijk doet Als hij huilen mag Jij bent een clown Die altijd maar dolt Besef je niet Dat je jezelf zo molt Dus clown Zet je masker af Wees jezelf eens een keer Het mag Bij mij hoef je geen toneel te spelen Want zich als een clown gedragen Doen er al zovelen Ingezonden door: Hennie Weet jij.... hoe dat voelt? van iemand te houden, waardoor het leven weer de moeite waard wordt hoe dat voelt? als je weer vertrouwen krijgt in een ander lief en mooi mens hoe dat voelt? toch echt wel samen plannen maken hoe dat voelt? bij iemand zijn met wie je alles kunt bepraten hoe dat voelt? als blijkt dat het toch een luchtbel is hoe dat voelt? als twijfel toeslaat over jouw oprechtheid hoe dat voelt? als ik dan toch ook stomme dingen doe hoe dat voelt? als ik weet dat ik jou ook pijn doe hoe dat voelt? laatste lente in je eigen tuin hoe dat voelt? niet te weten waarheen te gaan ?.... Ingezonden door: Harry |
Donker
Donker is de nacht Donker nu is het in mijn hart Donker overheerst mijn gedachten Donker is de schaduw die jij achterlaat Donker blijft het lange tijd Donker zal ooit weer licht worden. Ingezonden door: Lies Ik sprak je laatst weer keer op keer ik snap niet waarom je nu zo doet volgens mij is dit niet goed je zei dat je me miste maar ik denk dat je je vergiste je dacht dat ik nog boos zou zijn waarom.. het deed alleen ff pijn dat is allemaal overgewaaid en ik heb je uitgezwaaid toen je dit zei kwam alles weer naar boven ik kan het nog steeds niet geloven toen kwam ik er ook achter wat voor een lullo je bent je deed alsof je me niet kent en nu opeens is alles weer gewoon normaal wat denk je wel niet allemaal ik heb nu een vriend en daar ben ik blij mee die liefde spoel ik echt niet voor jou door de plee kheb ook het idee dat je me wilt gebruiken als dat zo zou zijn dan zal ik jou eens een poepie laten ruiken!! Ingezonden door: miexie Het donker van de dag? De dagen glijden voorbij Het is alsof gisteren niet bestond En morgen nog zó lang duurt Geruisloos glijdt de dag in de avond Soms lijkt een dag niet geleefd Een donkere schaduw die voorbij trekt De dag die slechts zwijgend langs komt en al het mooie leven aan zich ontrekt De dagen glijden voorbij In lengtes niet uit te meten Het einde lijkt nog zó ver weg Een dag om weer snel te vergeten? Ingezonden door: Gurien Kwantes Verwijt Jij Wie ik? Ja jij? En jij dan Oh ja, ik weer Nee ik, nou goed Nou goed, jij dan Wat nou? Nou wat ik zeg Nou zeg het dan Nou zeg jij 't maar Wie, ik? Ja jij En jij dan Ikke niet Ik wel dan Oh ja, jij Ja ik, ja en ik dan? Jij niet Nou jij ook niet Ingezonden door: Shirley Mijn huis fluistert zachtjes: "voel je thuis" Kruip veilig in mijn armen Buiten is het niet pluis Mijn katten miauwen Geven kopjes bij de vleet Schenken mij hun vertrouwen Maken mij geheel compleet Beantwoord het fluisteren Mijn onrust wordt hier gesust Laat mij even aan huis kluisteren In mijn oase van rust Ingezonden door: Henny Klaassen Mijn bosrijk stekje Ontsnapt naar mijn bosrijk stekje Even nu geen zorgen meer Kans om weer tot rust te komen Ben zo opgebrand deze keer Wind speelt met mijn haren Zonnetje warmt mijn huid en mijn ziel Bomen fluisteren zo kalmerend Stress is hier nihil Geen hollen en ook geen vliegen Ben er even niet vandaag Soezel weg in vage dromen Wat er was lijkt nu zo vaag Ingezonden door: Henny Klaassen Die aan de hemel schittert, Ik ben ook niet de mens waar men naar op kijkt, Ik ben meestal zeer rustig teruggetrokken zeggen veel mensen dan misschien, Maar dat kan me eigenlijk ook niet schelen, Want ik weet wat ik wel kan, Ik kan geven, Ik kan delen, Ik ben gelukkig als jij het ook bent, En ongelukkig als jij het ook bent, In ernstige situaties waar andere in paniek raken, Ben ik de rust, Dan neem ik het heft in handen en deel de lakens uit Ik ben je eeuwige vriend die je nooit verlaat Bij mij kan je dingen kwijt ach waar je met anderen niet zo gauw over zou praten, Mijn lippen zijn gesloten, Nooit zou ik mijn woord breken als jij er om zou vragen, Alles wil ik voor je doen, Maar ik ben alleen daar als je me werkelijk nodig hebt, Heb ik dan alles wat in mijn macht ligt gedaan, ongeacht wie dat zou zijn trek ik me weer terug, Dat is zo en dat zal ook altijd wel zo blijven, Maar roep me en ik ben weer daar, Als iedereen me accepteerd zoals ik ben dan ben ik je beste vriendin, Sla ik m'n arm om je heen en loop ik met je mee zolang als je me nodig hebt Je hoeft me alleen maar te roepen, En ik kom, Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs |
De dode ekster Zag hem liggen in de regen in zijn jonge zwart witte pak met ogen grauw en gesloten zijn nekje slap en geknakt Kort duurde zijn eksterleven heel even zijn vogelvlucht het was hem niet gegeven te blijven zweven in de lucht Ben ik zoveel anders dan die vogel zo teer, nietig en klein weet immers ook niet hoe lang mijn leven zal zijn... Ingezonden door: Henny Klaassen Emotie Emotie kan van alles zijn Van blijdschap tot pijn Een lach op het gezicht of tranen van verdriet Meestal zit alles mee, maar soms ook niet Soms verlang je naar warmte om je heen Naar mensen die om je geven Soms wil je rust, Verlang je naar een eigen leven Een leven ver van de bewoonde wereld Waar je rust en vrede vindt Geluk, blijdschap of liefde Vaak vindt je het in een lach Ik hoop dat ik door deze drie dingen Jou iets positiefs geven mag Ingezonden door: Jannelize De witte roos Het was een rot dag Af en toe vielen er druppels regen neer Aan de wolken te zien, kwam er nog meer Geen zonneschijn die hij zag Hij stond op uit zijn stoel Deed zijn jas aan, want het was koel Toen liep hij naar de bloemenkar Daar stond zijn bestelling al klaar Hij wilde betalen, maar het meisje zei:?Laat u maar.? Even een lach toen de hoek om, vermoeid, botten al star Langzaam lopend richting het bos Komt hij bij de ingang aan Waar hij twijfelend blijft staan Emoties komen uit zijn hart los Dan loopt hij het bos in Hij doet het zoals elk jaar Alleen maar speciaal voor haar Beetje tegen zijn zin Een traan loopt langs zijn gezicht Even blijft hij staan, op zoek Dan snuit hij zijn neus in de zakdoek Eventjes doet hij zijn ogen dicht Dan loopt hij weer verder langs het pad tussen de bomen Het is stil en vol rust Dat is hij zich goed bewust Een plaats om even bij te komen Hij loopt hier alleen Er is weinig geluid Alleen vogels met hun vrolijke gefluit Dan is hij er, bij haar grafsteen Hij buigt neer Veegt de bladeren eraf Die gevallen zijn op haar graf Overeind komen doet een beetje zeer Dan legt hij het neer, zijn bestelling Een witte roos, zo mooi fijn In zijn hart voelt hij pijn Want hij heeft alleen nog maar aan haar een herinnering Hij staat daar eventjes in gedachten Zegt: ?Ik voel me zonder jou bar alleen.? Van binnen krijgt hij antwoord.. maar het blijft een grafsteen Toch geeft het hem weer krachten Dan opeens komt er een straal van de zon, op deze donkere dag Hij schijnt op de grafsteen en de witte roos, die schittert in de zon..een klein wonder Hij kijkt er naar..heel bijzonder Loopt weer verder naar huis, met op zijn lippen een glimlach Ingezonden door: Peter Ben ik dat? Weerspiegeld in het glas? Gebukt onder verdriet van jaren? Ken ik haar? Herinner ik mij wie ze ooit was?? Kan alleen maar naar haar staren Komt die tijd ooit weer? Vol van lachen en van grollen Wat ik nu zie, doet zo'n zeer.. Ingezonden door: Henny Klaassen Wil kunnen zeggen "ik heb geen spijt" Zoveel vragen waar ik mee worstel zoek antwoorden tevergeefs voel wanhoop en triestheid groeien hulpeloosheid nog het meest een strijd die je niet winnen kan roept mijn verstand keer op keer maar mijn hart spreekt andere woorden probeer het toch maar, telkens weer zo vaak teruggewezen gekwetst diep in mijn hart waarom blijf ik proberen ik oogst slechts bittere smart zoek een balans om in te leven met niet enkel narigheid wie liefde vraagt, ik kan ze geven wil kunnen zeggen "ik heb geen spijt" Ingezonden door: Henny Klaassen Ben gewoon een simpel mens Zou zo graag even willen zweven met gespreide vleugels in de lucht glijend op ijle stromen alleen de regen die ik ducht Maar ik kan niet vliegen al is dat mijn liefste wens koester alleen dit verlangen ben gewoon een simpel mens Ingezonden door: Henny Klaassen |
Maatschappij van stenen harten Woorden blijven ongesproken zwijgend leeft men naast elkaar zo kunnen wij elkaar niet storen zijn voor die ander geen gevaar Getrokken zijn die onzichtbare grenzen "ieder voor zich "is het gebod een naaste is zo onbelangrijk men gaat voor luxe en genot Maatschappij van stenen harten zie uw naaste roepende staan hoor de wanhoop in zijn smeken laat de mensheid niet verloren gaan Ingezonden door: Henny Klaassen Mijn cocon Ik heb mij levend ingesponnen Veilig in mijn cocon De dans ben ik ontsprongen Keerde terug naar de bron Draden dik en klevend Bescherming van al wat was Sluimerend, amper levend Groeide achter glas Ogen zijn nu wijd geopend Voel de wereld heel nabij Mijn oude huid werk ik af al stropend Nog even en ik ben vrij! Ingezonden door: Henny Klaassen Ons contact was altijd goed. Maar nu is er weerstand ontstaan. Wat moet ik zonder jou? Waarom ben je weggegaan? Ingezonden door: Shirley Bij een heengaan het vallen van de bladeren, terwijl de eerste vorst de grond beroerde. je ging van ons heen, bewust, maar onverwacht. de dood gaf je geen tijd voor lange omhelzingen. toch ben je er nog, ik sta vandaag bij je graf. ik voel de sterkte, de vergeten moed in je vreugde en je pijn. de leegte die je achterliet, bij iedereen baart echter tevens de hoop dat wij, over alle grenzen heen, ooit weer samen zullen zijn. bedankt Ingezonden door: Roger Mijn huis fluistert zachtjes: "voel je thuis" Kruip veilig in mijn armen Buiten is het niet pluis Mijn katten miauwen Geven kopjes bij de vleet Schenken mij hun vertrouwen Maken mij geheel compleet Beantwoord het fluisteren Mijn onrust wordt hier gesust Laat mij even aan huis kluisteren In mijn oase van rust Ingezonden door: Henny Klaassen Dat oude park met bejaarde bomen Dat oude park met bejaarde bomen Bezoek ik zo vaak als ik kan Mijn gedachten laat ik daar stromen Ben even niet te bereiken, jammer dan Even mijzelf uitschakelen Alle wanorde overboord Daar kan ik alles achterlaten Niemand die mij stoort Alles ademt stilte Vogels vliegen af en aan Konijnen graven holletjes Een eekhoorn glijdt langs een stam Hier kom ik mijn batterij opladen Als hij leeg is en uitgeput Wandelend door bemoste paden Wordt mijn leven opnieuw gestut Ingezonden door: Henny Klaassen Men lacht als ik moet huilen?. Bij een film of muziek?. Maar wat kan het mij schelen Het maakt mij uniek Ingezonden door: Henny Klaassen Rennen,vliegen draven geen tijd om stil te staan doe het ook nog zonder klagen wie trekt mijn noodrem nu eens aan? Een telefoontje ontvangen mijn jas amper uitgedaan scheur weer weg zonder eten ik moet door, ik moet gaan Vrije tijd kan ik vergeten opgeslokt door dat gehol iets drijft mij voort, lijk wel bezeten eigenlijk te gek en te dol Sta open voor die ander vecht mee zij aan zij help waar ik kan helpen maar wie vecht met mij? Ingezonden door: Henny Klaassen Levenskoers Ik heb mijn houvast diep verankerd mijn greep wordt sterker laat niet los wil geen speelbal zijn van levensgolven Vaar al zolang in zwaar weer Mijn scheepje bevaart de zee des levens maar het roer houd ik nu muurvast zal mijn eigen koers eindelijk bepalen gooi weg al mijn overbodige ballast Mijn stem schreeuwt tegen de stormen hier ben ik, ga niet opzij Neem nu zelf de controle Een koers bepaald, eindelijk vrij Ingezonden door: Henny Klaassen |
|
|
| home |
|