| familie gedichten, familie gedichten en meer leuke en mooie gedichten vind je snel bij gedichten-paradijs.nl |
|
Moeder het is dat je mijn moeder bent, want anders zou ik je haten, niet dat ik dat nu niet doe, ik haat je al jaren, je zou er voor me zijn, je zou voor me klaar staan. maar dat heb je niet gedaan. ik stond er alleen voor, met mijn broertje en zus. je werkte niet, we hadden geld nodig wat we niet hadden, hoefden niet naar school van jou, je hebt papa laten vallen als een baksteen, papa is nu happy. alleen accepteer jij dat niet, omdat je zo'n bitch bent, je weet niet wat je denkt, je bent jezelf niet, ooit was je zo lief, maar nu ben je zo hatelijk. dit is voor eens en altijd. Ingezonden door: Sharon Zogenaamde Familie Waar waren jullie toen ik jullie nodig had. Jullie zouden alles met me regelen,was de afspraak Maar jullie hebben dat niet gedaan. Jullie vergeten me maar het is, Ikke Ikke en de rest kan stikke. Ik heb jullie nu 1 jaar de kans gegeven, Jullie zijn een stelletje aparten, Maar goed jullie willen zo leven, Ik praat over jullie? Ja dat doen jullie ook over mij En dan ook nog zeggen dat ik geen contact wil, Nee jullie willen geen contact met mij. Ik heb helemaal geen zin meer, Om met jullie te praten. Jullie verschillen wel veel met de rest Jullie hebben kapsones, Maar dat hebben jullie zelf niet in de gaten. Jullie denken het allemaal beter te weten, Omdat jullie je meer voelen als de rest Jullie lijken wel een vreemde van mij En dat weten jullie best Sorry beste mensen jullie hebben het voor jezelf verpest Het is gewoon gekkenwerk Jullie staan gewoon op scherp Als jullie daar staan in de kerk Handen te schudden, en jullie zien mij aankomen Zoeken jullie als een speer ander werk Om maar niet met mij in contact te hoeven komen. Laat maar ik heb jullie nu niet meer nodig Jullie zijn voor mij gewoon overbodig. Ingezonden door: Tonny VanderGaast Herinnering In Juli 1985, stak de dood zijn magere handen uit En grijnsde: kom, ga mee, het is je tijd En houd je dekens om, het is daar koud. Ik zweefde machteloos in hete koorts, Daalde en rees, maar toen ik zijn ogen zag En hun verschrikking, vocht ik als een beest Mijn ogen schroeiden achter in mijn hoofd, Mijn lippen waren droog Als de dorre kusten van de zee En eindelijk wakker, was ik als een kind, Ik huilde om mijn arme, zieke kleine zelf En om mijn vader, waar ik zielsveel van hield Die ik elke dag nog mis, In Januari 1983 overleden is. Ingezonden door: Hetty Meid sta op, vecht je strijd Schrik van wat jij bent geworden Ooit was je die vrolijke meid Kinderlijk in doen en laten Openstaand voor gezelligheid Je slikt de ene pil na de ander Vlucht weg in je werk Bent bang om besluiten te nemen Geen ruggengraat, willoos, niet sterk Leunt op influisteringen van mensen Als je maar zelf niets moet Kruipt weg voor het werkelijke leven Niets wat je echt iets doet Voer ben je, voor hulpverleners De geitenwollen sokken maffia staat paraat Je bent kassa voor het Riagg Zoveel wordt je aangepraat Willoos door de pillen Je verslaapt je levenstijd Zou je wakker willen schreeuwen Meid sta op, vecht je strijd Ingezonden door: Henny Klaassen |
Tante Nan, De bloemen blijven geuren maar toch anders zonder jou. De regenboog toont nu geen kleuren en ook de de lucht is minder blauw. Steeds als ik naar Nederland kwam, dan stond je voor me klaar om in de zorgen om mijn mam, te steunen hier en daar. We lachten veel,als we samen waren. Ook deelden wij verdriet. Momenten die ik zal bewaren, in mijn gedachten,Ik vergeet ze niet! Je was voor mij een bijzonder mens. Iemand,die je steeds herkent. Daarom voor jou nu ook de wens: "Heb vrede en rust,waar je nu ook bent" Misschien ben je die glanzende ster, hoog aan het firmament. Misschien wel naast mijn mam,niet ver, zodat je haar direkt herkend. Twee sterren achter wolkenflarden..... Twee sterren......onder miljarden..... Ingezonden door: Trudy van der Walle Lancel Moeilijk te begrijpen Moeilijk zijn de dingen in het leven, ze te begrijpen is een hele Hap, als alles goed gaat is het Prima maar in mindere tijden krijg je vaak een Klap! Waar zijn sommige ,,Familieleden,, gebleven, die zeiden: van ons kun je op aan. Maar op de momenten van Verdriet en Pijn, zijn ze er niet! En laten ze je in de kou staan. Wat is dat toch dat ze dan gaan Vluchten, en hun Oren werken dan opeens ook niet meer, van een Kleuterklas (mijn man zijn kinderen) wilden ze het wel horen. Dat wegblijven dat doet dan zeer. Waar zijn hun steunende armen gebleven.... En ik zie je bent bang! Vanwaar die Bangheid? Ben je soms bang voor de Waarheid. Ja, je hebt gefaald tegenover je ,,Overleden Broer,, Noem je dat Broederliefde? Jouw blik zwager en dat van die kinderen, kan me allang niet meer Bekoren, Als blikken konden Doden, was ik allang Verloren. Maar het is Fijn, mij krijgen jullie niet Klein. En dat je nog met je Broer had willen praten, daarom hoef je mij toch niet te Haten? Dat had je beter eerder kunnen bedenken, had je nu, je eigen niet zo hoeven te Krenken, maar als je met me praten Wil geef dan effe een Gil. Maar niet praten over het Testament want dat is iets wat ik niet wil. Daar heeft niemand wat mee te maken dat was onze laatste Wens!! Dus de deur staat nog altijd voor je open, je kunt altijd nog zo binnen lopen, maar als je dat niet wil, dan ook goed hou ik mij ook stil!! Ingezonden door: Grandma Wat is het toch fijn, een dochter te hebben zoals jij, waarvan ik mijn hele leven lang de moeder mag zijn, wat ben ik toch trots, je bent als een briljante rots met een hart van goud, een stem die klinkt zo helder als sterren die 's nachts fonkelend aan de hemel staan en waardoor donkere wolken die soms in het leven ontstaan, in warm en vrolijk zonlicht overgaan, mijn dochter, mijn rots, mijn trots, mijn goud, waarin ik geloof en oneindig van houd, voor altijd je mamma. Ingezonden door: Hetty |
Zus, Denk jij soms eventjes aan haar? Aan haar goedheid en haar lach? Aan je moedertje,heel even maar, voor het slapen gaan of overdag? Denk je wel eens aan je jeugd vol van liefde en geborgenheid? Verjaardag,Sint-en Kerstmis vreugd? Of denk je alleen aan haat en nijd? Arm is de mens die nijd en haat "gespaard" heeft in het leven. Voor wie het geld als eerste staat en niets anders meer kan geven! Saamhorigheid,liefde en genegenheid zijn met geen geld te koop. Vooral het begrip:tevredenheid daarvan heb ik een hoop! Ingezonden door: Trudy van der Walle Lancel Achteloos zonder erover na te denken, Neem ik een potlood in mijn hand en als vanzelf schrijf ik dit hier neer, Aan jullie mijn zusjes en mijn broer, Jullie spreken niet met mij, En dat al jaren niet, Moeder zegt ach trek het je niet aan, ze kunnen je zo slecht, Lieve Moeder een beter antwoord viel U wel niet in, Met 14 moest van school, Geld hadden jullie nodig gedwongen werd ik niet maar ik zag Pappa zijn verdriet, Dus ging ik werken, Kokkie,Dea,Paula,en Ingrid wij verschillen alle twee jaar, Yvonne,Brigitte,Karin,Theo,en Marco kwamen 5 jaar daarna, 'S morgens heb ik ze gewassen en aangekleed naar school gebracht, Toen gingen we allen nog naar school, Okay de jongsten wisten niet dat ik zo jong de school verliet en graag deed ik het niet, Ik leerde voor boekhoudster en ik had het ook gered want leren kon ik goed, Okay nu hebben alle kinderen een goed beroep zelfs eigen firma`s hebben er een paar, Ik gun ze dat van harte, Ze hebben allemaal een eigen huis een dikke auto en ook geld, Maar mij willen ze niet kennen, Met 15 werd ik zwanger, U gooide mij uit huis, Met 16 kwam mijn Zoon toen mocht ik er weer in, Mijn blauwe ogen mijn verdriet en pijn zag alleen Pappa die wilde helpen U niet, Ach laten we maar ophouden Mama, Ik heb mijn rekening gemaakt, ik heb jullie afgehaakt, Mijn leven was een hel aan de rand daarvan keken jullie toe, Geen hand werd gereikt, Ik vocht mezelf naar boven toe jullie hebben het niet geloofd, Misschien ook niet gegund, Want ik had teveel gezien, Dat wilde U niet meer weten en ik was het niet vergeten, Ik ben nu gelukkig, Gekost heeft het me veel, Ik heb de liefde die ik wilde, Ja hard genoeg ik moet jullie vergeten, Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs |
|
|
| home |
|