| fantasie gedichten, fantasie gedichten en meer leuke en mooie gedichten vind je snel bij gedichten-paradijs.nl |
|
De fantasie in mijn hoofd, verzacht de pijn en het verdoofd. Alles is zo echt en lijkt heel mooi, maar je zit gevangen in een kooi. Gedachten stromen door je lichaam, en dan kan je het niet meer aan. De realiteit is te hard voor voor me, het is me allemaal té. Alles stoort wat ik hoor, en ik sta er helemaal alleen voor. Het hart verscheurt en kapot, ik laat het maar over aan het lot. De tranen stromen langs mijn wangen, het gaat gewoon niet langer. Het leven is niet leuk genoeg, aan alle last die ik droeg. Ik zeg jullie hierbij definitief gedag, ik zal jullie niet meer storen met mijn gedrag. Begrijpen zullen jullie het toch nooit, Ik ga niet meer wachten tot ik alles heb voltooid. Ingezonden door: M Mijn eeuwige volger Hij volgt mij alle dagen Soms groot en soms klein Het donker kan hij niet verdragen Maar licht dat vindt hij fijn Spraak is voor hem overbodig Imiteert constant mijn gedrag Voor bestaan heeft hij mij nodig Zie hem zo vaak overdag Vertoont vaak meerdere personen Als hij geplaatst wordt in het juiste licht Zijn echt geheel dezelfde klonen Allemaal tot mij gericht Maakt figuren met mijn handen Gespiegeld op een kale muur Speelt toneel voor ons tweeën Een vermaak voor menig avonduur En ga ik eindelijk slapen Doe dan mijn oogjes dicht Zal hij weer naast mij ontwaken Bij het eerste ochtendlicht Ingezonden door: Henny Klaassen Mooie fee heel even maar stond zij daar als silhouet in een decor van toverachtig blauw als ster van het ballet zo sprookjesachtig neergezet naakt en stil haar blonde lokken sluik door spotlights overgoten haar lichaam slank schijnbaar zacht bros en rank gelijk een blauwe passiebloem met vrucht zeer kwetsbaar op deze aard' stilaan toch uit het niets ontsproten een fee zo mooi ruimschoots bedeeld met rondingen zo vol in deze feeërie heb ik als vent een kort moment in stilte daar intens van haar als fee genoten. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Een muisje Een piepklein muisje, kijkt door een gaatje klein. is de kust veilig? zal de poes er niet zijn? Het spitst zijn oortjes, en kijkt spiedend rond. Hij ziet onder de tafel, iets lekkers liggen op de grond, voorzichtig komt hij uit zijn holletje, en dan....vlug, vlug, vlug, gauw het lekkers naar binnen, en op een drafje weer terug. Ingezonden door: Gerda Elfendans Schrijlings op het witte paard zag ik de elfen dansen in een beek van klatergoud diep in het betoverende woud Dwergen kwamen uit hun holen zongen een meerstemmig lied takken van oeroude bomen ritselden vergeet ons niet Gehuld in een levend bloemenkleed een kroon van madeliefjes op het haar stond daar de elfenkoningin temidden van haar elfenschaar Hun lieflijkheid ontroerde mij in de teerheid van hun bestaan zag ik mijn eigen breekbaarheid verbonden met de tijd Ingezonden door: Ilse Steel |
Foto Zij staart me aan Als ik kijk, kijkt zij ook. Ze zit gemoedelijk Lachend en onberispelijk In haar zetel weggedoken Even boven haar bril kijkend. Een glimlach rond haar lippen Of is het een grijns De achtergrond is vergeeld Gekreukt, gescheurd Maar ze blijft daar hardnekkig zonder verpinken mij gadeslaan tot ik mijn rug naar haar toekeer Ingezonden door: Claire Vanfleteren Elfjes en kaboutertjes, doen de wereld goed. Ze troosten waar verdriet is, en ze helpen waar het moet. Wees als een van deze, wees een kleine elf. Denk eerst aan een ander, en dan pas aan je zelf!!! Ingezonden door: Denise De snotifant Ik vertel je het verhaal van de snotifant, die is rood met een groene rand. Zijn twee slurfen raken vaak in de knoop, daarom ging iedereen voor hem op de loop. Veel respect kreeg hij niet, en dus had hij veel verdriet. Zielig staarde hij naar de maan maar, wat voor een beest kwam daar nu aan? Het was ook alleen, maar was het verdrietig? Neen. Hij was opgewekt en blij en weet je wat hij zei? "Trek je van die mensen toch niets aan; als je naar ze toe loopt, zien ze je wel staan en verberg je mening niet meer, dan kijken ze ook niet op je neer." Vrolijk stapte het beest weer weg dat was nog eens vriendje, zeg. Zo kwam het weer goed met de Snotifant die is rood met een groene rand. Ingezonden door: Lena Sfeer Om sfeer te brengen in u huis, zet je een bosje bloemen neer. En komt dan 's avonds die leuke meneer, ik weet 't zeker, hij komt elke dag weer. Sfeer Er is niet veel voor nodig, om sfeer te brengen in uw huis. Een vaasje bloemen op tafel, dan wordt 't al snel een echt thuis. Ingezonden door: Gerda Ik huilde naar de volle maan ik was alleen niemand zag me staan verlieft op de maan was ik daar het zag mij en mijn gestaar het had een blauwe gloed ik kreeg een liefdes vloed elfjes kwamen naar me toe ga slapen je bent moe elfjes waren op de maan van hun eigen bestaan hun eigen elfjes rijk ik moest weg ze hadden gelijk het was hun wereld waar geen sterveling kan gaan of staan ze moeten geheim blijven niemand mag weten van hun bestaan ik sloot mijn ogen en toen ik ze weer opende was de maan verdwenen de zon was verschenen het was morgen de droom over al het nachtelijke getover Ingezonden door: Esmee de Bruyn |
Ik teugel niet mag ik je sprookjesprins voor even zijn je bestijgen en met mijn sporen zachte voren rijten in je warme vlees nee ik ben geen beest maar jij galopt geweldig als ik in je flanken aangeef dat de wegen klaar zijn voor ons samen leven ik teugel niet je mond is vrij de andere dressuur komt niet van mij Ingezonden door: Wil Melker Een potlood en een pennetje, die gingen saam op reis. Helemaal naar 't verre Afrika, ze leken wel niet wijs. Want voor een potlood en een pennetje, is dat een lange afstand, hoor. Maar ze wilden over negertjes schrijven, daar deden ze het voor. Toen ze uit het vliegtuig stapten, gingen ze meteen aan de slag. Ze wilden van alles weten en vroegen ze: "wat doen jullie zo, de hele dag?" En de negertjes vertelden, ze hadden best veel lol. Alleen hadden ze vaak honger, hun buikje was niet altijd vol. Ze hadden ook niet veel kleren, zoals bij ons in Nederland. Maar dat vonden ze niet erg, hoor, ze speelden in hun blootje, niks aan de hand. het potlood en het pennetje, schreven een heel verhaal. Dat namen ze mee naar Nederland, en nu kunnen wij het lezen, allemaal. Ingezonden door: Gerda Hun eerste modeschow De juf had met haar klas, een echte modeschow voorbereid. En daarmee waren alle meisjes, heel erg verblijd. Er moest vooraf veel gebeuren, maar iedereen had zijn best gedaan. Kleren gemaakt, uitnodigingen verstuurd, 't feest kon beginnen gaan. Ze stonden nu allen klaar, de schow kon beginnen. De zaal is volgestroomd, iedereen was binnen. De ouders zitten vooraan, vol spanning te wachten. Hun dochters sliepen slecht, de laatste nachten. Dagenlang hebben ze geoefend, want het moest heel goed gaan. Zo dadelijk gaat het doek open, en dan komen ze er aan. De juf werkt hier en daar, nog vlug eventjes iets bij. Wat lipstick en een kleurtje, de meisjes zijn trots en blij. Eindelijk is het zover, het gordijn gaat open. En alle meisjes komen een voor een, het podium op lopen. Wat hebben ze mooie kleren aan, en wat zien ze er schattig uit. Kijk daar, zo zeggen ze tegen elkaar, kijk, dat is mijn kleine guit. de avond werd een groot succes, iedereen heeft zijn best gedaan. Als beloning mogen ze hun jurkje houden, blij en tevreden is iedereen naar huis gegaan. Ingezonden door: Gerda De nacht sluit mijn ogen voert mij naar een ander land ontsluit mijn aardse boeien schuift al het sombere aan de kant Ren lichtvoetig over paden een wereld vredevol en sereen hier voel ik mij opbloeien zoveel warmte om mij heen Ontelbare bloemen geuren dieren eten uit mijn hand werelden die overvloeien tenen spelen in het warme zand Een krachtbron hier verborgen mijn oplaadpunt voor een nieuwe dag Ontwaakt kan ik er weer tegen ben ik weer mijzelf, als dat mag Ingezonden door: Henny Klaassen |
|
|
| home |
|