| gevoelens gedichten, gevoelens gedichten en meer leuke en mooie gedichten vind je snel bij gedichten-paradijs.nl |
|
Bedrog Zit niet te treuren bij mijn graf Ik ben nu toch veel beter af Je hebt me nooit echt gemogen Ik was dat onechte kind Zit niet te treuren bij mijn graf Ik ben nu toch veel beter af Ik kwam bij jou toch niet van pas Weet je eigenlijk wel wie ik was Zit niet te treuren bij mijn graf Ik ben nu toch veel beter af Speld mij maar niets op de mouw Alles draait toch alleen om jou Zit niet te treuren bij mijn graf Ik ben nu toch veel beter af Jij, jij bent nu weer vrij Moet niets om mij Zit niet te treuren bij mijn graf Ik ben nu toch veel beter af Hoef niet meer te wezen Eindelijk kan ik zijn. Ingezonden door: Piet v.d. Waarden Ervaring Wij roeien met het licht van het goddelijke Het hart en ziel verheven van liefde Samensmeltend in oneindige dankbaarheid. De overdracht van vreugde naar onze medemens De kringen van ons leven bereiken ongekende hoogten Leren aanvaarden en leren geven De aarde voelen onder onze voeten, waar we aan toebehoren! Het teken dat wij allen beloftevol zijn, mogen voelen en aannemen, in een verruimde geest. Het open stellen van ons hart, één worden met de ziel De intentie is er, maak er gebruik van in de boot van uw deinend leven. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Mijn gevoel Jaren van verdriet en spijt Dat gevoel raak je niet zomaar kwijt Je kind uit huis plaatsen is het laatste wat je doet Je weet dat het goed is je weet dat het moet Je kind naar een instelling brengen Dat doet je veel verdriet Het liefste zou ik huilen, huilen als niemand het ziet Alleen thuis met al mijn pijn Dan denk ik vaak kan ik maar bij je zijn Maar ik moet wachten ben ik bang Wachten twee weken lang Om het weekend komt hij thuis Het brengt weer veel lawaai in huis Dat lawaai heb ik gemist Als moeder ben je een grote egoïst Het is weer tijd om te gaan Een weekend voorbij dat is vlug Afscheid nemen van michel en daan We gaan weer naar de woongroep terug Het is weer stil in huis Je kunt een speld horen vallen Het is stil.. zo stil.. als een muis Ingezonden door: Nelleke Steenbakkers In graffiti gespoten ik ga niet voor de eeuwigheid maar wel voor dat ultiem gedicht in graffiti gespoten toch in je hart gegrift het mes gescherpt door onze passiedrift banden zijn verbroken een half leven komt dan vaak naar boven maar jij doet toch je eigen ding waardeer de kleur van bloed dat jij ooit hebt vergoten dat rood heeft jou de toekomst nu geopend Ingezonden door: Wil Melker Verbijsterd Wreed werd ze weggerukt van de aard Daarna verbrand Werd dan ook niet opgebaard Verbijsterd lees ik dit artikel in de krant Ontroerd leg ik ze aan de kant Flarden van beelden dienen zich aan Het einde van een jong bestaan... Ingezonden door: Jo Robroek Beste vriend Ik heb een beste vriend Eentje die er altijd voor me is Eentje waar ik alles samen mee beslis Die met mij vecht tegen alle ellende Ook al is het in mijn hoofd een bende De stem die zecht om door te gaan Zijn stem zal altijd naast me staan Hij laat mij nooit alleen en houd me op de been Als een rode draad loopt hij door mijn leven Hij, door mij zelf gegeven Mijn vriend mijn innerlijke kracht Die met mij huilt die met mij lacht Ingezonden door: Nadine Warrigheid... Gebeurtenis en tijd door elkaar Nu eens veraf, dan dichtbij Niets op een rij Alles door elkaar Almaar... Ingezonden door: Jo Robroek Als winden worden tot orkanen regen het hele land besproeid zal ik mij toch een weg banen naar haar die mij steeds weer boeit. Als reuzen in de wouden vallen onder dit geweld zal mij dat niet tegenhouden omdat liefde daarboven is gesteld. Maar mocht je mij verlaten voor die ander met dat vele geld dan kan niets mij meer baten dan ben ik uitgeteld. Ingezonden door: Piet van der Waarden Onherbergzaam Het is een wazige stad die mijn blik niet omvat want alles vloeit samen Het regent al wat maar mijn gezicht is al nat van de tranen Kwam de duisternis maar haar teder gebaar deed mij vervagen Dan hoefden de scheuten van pijn die nauw bedwongen zijn niet door mijn lijf te jagen Waar is de plaats die ik niet weet om je over te geven aan het leed? Waar je ongezien en ongehoord ongeremd en ongestoord luid kunt gaan weeklagen..? Ik moet stil mijn leed meedragen door de wazige stad en het regent al wat maar niet genoeg om te huilen... En mijn hart staat op springen in dit druilen... Ingezonden door: M. Bodelier Gevoelens Het gevoel Iemand houdt van je Een doel voor je leven Daarom die warme gevoelens Emoties, besef Je bent belangrijk Dat is hoe ik kijk. Je geeft om mij Loopt niet zomaar voorbij Altijd een groet Daar wordt het mee gevoed Zomaar een kus Voor mij al heel knus. Geen saaie dag Gaat voorbij met jouw lach Als zonnestralen Zonder eens te falen Door jouw ogen Warme gevoelens door mijn lijf Ingezonden door: Dorien Je doet zo kil, je bent zo stil... is er iets wat je me zeggen wil? 't is niet normaal ik vind het raar je doet zo anders en zo vreemd! jouw ogen staan zo dof, je stem is kil je bent niet hier, je bent afwezig... vind je 't raar dat ik dan net als jij, vreemd reageer... ik weet het ook niet meer! als jouw gevoelens verdwenen zijn als jij niet meer voelt wat je hebt gevoeld zeg me dat dan zonder omhaal kijk me aan en zeg me dan dat 't over is en gedaan! ik zal niet eenzaam zijn of huilen alleen zou ik het jammer vinden omdat zo'n fijne vriendschap over and out is dan maar ik ben een volwassen vrouw en daar ben jij niet aan gewend.. Ingezonden door Marga |
Op naar de honderd Ik ben waarachtig negenentachtig met een bril en een gebit een pacemaker en staaroperaties bleef ik de laatste jaren fit ook bij een rollator ben ik zeer gebaat zodat het nu op volle kracht op naar de honderd gaat. Ingezonden door: Bas Robeer Handen Toen jouw handen raakte de mijne op het moment dat ik werd gevloerd voelde ik ondanks innerlijke pijnen mij een beetje minder beroerd. Ingezonden door: Piet van der Waarden Inzicht Wie is deze vrouw, wie is zij Niemand die het weet, niemand kent mij Een jonge vrouw gehard door het leven Verbergen van gevoelens, daarin heel bedreven Gedreven door pijn en verdriet, Maar er is niemand, niemand die dat ziet Ik laat men zien wat ik wil Voor hen maakt dat toch geen verschil Overdag een lach, en s’avonds een traan Gevoelens gaan door me heen, als een razende orkaan Mijn gevoelens voor iedereen gesloten Vrienden heb ik van me afgestoten Soms ben ik boos op alles en iedereen Ik wil dan niets en niemand om me heen Ik zit maar stil voor me uit te staren Dan sluit ik me af voor mijn dierbaren Voel me verward en leeg van binnen Een gevoel dat ik moet zien te overwinnen Tranen die maar blijven stromen Vechten om uit dat dal te komen Niemand weet wat ik voel Niemand weet wat ik bedoel De enige die me doorgronden kan Dat zijn mijn kinderen en mijn man Ingezonden door: Nelleke kent mijn franjes jij schaduwt wat ik ongeweten wilde heb je lief ik rafel maar jij kent mijn franjes soms duid je de patronen niet dan kleur ik in gelijk erkennen laat de lijnen op elkaar afstemmen ik licht je bij weet mijn lief want onze zorgen zijn voor allebei Ingezonden door: Wil Melker Bewijzen Ik wil me niet bewijzen waarom zal ik dat doen ik hoef me niet verantwoorden, ik kan doen wat ik wil ik hoef aan niemand wat te vragen, waarom dwingen zoveel mensen je daartoe, waarom zal ik angst hebben een fout te maken zijn we niet allemaal mens wie zonder fouten is werpen de eerste steen, mijn angsten werp ik af, mijn stress laat ik achter mij ik ben ik en als je dat niet zou bevallen, Dan is daar het gat van de deur. Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs Verlangen Ze is opgestaan en trekt haar ochtendjas aan Kijkt dan naar buiten De regen tikt tegen de ruiten Het ritme maakt haar lui; ze raakt in een dromerige bui Er komen beelden van vannacht en ze mompelt keer op keer: 'In het weekend komt hij weer' Ingezonden door: Jo Robroek Gevoel Gevoel kan zijn verlangen, pijn... Gevoel... ongrijpbaar Nu eens contra ratio, dan weer één met haar Ingezonden door: Jo Robroek Een Nieuwe Tijd Het is voorbij, Ik voel me goed, een beetje moe van het Haten, de Woede heeft me verlaten , eindelijk alles Verwerkt. De tijd Heelt, heb ik gemerkt Alles vergeten? Nee voor mezelf Vergeven. En, heb het een Plekje gegeven. Nu kan ik door met mijn Leven. Ik heb ervan Geleerd, en Uiteindelijk alles maar Geaccepteerd, ik probeer die Mensen maar te Vergeten, Ik heb Lang genoeg door Hun, in het Donker gezeten, Maar het Leven is Cru, en Hard. En nu begin ik na een Jaar maar Vrolijk aan een Nieuwe Start! Ingezonden door: Tonny VanderGaast Voor mij als een bloem Je bent voor mij als een bloem In het midden van de woestijn Ik kwelde mezelf en loog Ik had een diepe en intense pijn Maar jij redde mij voordat er iets ergs begon Jij redde mij zover je mij nog redden kon Jij vond mij in mijn diepe put En hebt mij toen wakker geschud. ‘Ik kan zo niet verder,’ waren mijn woorden toen Je reageerde niet, gaf alleen een dikke zoen. Ik had niks in te brengen in mijn eigen leven Het leven dat jij me nu hebt teruggegeven. Je bent voor mij als een bloem In het midden van duisternis Ik verloor mezelf en stal Mijn brein was een enorme wildernis Ingezonden door: Dorien Dan… onzichtbaar voor lastige vragen blind voor een onzekere toekomst wars van geluk de put weer eens veel dieper lijkt het beeld in de spiegel vertekent dan wens je jezelf een heel klein beetje dood. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Er zijn geen woorden om jou te beschrijven Er zijn geen mogelijkheden om jou uit te leggen Het is gewoon een gevoel Een gevoel zonder woorden Een gevoel zonder het echt te begrijpen Het is gewoon een gevoel die er gewoon is... Ingezonden door: Narine Eventjes genieten.... Tussen de hoge bomen, kruipt het warme zonlicht door. Het zorgt voor licht en warmte, ik ga even naar buiten, hoor. Eventjes genieten, van die lekkere warme zon. Eventjes mijn gedachten laten dwalen, over onze zoon John. Jammer dat hij niet meer bij ons is, 't is zo'n groot gemis. Het doet zo'n pijn, als ik aan hem denk, daarom dat ik hem nu, op papier wat woordjes schenk. Iedereeen gaat verder met zijn leven, 't is zo stil om hem heen. Maar ik moet steeds vaker aan hem denken, lieve jongen, waarom ging je heen? Nooit kan ik meer met je praten, nooit hoor ik meer jou stem. Alleen moet ik verder, alleen, zonder hem. Ingezonden door: Gerda De Dichter Dwalend in gedachten verzonken zoekend naar woorden om deze te vormen tot zinnen, zinnen tot doel verheven als voedsel voor de ziel. Stoeiend met vage beelden die een eenheid moeten vormen tot een monument van de taal, een taal vertolkt uit het hart, kloppend en voelbaar als bouwstenen gelegd in een mozaiek van kleur en beeld. De pen gereed dit alles op te schrijven, vertwijfeling om dit geheel dan te noteren, dwalend in gedachten het later nog eens te proberen. Ingezonden door: Henk Banis Gevoel Je gevoel zegt je of je van iemand houdt, ook verteld het je of je iemand vertrouwd. Gevoel is een raar iets, en onstaat soms zomaar uit het niets. Het komt dan zomaar naar boven, maar je moet wel in jezelf geloven. Denk maar aan je levendoel, dan weet je wat ik bedoel met gevoel. Gebeurd er bij die gedachte niets, dan mis je in je leven iets!! Ingezonden door: Plien |
Kouwe kak Pas bij Robeer als een gek tekeer wat moet je nou met zo'n brutale vrouw Ze wist al dat ik aan het dichten ben vaak met ophitsende tekst en gejen daar bloosde ze niet eens van Ze slaapt toch wel bij d'r eigen man of gaat ze wel eens over het dak met haar doordringende blik en d'r kouwe kak ? Ingezonden door: Bas Robeer Ondanks Zweven in het water van het leven Onwetend van hetgeen dat komen gaat Negen maanden, het lijkt maar even Voor hen die het niet aangaat Geboren worden lijkt geen pretje Het veilige water is zo warm Al staat er dan nog zo'n mooi bedje En is er die troostende arm Toch is het niet te vermijden Eens komt ook voor jou de tijd Om ons allen te verblijden Je bedje is gespreid Maar eenmaal aan het groeien Is het een heel groot gemis Als je ouders zich niet bemoeien Met wat voor jou het beste is Ach, je word vanzelf wel ouder En ook verdriet zegt men, dat slijt Toch ben ik wat vertrouwen In de mensheid kwijt Laat ik me maar vermannen Wetend, je bent niet alleen Leven voor je eigen plannen Uiteindelijk lijkt alles dan wel oke Ingezonden door: Piet van der Waarden Vraagtekens Zo op het uur dat de duisternis zijn intrede doet, en de dageraad zijn einde ziet naderen, is het moment daar dat je de wereld anders gaat benaderen Kijkend naar de sterren, laat me het hedendaagse vervagen, dat plotselinge besef van tijd en ruimte zij brengen mij tot vele vragen… Wanneer menig mens dromenland al heeft bereikt, heeft Klaas, als zo vaak, mij te weinig zand aangereikt Kan de slaap niet vatten, op weg, zoekend naar het ongrijpbare, behoefte aan expressie, probeer deze wereld te verklaren De tanden des tijds blijven me boeien, pak pen en papier en laat mijn gedachtes vloeien Als een emotionele drenkeling gooi ik mijn gevoelens overboord, het enige middel om me te uiten is de kunst van het woord Mijn brein heeft misschien wel last van overgewicht, zij weegt te zwaar aan alles wat buiten onze rede ligt Keizerrijken en koningen, ze vergaan zo met de tijd, maar sommige dingen blijven voor mij onzekerheid Ze moeten naar buiten, de hersenspinsels in het hoofd, dwalend in het doolhof van de gedachte Van afvragen naar bewoording, ik heb ‘t niet altijd bij machte Taal blijft zo nu en dan een begrensd plateau O filosofische roes, je reikt niet altijd tot mijn schrijfniveau, Maar voor de rest, maak ik poëtisch elegant, alles van kant Ingezonden door: Thomas van de Ven Innerlijk verdriet Innerlijk verdriet je ziet het niet, Je draagt het met je mee of je wil of niet, Je voelt je geslagen maar je wil niet klagen, Liever ga je kapot van binnen, Het heeft zich vastgegrepen, Het laat je niet los, De oorzaak ken je, Het heeft je vast in zijn greep, Het is bezeten van haat, Je wil je rust terug, Maar zolang het bezeten is, Krijg je je innerlijke rust niet terug. Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs Zonder zwaartekracht, dat moest eens kunnen Een blik op onze planeet mij gunnen Erop neerzien vanuit de lucht in vrije vlucht Maar nee Wel veel moois; nog meer ellende Aan het eind van een verdwaasde vlucht, als je weer terug bent uit de lucht, verzucht je: ' Wat een bende! ' Ingezonden door: Jo Robroek Gevoelens Blij hem te zien, of toch niet misschien. Blij hem te spreken, neen de vragen worden ontweken. Blij hem te voelen, mijn gevoelens zijn aan het afkoelen. Blij hem te kussen, alleen om hem te sussen. Wat hebben we nog gemeen, niets meer is als voorheen. Er is niets gebeurd, we hebben nooit gezeurd. Het klikt gewoon niet meer, de deur is op slot door een gesprongen veer. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Het leven In de eeuwige strategie van het leven, worden we verder gedreven, net als de wind in de bomen, zie je alles op je af komen. Als de zee op het strand, ben je in het ondiepe beland. Zoals de sterren aan de hemel staan, ben je met je bestaan begaan. Als de lente de bloemen laat bloeien, en de koeien in de weide loeien, is uw gemoed op zijn hoogtepunt en doe je alles wat je kunt, om zoals de jaargetijden, niemand in je omgeving te doen lijden. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Maandenlang was ik bezeten, in een roes, dat kwam door jou! maandenlang was ik de rest vergeten dacht ik enkel maar aan jou! alles wat ik wou was bij je zijn elk moment van de dag, elk moment in mijn hoofd! en toen kwam er een kleine kentering je wou wat meer afstand je wou wat minder 'ik' en met heel veel moeite, heb ik het voor mekaar gekregen om jou een beetje uit mijn hoofd te krijgen, maar nooit helemaal uit mijn hart, er was nog steeds die aantrekking, die is er trouwens nog, en steeds weer als ik denk, ik moet terug afstand nemen, dan denk jij daar anders over, maar nooit lang genoeg... soms weet ik echt niet meer hoe het verder moet, wat jij nu eigenlijk wil... soms ben je zo afstandelijk, dan weer jaloers, een gevoel zo broos... en toch zo mooi! begrijpen wie begrijpen kan, maar jou laat ik nooit meer los! Ingezonden door Marga En eindelijk komt dan de dag dat we met getrokken messen staan, dat elk voor zich heeft uitgemaakt, dat het niet meer verder kan... zoveel illusies, zoveel dromen, wat eens was, zal nooit meer zijn! veel kronkels in mijn gedachten, maar ook in die van jou! veel dingen verkeerd overdacht, veel dingen nooit gedacht, ik niet van jou, jij niet van mij... en hoe het verder moet, geen van ons twee die het zeggen kan! dus scheiden hier en nu onze wegen de weg voor ons is lang en eenzaam maar eens dan komt de dag en zullen we beiden weten, dat we onze droom zelf hebben stuk gemaakt. en dan is het te laat, te laat voor jou en mij... Ingezonden door Marga Het is.. Wat voel ik diep van binnen Wat voel ik diep in mij Het is een vreemd gevoel En het hoort niet bij mij Wat is dit gevoel Het is dat gevoel dat door mij gaat Dat gekriebel en gewoel Het is geen liefde maar ook geen haat Het is iets.. Maar wat het is.. Voor jou is het dat Voor mij is het dit. Ingezonden door: MenneLaiiJ Begrip Trachten te begrijpen, het moeilijke onderscheiden, het gemakkelijke grijpen. Spreken met één oogopslag. De flikkering in de ogen opvangen, de glimlach als balsem uitsmeren op de tere wonde. Moed is nodig, in de verwrongen tijd, geniet ervan, zolang je op de aardbodem zeilt. Ingezonden door: Claire Vanfleteren |
|
|
| home |
|