| herinneringen gedichten, herinneringen gedichten en meer leuke en mooie gedichten vind je snel bij gedichten-paradijs.nl |
|
In germaans profiel ook in de arcadebogen zie ik nog je ogen in germaans profiel jij was het waar de keizer toen voor viel en troepen stuurde uit omringde muren je romeinde in de macht van glans was exotisch zijn commotie gaf jou alle kans maar in decadentie verloor hij zijn pretentie jou te evenaren was teveel je blonde haren roken naar de zee waren woester dan zijn mannen zij hokten in de duinse pannen germaanden langzaam onder jouw bewind daar waar lager wal zich ook bevindt Ingezonden door: Wil Melker Herinneringen Stapels foto's uit een ver verleden Iets tastbaars in het heden Een foto van een prachtig strand De kinderen spelend in het zand Aan de achterkant, de inkt verbleekt, in zijn vrouw haar prachtige hand, een beschrijving van het land Dan een foto van haar graf Van de vrouw die hem haar beste krachten gaf Zacht streelde hij met handen bedekt met eelt geroerd het beeld Ingezonden door: Jo Robroek Ik denk aan jou. Ik denk aan jou, ik voel je geest, alsof je bij me bent, een lichte bries, rondom mij, ik voel het, dat ben jij. Jouw geest, wakend over mij, en dat gevoel is fijn, vanuit een plaats, vanuit een tijd, waarin we ooit, weer samen zullen zijn. Die plaats, waarvan we dromen, waar we ooit, weer eens samen zullen komen, helpt me, mijn verdriet te slijten, ooit zal ik toch, in een nieuwe toekomst moeten bijten. Ingezonden door: Ans de Laat |
Illusies Ik herinner mij een ongeloofljk gevoel. Ik zag mensen springen, ik zag mensen flippen, genieten gewoon, snap je wat ik bedoel? Geen enkel gevoel dat daar aan kan tippen. Ik herinner mij een ongelooflijk moment. Het leek wel alsof ik helemaal alleen op de sterren stond. In deze wereld maakt het niet uit wat je doet of wie je bent. Ik wou gewoon dat mijn leven ook uit zulke illusies bestond. Ik herinner mij een ongelooflijke atmosfeer. Die bevond zich in een wereld helmaal van miij alleen. andere dingen van toen herinner ik mij niet meer, maar dit is mijn wereld en enkel daar wil ik heen. Ingezonden door: Pieter Geerkens Schapten daar op planken was in de schuur de boel voor eens en altijd mesten herinneringen vielen zomaar uit de muur en zeker niet de beste ze schapten daar op planken maakten mij aan het janken om ieder zinloos uur heb ze weg gedaan hun leven werd mijn dood als het ooit verder was gegaan alleen de dagelijkse dingen komen nu mijn berging binnen verleden tijd heeft afgedaan Ingezonden door: Wil Melker Herinneringen Het oude dorp, het veld met prei, de lange laan naar opa's huis. herinneringen, glijden in gedachten weer aan mij voorbij. Ik zie mezelf weer spelen, bij de vijver aan de kant, in de grote berg met het witte zand. Gedachten, aan het grote plein, zou het er nog allemaal zijn. De oude watertoren, de grote kerk. Herinneringen, aan wie ik eens was, aan waar ik ben geboren. Waar een kinderleven heeft geboeid, daar ben ik opgegroeid. De wens, om weer een kind te zijn, komt even in me op, ook al is hij klein. Even terug naar toen, terug naar die herinneringen kon ik dat maar even doen. Ingezonden door: Ans de Laat |
Een flard muziek de tram rijdt zonder ziel met stuivend afval langs de rails ze stopt op niet beklante haltes opent deuren slechts voor geuren geluiden hangen in verlaten straten een flard muziek komt eenzaam uit een winkelpand waarvan de deur die openstaat om klanten te ontvangen gebruikte lucht naar buiten laat de mooiste plekjes van de stad zijn zonder hordes zichtbaar de lanen pleinen ademen hun stil grandeur straten zonnen autoloos hun asfalt alsof ze daarvoor zijn gemaakt Ingezonden door: Wil Melker Kettinkje Naast jouw foto op de kast, een beetje uit het zicht, ligt een kleine ketting, en een gouden ring. Ik weet dat hij er ligt, een herinnering aan jou, aan onze liefde, aan onze trouw. Dit dierbaar bezit, heb je achtergelaten, je wilde dat het bleef, het zijn herinneringen. Eerst was er verdriet, maar als ik het nu zie, dan kan ik wel zingen, om dat stukje nostalgie. Als ik er naar kijk, dan zie ik je in gedachten, en hoor ik je nog zeggen, "mijn ring zit een beetje strak" "Schat maak mijn ketting even vast" woorden die ik nooit vergeet, dan komen emoties weer naar boven, om dat kettinkje op de kast. Ingezonden door: Ans de Laat |
|
Vroeger De geur van vroeger, brood van toen, oma's groentesoep, chocolademelk met peperkoek. Dagen van weleer, zie ik in gedachten weer, korenbloemen in het veld, hoe vaak heb ik ze niet geteld. De geur van vroeger, waar is zij gebleven, ik zou ze nog eens willen ruiken, al was het maar heel even. Madeliefjes in het gras, springen in een waterplas. wandelen in het grote bos, zoekend naar een wilde vos. Beukennootjes op het plein, jeugdherinneringen, die er nog steeds zijn. Kamperen op de boerderij, slapen in de koeienstal, de paardebloemen in de wei. Spelend aan het strand, met een emmertje in het zand. De geur van vroeger, komt niet meer, dromen van weleer. Alles is nu anders, dit was het verleden, de geur van vroeger, die is niet meer, we leven in het heden. Ingezonden door: Ans de Laat Zonder jou Het ligt al even in het verschiet, de dag dat jij me achterliet, onze liefde was nog broos, toen je voor een ander koos. Je deed je eigen zin, ik kwam er niet meer in, je liet me staan, om met hem verder te gaan. Liefde is niet altijd mooi, soms geeft het een gevoel, te zijn opgesloten, in een gouden kooi. Maar ik liet hem openstaan, toen jij bent weggegaan, maar met jouw verdwijnen, begon mijn zon ook weer te schijnen. Ik heb nu weer een nieuwe vrouw, ook mijn lucht is nu weer blauw, Groen zijn weer de bomen, ook ik kan weer verder dromen. Ingezonden door: Ans de Laat |
Wroetend In oude aarde Zoekend "goede" verleden tijd Hopend op iets van waarde Vondsten alleen maar verdriet en spijt Boetend Voor gemaakte fouten Uit geen enkel verwijt Geheimen die zich eindelijk ontvouwden Gemiste jeugd verworden tot harde realiteit Ingezonden door: Henny Klaassen Ontloken bloem Je was geen kind dat overal doekjes om windt, maar een ontloken bloem, met vele wensen, die nog zoveel had te doen. Als een verdronken vlinder, gaf jij je aan me over, zonder hinder, met hart en ziel, ik struikelde, en jij viel. Je bent gekomen, je bent gegaan , met een ervaring rijker, ondanks onze prille liefde moest ik je laten gaan. Nooit meer in mijn leven, kom ik een bloem als jij weer tegen, voor altijd in mijn gedachten, heb je een plaatsje, en dat zal de pijn verzachten. Ingezonden door: Ans de Laat Weleer Verdorde bloemen, verwelkte rozen, kruisten mijn pad door het leven. Een weg, een tijd, waarvoor ik niet, heb gekozen.. Vervaagde beelden, uit het verleden, gelukkige gedachten, brengen weer leven. Ze laten verzachten, laten vergeten, de verdrietige dingen, en ik kan weer zingen. Ik ben weer terug, ik leef in het heden, en laat niemand merken, hoe ik heb geleden. Ik ben er weer, zoals weleer. Mijn leven verdeeld, In partjes, in schijven, zo moet het zijn, zo wil ik blijven. Ingezonden door: Ans de Laat |
Telkens we je nodig hadden, was jij er voor ons. telkens als we verdriet hadden, was jij er voor ons. telkens als we zin hadden om eens goed te lachen, was jij er voor ons. maar die ene dag dat jij iemand nodig had was er.... wie was er voor jou? pieze, maat we zullen je nooit vergeten Ingezonden door: Deborah Toen Toen ik je zag Werd ik stil En dacht Wat een vrouw Toen ik je kende Werd ik stil en dacht Je bent mijn vrouw Toen ik je verloor Werd ik stil En dacht Tot nooit meer Toen ik je zag Werd ik stil En dacht Het was fijn Nu ik je terug zie Word ik stil En denk Niets. Ingezonden door: Cte Zoals jij De dag is zonnig, het gouden licht, van de stralende zon schijnt in mijn gezicht. Ik sluit mijn ogen, lig dromend in het gras, denkend aan jouw lieve glimlach met je blonde haar als vlas. De hemel is stralend blauw, mij hart vult zich opnieuw met mooie herinneringen die me denken doen aan jou. Ik hoop, je laat me nooit alleen, zoveel als jij voor mij betekent, Zo is er niet een. Ingezonden door: Ans de Laat |
|
In een donker hoekje Een donker hoekje in de kast, staan 2 schoenen wat verloren naast elkaar Het leer is zo Strak en Glanzend, is door de tijd nog niet vervormd. Hier en daar wat plekjes en wat krasjes. Nieuwe veters geven nog wat flair, het zijn je Trouw schoenen, Ik heb ze nog eens gepoetst, en goed bekeken Maar ja, wat eens was is niet meer. Ingezonden door: Tonny VanderGaast Het leven Duurt maar even En de dood? De dood Zie je in ieder avondrood Een doos vol herinneringen Een doos vol met dingen Met al mijn problemen Al mijn prijzen en emblemen Een vol dagboek Een mooi dagboek Voor als ik naar al mijn herinneringen zoek Een adresboek Als ik mamma zoek Als ik je mis Houden van..........? Ik weet wat dat is En tenslotte mijn eigen hoofd Mijn eigen hart Deze herinneringen, kunnen daar niet worden beroofd En mijn eigen hart? Die is voor ons samen, samen ja, nee..........niet apart Ingezonden door: Justine Memories Memories, vervlogen tijden Denken met weemoed aan jou Snijdend als een mes door mijn ziel Nooit meer praten,lachen,zingen Regenboog van niet bestaande kleuren, Vervlogen in het niets Alleen de pijn die overblijft, jij bent weg Vervlogen tijden,memories. Ingezonden door: Lies Heerlijke herinneringen aan mijn opa, een kleine man, met bruine pretoogjes, de onvermijdelijke 'klak'. een sigaretje af en toe, wat van oma eigenlijk niet mocht... mij, zijn kleine meid, vertrouwend het niet te gaan overdragen, samen in het complot. zijn 'kriekske' op tijd en stond, en ik mocht altijd weer 'es' proeven. de heldere ideetjes om een klein meisje bezig te houden : samen tuinieren, met blote voeten in de aarde, aardappels wieden, spelen met het kruid dat overbleef, mannekes tekenen, steeds weer dezelfde, mij doen lachen, keer op keer, mijn kleine verdrietjes samen verteren... gaan wandelen langs de velden, picknicken, met lauw geworden limonade, in een ijzeren veldfles, en mals geworden koeken... paardje rijden in zijn nek of op zijn rug, paddestoelen zoeken, een vlieger maken die heel hoog de lucht in klom. hoe je bloemen drogen moest, tussen vellen vloeipapier en dikke boeken, en ze daarna met stukjes plakband in een oud schoolboek plakken. zijn zelf verzonnen verhaaltjes, waar hij zelf zo hard om lachtte, dat ook ik heel veel plezier had ook al snapte ik niet altijd waarom. mijn opa, die ik al zolang missen moet, mijn beste vriend uit mijn kindertijd. Jouw beeld, Jouw lach, blijven me altijd bij... Ingezonden door Marga |
Als ik als ik in gedachten langzaam naar de haven slenter denkend aan die tijd dat ik een stoere zeeman was dromend dat ons schip door kapers werd geënterd zet ik mijn kraag op en duik wat dieper in mijn jas. de straffe westenwind, hier op het Hoekse havenhoofd doet alle hersenspinsels der dagelijkse sleur vervagen ik ben van m’n illusies, naar ‘t verlangen van de zee beroofd niemand zal naar hetgeen er in mij om gaat, rechtstreeks durven vragen. door een waas van tranen, zie ik het schip waar ‘k eens op voer mijn lieve ouders eenzaam op de grauwe kade, huilend achterlatend dreef ik mijn zin door en wat er in hen omging, interesseerde mij geen ene moer. als ik daar, zo in gedachten, een oud stuk roest voorbij zie gaan kom ik stilaan tot de conclusie, zeeman zijn was een illusie de tijd heeft immers, ook in Hoek van Holland, nimmer stil gestaan. als ik daarna in gedachten, slenterend weer huiswaarts keer maar toch eventjes blijf stilstaan bij de bouwers van de stadskraan ruik ik even weer die geur, van terpentijn, cachou en teer dan bedenk ik, nu nog dieper in de kraag gedoken 't zijn vervlogen tijden en die keren nooit meer weer. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Denken aan jou, denken aan mij Denken aan jou ,denken aan mij, Mijn vader,mijn moeder, mijn broertje, Zij zijn helaas niet meer, Mijn soulmate, mijn liefde, Dat zal hij altijd blijven, Mijn zoon , mijn zusje, mijn broer, Ik zie ze niet zo vaak, Mijn schoonzussen, mijn zwager, Ook die zie ik niet vaak, Mijn vrienden, mijn kennissen, Wat doet het goed als je die hebt, Mijn gedachten,mijn herinneringen, Een ieder heeft ze of hij wil of niet. ingezonden door: Lies Ik heb heimwee naar de tijd van toen, toen ik nog een klein meisje was, en nog geloofde in de sint... het bange afwachten of hij mij niet vergeten was, of hij misschien vond dat ik te stout was geweest... en hij me in zijn boek had genoteerd! 's nachts stilletjes de trap afdalen, om te zien of hij al was geweest, mijn moeder die me dan terecht wees, en vertelde dat dat heus niet mocht! de nostalgie van mijn kindertijd, wat was het toen toch fijn! en zou het nu voor onze kinderen nog zo zijn? ik zou er graag nog in geloven, maar volwassenen geloven in niet veel! Ingezonden door Marga |
Bladeren door het foto album op zoek naar tijden van weleer ik ben het kleine meisje kwijt dat kind met blonde krulletjes ben ik dat echt? zo open kijken naar de wereld zo vol verwachting nog nog zoveel te doen Ik ben het kind in mezelf reeds lange tijd verloren en ik vind dat jammer, heel erg zelfs! herinneringen gaan niet ver genoeg hier en daar een flard, dat is wat me rest! momentopnames van 't geheugen en daar moet ik het mee doen! ik ben het kleine meisje kwijt, dat maakt me weemoedig! Ingezonden door Marga Ik zit op mijn kamer, helemaal alleen. Ik luister naar de stilte, de stilte om mij heen. Zacht hoor ik de regen, tikkend tegen het raam. de maan schijnt door de wolken, en de wind fluistert jouw naam. De herinnering aan de eerste dag, toen ik jou in de Yes voor het eerst zag, zorgt ervoor dat ik nu een klein beetje lach, en brengt me terug naar die dag... Als een vlinder naar een bloem liet ik me door jou lokken, Ik kende je niet, wist zelfs je naam niet... Maar de klik tussen ons was er meteen, maar nu 3 jaar later zit ik op mijn kamer, te dichten voor jou, en voel me zo alleen. Ik denk terug aan alle fijne momenten die ik samen met jou heb beleefd, jij was degene die dingen bracht in mijn leven, die niemand anders mij ooit kon geven. Ik begon te geloven in een wonder, eindelijk vond iemand mij weer bijzonder. Nu moet ik het weer in mijn uppie doen, het enigste wat ik nog kan doen is denken aan toen, denken aan de stomme fouten die ik heb gemaakt, maar door dit alles is mijn ware ik ontwaakt. kerstavond was de avond dat ik jou mijn sterretje noemde, als ik nu naar de sterren kijk zie ik jou, mijn sterretje dat ben je nog steeds, ik zou je willen laten stralen, en al deze woorden in echte liefde laten vertalen. Met jou praten over de leuke en minder leuke dingen van het leven, het enigste wat ik wil is jou al mijn liefde geven. wat ik voor jou voel is echt heel bijzonder, voor mij ben je echt een wereldwonder. Maar jij ziet mij niet meer staan, mijn hart kan het allemaal echt niet meer aan, mijn hart maakt echt overuren hoe lang kan dit nog duren ? het raakt geblokkeerd, helemaal door jou geobserdeerd. Mijn hart wordt zo vreselijk moe, het is echt aan een adempauze toe, al die emoties zo intens, dat is echt niet goed, voor geen enkel mens Maar soms voel ik ineens weer kracht, dan ontsnap ik even aan mijn onmacht. Dan is mijn hart nog niet verslagen, dan wil het zo graag nog een poging wagen. Het wil zich dan nog niet overgeven, want het wil zo graag nog zoveel mooie momenten met jou beleven. Je vertelde me dat het gevoel er niet meer is zoals toen. Kwam het door mijn slechte fatsoen ? waren het de dingen die ik juist wel of niet heb gedaan ? Ik probeer je te laten zien dat ik die jongen niet meer ben, dat ik in iets veranderd ben wat jij allang niet meer kent. Ik zou zo graag willen, dat een blik in mijn ogen genoeg zou zeggen, zodat ik verder niks meer aan jou hoef uit te leggen. dan denk ik weer aan al die stomme dingen die ik heb gedaan, daardoor is het meest dierbare van mij weggegaan, Soms is liefde net als zweven, maar soms is liefde ook iemand zijn fouten vergeven, Eef, jij bent echt alles wat ik wil, want alles wat ik vinden wil in een vrouw, dat vind ik in jou. Maar je gelooft me niet, je denkt alleen maar terug aan die "oude" mij. die oude ik die ik nu helemaal achter mij heb gelaten, waarom kunnen we er niet gewoon samen over praten ? Ook al is jouw gevoel voor mij weg, je zou mij toch opnieuw kunnen leren kennen, samen opnieuw elkaar en de wereld verkennen, en als de gevoelens er daarna dan nog steeds niet zijn, dan zou ik zo graag gewoon een maatje van jou zijn. Ingezonden door: Ron |
|
|
| home |
|