| jaargetijden gedichten, jaargetijden gedichten en meer leuke en mooie gedichten vind je snel bij gedichten-paradijs.nl |
|
Najaar Dwarelende bladeren zoeken hun weg naar benee Wind is gaan liggen voor zijn storm Barst dan in alle hevigheid los Mensen vluchten naar binnen De herfst staat op het punt te beginnen Taferelen door schilders begrepen Door het halen van fijne strepen op hun doek Najaar heeft gelukkig nog enkele weken De winter is nog op zoek Roest bruine kleur krijgt de overhand Het groen verdord zwart het land Mensen geraken in een dip De zomer is weer voorbij Toch komt ook hij weer terug Voor jou en voor mij. Ingezonden door: Piet v.d. Waarden Overdenking Als in de tuin de rode roosjes bloeien dan is de zomer in het land je kunt dan alles weer zien groeien maar pas op voor zonnebrand Geniet van het leven Het duurt maar even dan is de zomer weer voorbij er volgt dan winter van hier tot ginter da's weer een ander jaargetij. Ingezonden door: Bas Robeer Als het laatste blad valt De herfst neemt ons langzaam mee naar de winter. Bloemen planten er blijft niet veel meer van over. Enkel nog verkleurde bladen en vergane bloemen en planten die eens hun pracht en praal toonden waar al het leven uit is ontnomen. Met het aangezicht naar de winter toe. De wind is koud en guur. Als het laatste blad valt zegt de herfst vaarwel en komt de winter ons vergezellen. Korte dagen, lange avonden. Knus gezellig bij het haardvuur. Ook al is het buiten koud en guur. Het leven in de natuur seizoenen wisselen. Lente , zomer, herfst en winter. En ieder jaar keren ze weer. Keer op keer ons hele leven weer. Ingezonden door: Blauwhartje © Reageren? klik hier en mail Blauwhartje In strakke winterzon wil iets kleins iets kleins schrijven voor jou je pegelde vandaag in strakke winterzon mijn warmte kon je niet ontdooien toch zag ik op het balkon de eerste groene puntjes zich ontplooien iets kleins mag dat de eerste lentebode voor ons zijn Ingezonden door: Wil Melker op knisperende hoogte hoog kleurt geel tussen betonnen muren de onderkant afvallig groen jij waaiert bladeren op knisperende hoogte wervelt kleur in herfstoogsten maar rust dan als de avond valt en het tapijt je eindelijk bevalt mag ik misten in het ochtendgloren zo dat de zon zichzelf weer rood kan kleuren een klein detail ik loop buiten en de mensen binnen verslapen nu het mooist van al Ingezonden door: Wil Melker strooi ik wat herfst als jij de bladeren rond laat vliegen strooi ik wat herfst in je haar een schuine zon straalt kale takken er hangt wat valse schaduw daar toch tippen vingers nu al naderende kou het zomerbruin kleurt zacht van wit naar blauw nog geuren laatste vruchten strak het blauw en droogt want onder herfstig loof wacht leven op de lenteluchten Ingezonden door: Wil Melker Die roodkoper lacht ik jaag weer in een herfst die roodkoper lacht op het koppel duiven dat mijn druiven heeft gejat het korhoen of fazantenhaan de meerkoet en de vette ganzen die zo gaan ik jaag maar mijn garagedeur wordt niet besmeurd met hang naar adelijkheid van vogels jaag omdat de herfst weer geurt ja visueel omdat de oogst weer zo intens het einde van seizoenen kleurt Ingezonden door: Wil Melker Mist Je rijdt in laaghangende wolken, Je ogen priemen, maar geraken er niet door. Net melkglas zonder één korreltje klaarheid. Behouden moet je blijven, maar hoe? Het vraagt inspanning en je wordt moe. De rand van de baan merk je niet alleen je handen op het stuur. Waar is die omgeving van voordien, zij was zo helder en puur? Nu heb je schrik om je dagelijks traject te verliezen, maar je kunt niet kiezen . Rode ogen voor jou, in die wolken van kou, laat je hart minder angstig kloppen. Die rode ogen doen je wel op tijd stoppen. Opgepast hij heeft ook geen zicht, ook hij rijdt met de ogen dicht. Ingezonden door: Claire Vanfleteren De Jaargetijden Reeds vanaf het vroege aardse bestaan zijn ze elkaar achterna gegaan. De Zomer sluit een periode af, die ons vaak heel wat te beleven gaf. We genoten van zon, zee, strand en bos, wandelden en fietsten er flink op los. Daarna wordt het Herfst zoals elk jaar, en die heeft ook zijn charme nietwaar ! Truien en dassen komen alweer uit de kast. De paddestoel verschijnt in de berm en in 't bos en veel groen blad verdwijnt, waait helemaal los. Dan volgt de Winter zoals elk jaar. We leggen warme kleding maar weer klaar. Misschien met Kerst wat vorst en sneeuw, want zo gaat het nu al menig' eeuw. Maar na de tijd van soms veel overlast, wordt zeker de Lente weer onze gast. De natuur gaat langzaam weer ontluiken. zodat we straks de bloemengeur weer ruiken. Zo gaat het steeds, jaar na jaar. We vinden 't maar heel gewoon nietwaar ? Ingezonden door: Anton v.d. Elshout IJsbloemen Buiten is het kil en koud. Een snijdende wind uit het noordoosten. IJsbloemen op de ruiten, waar achter armen zich vertroosten. Verbitterd. De pijn verbijtend op een stukje hout. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Mijn haren vangen witte watten Een betoverde wereld is verschenen Koud, stil, sereen en stijf Grijze wolken die zachtjes wenen Kippevel teistert heel mijn lijf Mijn haren vangen witte watten Smeltend kruipen ze naar benee Sneeuwvlokken maken vreemde spatten Terwijl ik verder fiets heel tevree Poedersuiker bedekt de paden Futen kruipen dicht bij elkaar Waar ik fiets moet ik steeds raden Alles lijkt zo wit en wonderbaar Een sprookje tot leven gekomen Weg is de alledaagse realiteit Maagdelijk wit bedekt de bomen Winter is nu echt een feit ! Ingezonden door: Henny Klaassen moeke van die hoge bomen, komen bruine blaadjes neer, en op het grasplein waar ik speelde, zie je nu geen kindjes meer, moeke kijk eens, al die blaadjes, ik stap nu in een dik tapijt, ik doe ze krik krak krik krak kraken, en ik ben mijn voetjes kwijt. Ingezonden door: Els Voorjaar Het word weer voorjaar, ik zie het aan de bomen, Ik zie de knopjes aan de takken komen, De vogels fluiten, ze roepen naar elkaar, Bouw een nest, het is weer voorjaar. De mensen komen weer naar buiten, Ze maken praatjes met elkaar, We krijgen weer kleur op onze wangen, Het is toch weer voorjaar.. De ramen kunnen weer open We gaan er weer tegenaan, Het voorjaar is gekomen, De winter is gegaan Ingezonden door: Fennie |
Bloemensporen Uit het niemendal naar de aarde terug gekeerd om de winter te vertellen dat hij langzaam terugkeert. Dat zij nu over het land regeert. Want zie de bloemensporen die ze achterlaat op ieder pad dat zij nu betreedt. De laatste ijskristallen als ruwe diamanten heeft de winter vandaag met ons gedeeld. En brengt de lentefee ons nu een groot bloemenfeest. Menige harten bloeien weer open. Mensen gaan weer in het goede geloven door al die bloemensporen. Het lenteleven door de lentefee aan ons gegeven. Moeder aarde een paradijs voor menig één sluit nu niet je ogen en je hart laat de winter vergaan. En neem de lente van de lentefee aan. Zo kun je samen genieten van de bloemensporen die de lentefee nu overal rondstrooit. Ingezonden door: Blauwhartje © Reageren? klik hier en mail Blauwhartje Lentebloemen Stilaan komen al de lentebloemen tot leven Wat is dit een prachtig gegeven. De winter legt de laatste loodjes en moet schuiven voor de lente Die alles weer doet herleven in de natuur Zo mooi door lentebloemen weergeven Ook de vogeltjes hoor ik weer fluiten zij maken grote schoonmaak door de lente in hun nesten Nog even geduld en dan is alles door lentebloemen omhuld en horen we de bijtjes weer zoemen in al deze lentebloemen Ingezonden door: Blauwhartje © Reageren? klik hier en mail Blauwhartje Het Oude jaar gaat ons verlaten, weer een jaar voorbij, boordevol verhalen. Een jaar voor vele met pijn en veel verdriet, maar ook veel gelachen, Ik neem alleen de goede herinneringen mee. De verdrietige vergeet ik liever snel, ik kan me niet beklagen. Ik kijk vol goede moed de toekomst in, en aan alle mensen zeg ik eerlijk stap met mij het nieuwe jaar in. Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs besneeuwde al je draden zag je spinnen stal je web met ijskristallen zag je vallen zonder prooi besneeuwde al je draden jij bent zo mooi ik winter slechts je dromen kom weer tot leven jij hebt zoveel te geven mijn vries en dooi is maar een tijdelijk komen Ingezonden door: Wil Melker je herfst in roodgeel je herfst in roodgeel nazomert loom het groen werd jou door kou teveel glooit tapijt op moeder aarde beschermt de wortels die hun voedsel daar vergaarden kleurt de oogst van dit seizoen en met jouw vruchten zullen wij het deze winter moeten doen Ingezonden door: Wil Melker heldert herfst zijn geuren droog kaalt lucht alle kleuren heldert herfst zijn geuren van het laatste oogstgenot in warme zonneschijn komt de herinnering aan zomer even vluchtig terug de rust is tijdelijk want onder het tapijt van bladeren zit lente groeiend te vergaderen omdat winter nog ontbreekt Ingezonden door: Wil Melker Vandaag kus ik de wind de takken willen bladeren vangen goud, rood en geel dwarrelend in het rond bol blaas ik mijn rode wangen witte adem ontsnapt uit mijn mond paddestoelen in alle soorten schapen dik in hun wollen jas de herfst heeft geopend al zijn poorten zoek kastanjes in het gras Spetter door ontelbare plassen voel mij vrij als een herboren kind wil nooit meer in dat keurslijf passen vandaag kus ik de wind Ingezonden door: Henny klaassen te warm weer de herfst kan de zomer nog niet verlaten winter wil wel maar is over tijd en wij... doen niets anders dan erover praten het is te warm dat is een feit Ingezonden door: Henny klaassen De lente Camelia met je mooie bloembladen en de vele goudgele meeldraden. Je grijpt je vast aan de stralen van de zon, aan het lichtspel van druppels in een regenton. Je leven is een streling voor het oog Klim je tegen een wand of over een boog, je speelt het altijd klaar om gelijk waar, je mantel van bloemen te spreiden, om iedereen met je wasachtige ogen te verleiden. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Wintertijd. De lucht is grijs, het is waterkoud. Ik gooi op de open haard, nog wat sprokkelhout, dat ik buiten heb bewaard. Het is pas negen uur, "Wintertijd" Starend kijk ik, in de vlammen, van het gele vuur. Ook winter heeft zijn charme, en al is het koud, de haard zal je verwarmen. Dromend bij het vuur, denk ik, dit is ook natuur. Terwijl ik nog eens gaap, sla jij je armen om me heen, en strijkt zachtjes over mijn been, Langzaam val ik in slaap, "Wintertijd " Ingezonden door: Ans de Laat Lentebelofte Bolletjes in zachte aarde Plant ze elke winter weer Stukjes lente die ik bewaarde geven binnen bloemen elke keer Belofte voor een nieuwe lente Al staan ze warm binnenshuis Is een investering met dikke rente Achter glas voel ik mij thuis Ingezonden door: Henny Klaassen Herfstsonate wuivend in de milde herfstzon schitteren de vele kleuren als op een schilderspalet strak tekenen de nerven zich af De wind speelt krijgertje met de blaadjes die zich als een vliegend tapijt aaneen gesmeed voortbewegen opgejaagd en weer uiteengerukt om met een laatste buiteling zacht dwarrelend neer te komen op de zwarte aarde die hen wacht Ingezonden door: Lise Steel Een lenteteken. Aan de waterkant, een groene plant, met kleine gele bloemen, de zon komt door, een zachte wind, een dagje om te zoenen Een lenteteken. Duizend kleine kikkervisjes, krioelen in een sloot. Heel veel vogels doen hun best, met het bouwen van hun nest. Een konijntje hipt voorbij, nu nog wachten op het kievitsei. Het lenteteken. Bollen komen uit de grond, vele kleuren wit en bont, het gras begint te groeien, de bloemen gaan weer bloeien, daar heb ik op gewacht, dat het zonnetje weer lacht, Een lenteteken. Ingezonden door: Ans de Laat |
Naar de winter Als in oktober de bladeren bruinen en de spinnen grote webben maken dan staat de winter voor de deur Maar eerst gaat alles door storm en regen ontbladeren en tot rust beademen Met een nachtvorstje is de natuur aan verandering toe wie weet gaat het sneeuwen en wordt het schaatsen-weer Nu staat de winter voor de deur ! Ingezonden door: Bas Robeer De herfst doet haar intrede De eerste blaadjes vallen naar beneden. De herfst doet langzaam haar intrede. Het verkleuren van de blaadjes Eén kleuren boeket. De wind komt me vergezellen net of ze het wil bevestigen. Paddestoelen in alle vormen en maten. Die hun sporen overal achterlaten. De herfst net een kleurentapijt. Toch ook heel rijk aan vruchten denk maar aan de kastanjes, okkernoten, Hazelnoten, Appels en peren door moeder natuur aan ons gegeven. De zon komt zich ook even mengen. Door haar kan de natuur al deze vruchten brengen. Geniet van wat de herfst ons bied aan kleuren en geuren laat de herfst je hart opfleuren. Ingezonden door: Blauwhartje © Reageren? klik hier en mail Blauwhartje beloof je lente mag ik je toch warmen daar waar eerlijkheid vertrouwen moet omarmen in samen lijden wij de pijn van nooit eens in het echt bij elkaar te kunnen zijn beloof je lente weet dat jij ooit zomer geeft want virtueel hebben wij de vruchten van de herfst al beleefd Ingezonden door: Wil Melker de zoete lentegeur in het witte rijpen van de bomen zag ik je komen je winterde het warme sap dat nog de afdronk van een herfst had weg is de wind het ritselen van bladeren alsof het leven is verstild toch zie ik kleur in vogelduiken hun fluiten heeft de zoete lentegeur van nieuw ontdekken geeft de dagen weer wat fine fleur in langer rekken Ingezonden door: Wil Melker bladeren we tapijt heb je lief terwijl je valt en dwarrelt op de herfstwind je groeide lente in de hoogste toppen ontmoette zon en blauw was niet te stoppen kleurde in het eerst prilgroen en zomerde volwassen nu bladeren we tapijt maar in het samen oogsten is godzijdank een nieuwe lente voorbereid Ingezonden door: Wil Melker Nog even herfsten mogen wij nog even herfsten de kleuren van voorbije zomer erven in rood en geel verblijven want het charmante bruin is al helaas van onze lijven met eikels en kastanjes weten we de oogst paddenstoelen kleuren zich nu op het mooist in zacht oktoberzonnen is er nog dat sprankje hoop maar als de echte winter komt kent ook de lente al haar bronnen Ingezonden door: Wil Melker De herfst Waarom zo?n slecht humeur? Kijk naar die bladeren hun kleur. geen kunstenaar, die dit kan evenaren, je blijft naar het spektakel staren. Het ene blad is geel, het andere bruin, zelfs al een kale plek, in die boom zijn kruin. De zon piept door zijn kale takken, naar de blaadjes, die niet willen zakken. De anderen liggen rustig op het gras, het zijn net makkers uit dezelfde klas. Als je door een bos wandelt, blijf dan even staan, laat je haren waaien, laat de natuur begaan. Het ritselen van die bladeren heeft je rust, hoeveel onder jullie zijn zich daarvan bewust. Doe eens een inspanning en ga wandelen tussen de bomen, laat die rust in de harten komen. Je moet niet alleen?wandelen onder die bomen, ik ben geen oude tante, dus laat uw vriend of vriendin maar komen. Als er dan nog lichte regenval is, onder die ene jas is het helemaal niet mis. Er komen in de herfst onvergetelijke geuren vrij, het is net als eb en vloed in een getij. Doe uzelf een plezier en geniet van het schouwspel, misschien begrijp je die toffe herfst dan wel! Ingezonden door: Claire Vanfleteren Winter witte vlokken vallen uit de hemel bedekken langzaam, maar gestaag hun grauwe prooi een pracht decor, door niemand nog betreden als bruidsluier zo maagdelijk, zo mooi motorgeluid, de pekelwagen is reeds uitgereden het smetteloos wit voor even, het zout versnelt de dooi. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Winterblues Compactheid van wolken haast raakbaar, buiten de adem, duidelijk aanwezig. het voelt zo grijs, onwijs opgesloten in lucht. Dichte buitenwereld, ingepakte binnenwereld, hard geluid uitgepakt onverwachts hoorbaar. Explosies van kleur wanneer de rode kat naar het gekleurde blad springt; het valt stil neer op geurende aarde, tussen bomen met afhangende schouders. De schreeuw van een meeuw maakt het leven weer wakker, ook ik ontwaak: wat ?een -wereld Ingezonden door: Ina Sousa De regen valt als druppels neer, gelukkig doen ze niemand zeer. Maar we verwachten in deze tijd van 't jaar een mooie droge voorjaarsdag nietwaar. Alleen laat de lente nog even op zich wachten en komt nu wat later dan we allen dachten. Wellicht komen er ook dagen vol zonneschijn, die zouden echt niet on-welkom zijn. En als het dan ook nog zomer worden mag, met veel zon en lekker warm elke dag, hebben we echt niets meer te klagen en genieten we alleen van hele fijne dagen. We trekken er op uit met auto of per trein en genieten elke dag, van groot tot klein. Klagen...nee dat doen we nu niet meer, want elke dag is het toch mooi weer Ingezonden door: Anton van den Elshout Klopjacht Bewegingloos achter ruiten kijken hoe buiten sneeuwvlokken met z?n allen stormachtig uit het niets komen vallen: grijzig, stoffig chaotisch en snel. Duidelijk dichtbij; getekend en wel. Zodat ik stil hen volgen wil. Maar het ene dwarrelt en het andere dwaalt, alsof geen zelfde wind hen waait. Geen halve meter ging het goed? ?k Zoek onverdroten- want het móet- opnieuw een paar- die volg ik daar- Waarheen?! Op steen smelt het een- het andere vluchtte van mij heen in een onbewaakt ogenblik- ?t Is toch ook bij mens-on-mo-ge-lijk..! Ingezonden door: M. Bodelier |
|
|
| home |
|