| kinderen gedichten, kinderen gedichten en meer leuke en mooie gedichten vind je snel bij gedichten-paradijs.nl |
|
weten al de azen het regent nu maar in de warme zon zie ik je staan oogt blikken die het rood weerkaatsen nee het is geen schrikken wij weten al de azen je opent me ik stamp het licht van alle plassen dicht met rode laarsjes aan jij laat me gaan in spelen als een kind alleen jouw liefde droogt mijn blonde haar Ingezonden door: Wil melker Voor mijn jongste dochter, 1993 Nicole Jij bent twaalf jaar Ontwapenend en soms onuitstaanbaar Soms gevoelig en heel stil Weet echt wat ze wil Onomkeerbaar, kleine meid Nader jij je pubertijd Nog is alles evenwichtig? Soms ben je ook heel voorzichtig Even ietwat verlegen Verwarrend, zo'n opgroeiend meisjesleven Ook weleens brutaal Maar je spreekt je eigen taal Ik zou voor jou willen wensen Alleen om je heen, lieve mensen Vrienden die je kunt vertrouwen En waar zo nodig, op kunt bouwen Ergens iemand ontmoet op de bodem van je bestaan Zodat jij niet alleen door het leven hoeft te gaan Mam Ingezonden door: Marijke Remkes Kinderen leren van hun leven !!! kinderen leren van hun leven als een kind opgroeit met kritiek leert het veroordelen als een kind op groeit met vijandigheid leert het vechten als een kind belachelijk wordt gemaakt leert het verlegen zijn als een kind zich moet schamen leert het zich schuldig voelen als een kind opgroeit met verdraagzaamheid leert het geduldig zijn als een kind opgroeit met aanmoediging leert het zelf vertrouwen als een kind vaak geprezen wordt leert het waarderen als een kind eerlijk wordt behandeld leert het rechtvaardigheid als een kind veilig opgroeit leert het vertrouwen hebben als een kind goedkeuring krijgt leert het zich zelf aardig vinden als een kind acceptatie en vriendschap ervaart leert het liefde in de wereld te vinden. Ingezonden door: Francisca Kinderen Ik, moeder Strekte mijn armen uit Een glimlach rond mijn mond Een hart, dat klopte van geluk Ogen die glinsterden als sterren In de wolken vertoevend Zwevend van gelukzaligheid De harde werkelijkheid Maakte van mijn glimlach Een uitdrukkingsloos gezicht Het hart klopte van ellende De ogen werden verdoezeld Door hete tranen Kwam met beide voeten op de Grond terug Wat had ik wel gedacht Werd alleen met weemoed bedacht Ingezonden door: Claire Vanfleteren Ben ik hem nu voorgoed verloren? Raak ik hem voor altijd kwijt? In stilte schreeuw ik mijn wanhoopswoorden Voel de pijn die hij lijdt Te ver is hij gedreven Zij hebben nu eindelijk hun zin Hij verliest de moed om te leven Niets gaat daar meer tegen in Doodsbedreigingen, treiterijen Telefoonterreur en kwaadsprekerij Maar zij die het uitoefent voelt zich triomfantelijk, schatert blij En zal het zover komen Dat hij zet die laatste stap... Dan ontkent zij in teveel woorden Dat zij daar 100% aandeel in had Hoop op een teken van leven Wacht op een enkel bericht Ik bid God dat hij mij terug zal geven Zijn pad naar huis weer verlicht Ingezonden door: Henny Klaassen Gebaar, Een achttienjarige, gebruikt geen woorden meer, om zijn affectie te tonen, dat is niet cool. Maar plots, zonder enig voorteken, legde hij zijn hoofd teder in mijn schoot. Eventjes maar. Het was genoeg, om te voelen, dat ik toch nog iets betekende. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Kind Kind van mij mag ik nog een laatste keer je hand voelen? Je hand in mijn hand de straat over en weer los. Los en weg, de wereld in, ik kan je niet beschermen! Kind van mij mag ik één laatste keer je lach nog horen? Je lach zoals toen op de schommel, en dan weer stil Stil zoals je stem zal klinken als ik weg zal zijn! Schat van mij mag ik nog één laatste kus van jou? Een kus als voor het slapen gaan en dan weg Voor eeuwig vrij, de wolken in en nooit meer weer ! Ingezonden door Boske Een onbedoelde schrijfverwarring Is aan mijn aandacht ontsnapt Ik baarde het in mijn afwezigheid Op het onbewaakte ogenblik Toen mijn beladen woordenkraam De ziel van een dwaling verkocht En zij haar naakte vrijheid vond Tussen de tralies van het prul Lang na mijn verdwaast besef Dat zij zo niet had moeten zijn Maar ik verdedig haar bestaan Zoals een vader zijn kind Ingezonden door: Jan - Jaap Reinders Voetballen Toen twee van onze zonen zaten op de lagere school waren ze dol op voetbal en scoorde menige goal. Het maakte hen niet uit hoe ze naar afloop naar huis moesten gaan kleren goed vuil met blubber er aan. Ja, ik heb wat gewassen voor die twee maar het waren heerlijke tijden ach, maakte ik dat nog maar eens mee. Maar ze zijn reeds lang volwassen wonen niet meer thuis ik kan soms zo verlangen naar die drukte in ons huis. Maar dat is allemaal verleden tijd dat komt nooit meer terug soms zit ik wat te dromen en denk dan: wat ging het allemaal vlug. maar het is goed zo kinderen moeten hun eigen weg kunnen gaan, want dat hebben wij, vroeger immers ook gedaan. Ingezonden door: Gerda Leef en laat leven Je moet door Al is het nog zo zwaar Stilstaan kan je niet Je hebt geen keus Denk daar aan Al kijk je om in verdriet Versluier nooit Je eigen blik Geloof in je eigen kunnen Komt er iemand op je pad Die je raakt Met je lacht en huilt Sta dan stil Loop niet weg Toon je zachte aard Je bent een mens Kwetsbaar met gevoel Uniek in zijn soort Het leven geeft Het leven neemt Maar jij moet dat leven leven Dus ga Pluk de dag Leef en laat leven Ingezonden door: Henny klaassen Lieve Martijn.... Papa heeft je al vele maanden niet gezien gehoord of gesproken het doet pijn........ik ben gebroken ik koester en knuffel je in mijn gedachten meer kan ik momenteel niet verwachten straks ben je jarig mijn allerliefste schat maar weet dat papa aan je denkt en op je wacht een kaarsje zal ik branden op je verjaardag en de wens uitspreken dat je mij nooit vergeten mag ik wil je zo graag laten weten dat jij altijd op mij kan rekenen zit je met iets........................ groot of klein.......................... denk dan eens aan je papa want die zal er altijd voor je zijn. Ingezonden door: Ron Pijpker Kijk je nu staan, groot en volwassen Je torent boven mij uit Krullen sieren dat trotse koppie Donkere ogen stralen het leven uit Eventjes stap ik in het verleden Zie je nog liggen in de wieg Zo klein, teer en beminnelijk Je was al vlug een hartendief Knokken moest je in het leven Heel veel obstakels kruisten je pad Zoveel tranen werden vergoten Er was eigenlijk altijd wat Trots zie ik je lopen Je hoofd rechtop, onbevreesd Zolang moest ik daarop hopen Laat achter wat het is geweest Knul, gefeliciteerd met je verjaardag Liefs Ma Ingezonden door: Henny Klaassen |
Kinderen Hoe kan men denken goed te doen Met het slaan van een kind Beter is die dikke zoen Die laat weten wat je vind. Kinderen mogen fouten maken Desnoods vele malen Ze willen toch niet echt verzaken Ondanks schijnbaar falen Dus weg dat slaan en schoppen Weg die onredelijkheid Laat kinderen niet tobben Niet leven met een spijt Steek daarom je handen uit Niet om te slaan of dreigen Maar om elke kleine spruit Terug te geven zijn eigen. Als zij straks ook ouder zijn Kunnen ze alleen maar denken Het leven is toch wel fijn Als ouders zoveel liefde schenken. Ingezonden door: Piet van der Waarden Voor mijn oudste zoon, 1993 Patrick Waar je ook bent, ik zou het niet weten Niet in tijd of afstand meten Ik heb je bij me diep in mij En daarom ben je zo dichtbij Ik kan niet zeggen wat ik voel Misschien weet jij wat ik bedoel Ik kan het ook niet uitleggen Maar de stilte zal het misschien zeggen Wat is voor mij het grootste geschenk? De dagen dat ik aan je denk Ben je wel weggegaan? Of kom je ooit terug, dan zie ik je voor me staan Ik maak je geen verwijten De moederliefde zal de pijn slijten Ook voor jou mijn lieve zoon Een gedicht, heel gewoon Jij was een deel van mijn leven Ik heb je de vrijheid gegeven Mijn wens is, dat ik je niet heb verloren En dat ik ooit iets van je zal horen Mam Ingezonden door: Marijke Remkes De eerste schrik heb je ogen gezien verlangen in je blik de eerste schrik om anderen en ook je eigen ik een levenlang verbergen want ook het rapen van de scherven was jouw deel waardering was er nooit zoveel ieder ging zijn gang maar met amok was jij altijd de zondebok lang was er geen besef ieder praatte eigen straten recht jij stond daar als kleine eenzaam aan de kant zonder hand om je te leiden jij hebt een eigen pad geschreven zet nu maar de eerste stap voor een gelukkig verder leven Ingezonden door: Wil Melker Dat noemt zich hulpverlener Hij noemt zich hulpverlener zijn kennis van psyche is groot beheerst zoveel gesprekstechnieken maakt tegenstand direct monddood Maar hoe moet ik hem noemen? Als hij dit alles prive misbruikt benut om iemand te terroriseren hem lokt in zijn opgezette fuik? Ik ben almachtig staat in zijn vaandel onaantastbaar, wie doet mij wat wist zorgvuldig uit zijn sporen maar er is iets wat hij vergat Je koos de verkeerde om te kleineren het is een kind van mij zal je voor je gedrag laten hangen pas op, ik ben heel dichtbij.... Ingezonden door: Henny Klaassen Bij dag ben ik niets bijzonders Een mens zoals iedereen Wat ik meedraag aan verdriet en woede Is verborgen, ziet geen een Maar bij nacht verlies ik mijn ketens Geef beteugelde emoties de vrije hand Voer uit alleen in mijn dromen Vernietig wat mij heeft overmand Ben moordlustig en wraakzuchtig Wurg, dood telkens weer Jaag op hen, die mijn kind verwondden Al mijn woede sabelt ze neer Zal ooit die dag komen? Dat ik verwissel dag en nacht Doe wat ik wens in dromen Wil ik dit weerstaan met kracht? Ingezonden door: Henny Klaassen Ooit bezat ik een ring met 4 kostbare stenen Telde twee grote en twee zo klein Een diamantje raakte los uit de zetting De schoonheid was niet meer wat het moest zijn Ik probeerde hem terug te plaatsen Maar voor maar heel even lukte dat Telkens weer verloor hij zijn houvast Tuimelde van zijn plekje af Mijn ring heeft niet meer diezelfde waarde Zijn schittering is niet meer compleet Zal pas weer volop kunnen stralen Als mijn 4e steen zijn plekje weet Ingezonden door: Henny Klaassen Zou je zo graag willen troosten Zou je zo graag willen troosten zoals ik vroeger bij je deed tranen van je wangen vegen wegkussen al dat aangedane leed Zachtjes in mijn armen wiegen Je vasthouden dicht tegen mij aan neuriën om je in slaap te wiegen je verdriet dwingen om weg te gaan Maar je bent volwassen past niet meer op mijn schoot kom ik bied je mijn armen daarvoor ben je nog niet te groot Ingezonden door: Henny Klaassen Verbonden harten Voor Gerda en Frans. Verbonden harten, van twee mensen, met nog zoveel wensen. Uit liefde verwekt, door God gegeven, door God weer genomen, om wat voor reden, waarom, waarom, mochten jullie niet komen. Dat zal niemand ooit weten, het leven kan een raadsel zijn, met geluk met verdriet, en met de nodige pijn. Jullie waren zo welkom, we begrepen het niet, waarom,waarom, moesten jullie zo vlug, weer naar de hemel terug. Met liefde gedragen, maanden en dagen, mochten we een beetje, Pappie en Mammie zijn, van vijf kindjes zo klein. Iedereen mag weten, ondanks het gebeuren, nooit, nee nooit, zullen we jullie vergeten. Een nieuw broertje is er gekomen, een nieuw leven, om mee verder te dromen, We maken een nieuwe start, maar blijven jullie pappa en mamma, met een plaatsje voor jullie, in ons beider hart. Ingezonden door: Ans de Laat Het is het ergste wat je kan overkomen Als je kind zegt: "ik wil niet meer. Zie het leven niet meer zitten Ga er aan onderdoor, keer op keer" Je vecht als een bezetene Vecht als ouders rug aan rug Om je kind ervan te weerhouden Want nooit is er een weg terug Machteloos zie je hem ontglippen Al grijp je hem telkens in zijn kraag Hijst hem weer op het droge Bouwt hem weer op laag voor laag Ze zeggen "het zijn de zwakken Die komen tot zo'n daad" Nou, ik weet hoe het is gekomen Dan wordt ik ontzettend pissig en kwaad Door toedoen van een ander Zijn leven en carriere geheel kapot Een verzekeringsmij traag met betalen Hij kan er niet meer tegenop Ik blijf vechten voor zijn leven Heb schijt aan de maatschappij Zij kunnen nooit dat voelen Wat hij betekent voor mij! Ingezonden door: Henny Klaassen Als je denkt ik heb verdriet niemand hoort mij jaag die gedachte weg als je denkt ik ben alleen geen mens geeft om mij jaag die gedachte weg als je denkt zie het niet meer zitten niemand steunt mij jaag die gedachte weg laat het je niet verpletteren weet dat ik jouw tranen schrei je eenzaamheid en wanhoop voel pak mijn hand voel mijn hart vol liefde kloppen ik ben er voor jou Ingezonden door: Henny Klaassen Jouw mond braakt woedende woorden Een opgestoken middelvinger als gebaar Onmacht laat je hierin blijken Voor mij zo herkenbaar De hand die jou behoedde Wordt weggeduwd in razernij Het hart waaronder jij groeide Weet, dit gaat voorbij Blijf achter met een ziel vol wonden Slik in verdriet en pijn Ken de oorzaak van verbittering Verdriet en razernij Sorry, zijn gesproken woorden Schaamte om wat is gebeurd Je hebt moeite met het uiten Ziet de wereld zwart-wit gekleurd Steeds weer vallend in je leven Struikelend om weer op te staan Eens is jouw strijd gestreden Kun jij de hele wereld aan Ingezonden door: Henny Klaassen |
Voor mijn jongste zoon, 1993 Michael Jij met je lachend gezicht Voor jou is dit gedicht Jij leeft, bent opgewekt en blij De angsten en de zorgen zijn voor mij Soms ken jij ook dat verdriet En weet je, zo eenvoudig is het niet Slecht slapen en wat verward Wakker worden met een bonkend hart Dan sta ik naast je ledikant En pak jouw hand in mijn hand Breng ik je terug naar dit bestaan En hoop ik; jij kunt er wel weer tegenaan Jij bent mijn "manneke" klein en toch ook zo "groot" Waar drijf jij heen met je boot? Mag ik je een stukje begeleiden? Vooral in moeilijke tijden? Verder wil ik je wensen Blijf het goede zoeken in de mensen In het leven is het winnen of verliezen Wij hebben het nu eenmaal niet voor het kiezen Geniet nu van elke nieuwe dag Ik ben blij dat ik jouw moeder zijn mag Mam Ingezonden door: Marijke Remkes Voor mijn oudste dochter, 1993 Renate Jij was mijn eerste kind Door velen bemind Met de "kleine" zorgen Leefden wij naar "morgen" Er heerste vreugde en verdriet Zo eenvoudig was het ook niet Soms begrijp je me heel vlug Dan vind ik iets van mezelf in jou terug Je spontaniteit en je lach Behoudt dat elke dag Heb je verdriet of pijn Probeer dan sterk te zijn Jij bent er altijd voor mij Dat maakt mij heel erg blij Zo ineens kun je komen En help je mij uit mijn dromen Jij bent mijn steun en toeverlaat Waarvan het spoor steeds verder gaat Ik fluister mijn dochter; "kleine" vrouw Wat hou ik van jou Mam Ingezonden door: Marijke Remkes De telefoon verbreekt rinkelend de stilte De telefoon verbreekt rinkelend de stilte Gebroken klinkt een stem door de lijn Spreekt van laatste afscheidsgroeten Wil anderen niet meer tot last zijn Moet praten, hem overtuigen "Je bent zo belangrijk voor mij" Maar de lijn zwijgt, wordt verbroken Ik moet iets doen, wil hem niet kwijt Blijf bellen, blijf proberen Toets zijn nummer telkens in Hoop op een reageren Vecht voor het behoud van mijn kind God zij dank, ik hoor zijn adem Ik praat, bid en smeek Kom naar huis, mijn jongen Laat ons nu niet in de steek Kan hem eindelijk lokaliseren Zijn vader rent, is al onderweg Na zoveel lange bange dagen Mijn zoon is gevonden, terecht Sluit hem eindelijk in mijn armen Wil hem nooit meer laten gaan Dank God op mijn blote knieën Zijn leven mag toch verdergaan.... Ingezonden door: Henny Klaassen Baby Breed uitgesmeerd, ongegeneerd, met de voeten bewerkt, met de handjes versterkt, met de mond gebrabbeld, tandloos geknabbeld. Gegiechel en luidruchtig gesmak, op zijn dooie gemak. al spelend zijn chocoladeschoen opgesmuld, in een bruine smurrie gehuld, lachend en brullend van genot. Och, ik word nog zot! Ingezonden door: Claire Vanfleteren Als stopverf was je in haar handen Te laat heb jij je grens getrokken Die lach is voorgoed verstomd jouw ogen zien door een waas van tranen Een voorhoofd dat steeds zorgelijk fronst Als stopverf was je in haar handen door liefde was jij totaal verblind ze vervormde heel je wezen wat je was verwaaide in de wind Zij leeft haar eigen leven imiteert wat een ander doet iets van zichzelf kan ze niet geven ze bestaat uit uitersten extreem kwaad of heel goed Nu pas vallen de kwartjes zie je het hele verband liefde deed alles verzachten ze had vrij spel, de vrije hand Ziek is ze, dat is duidelijk manisch waarschijnlijk en wat nog meer ziet niet in wat ze aanricht verdraait de waarheid keer op keer Je rouwt, voelt het gemis haar warmte haar liefde, was een foltering, een hel toch bleef je volhouden en proberen maar voor haar is alles maar een voorbijgaand spel Dat kloppend hart vertoont diepe wonden Jouw ziel vol kerven, gekweld hoe breng ik weer zonlicht in je ogen? Er is zo veel meer dat telt... Ingezonden door: Henny Klaassen Kom maar bij mij Verschuil je in mijn armen Voel je als kind weer blij Laat mijn liefde je verwarmen Kruip terug in mijn schoot Beschermd tegen alle gevaren Jaag die muizenissen uit je hoofd Ik waak, zal je bewaren Mijn hand reikt uit naar jou Voel mijn hart kloppen Ik ben je moeke en ook vrouw Bij mij kun je je verstoppen Al ben je nog zo groot Mijn moederliefde zal je helen Huil en geef je nu bloot Jouw verdriet zullen wij delen Ingezonden door: Henny klaassen Alle kinderen uit huis Onze kinderen gingen op eigen benen staan, ze wonen nu zelfstandig, hopelijk kunnen zij 't aan. De oudste woont al enkele jaren in 't plaatje Ede, is daar met haar vriend heel tevreden. De tweede is getrouwd en verhuisd naar een warm land, hij heeft daar een baantje bij de plaatselijke krant. Met de derde gaat 't moeilijk, maar ook die komt wel terecht, daar mag ik op vertrouwen, heeft hij me al vaak gezegd. De vierde werkt momenteel in het buitenland, wat hij daar precies doet,dat weet ik niet, misschien veel luieren op het strand. En ook ons kleine meisje is met haar vriend meegegaan, ze hebben een eigen huisje in Wijchen staan. Nu is het dus stil en rustig in ons huis, maar na al die woelige jaren, vind ik dat echt wel pluis. Ingezonden door: Gerda Mijn lieve zoontje Martijn, Ik heb je gedragen op mijn arm tot je kon lopen aan mijn hand. Mijn liefste kereltje wordt steeds groter loopt niet meer samen met mij hand in hand. Ik ben je kwijt geraakt door de scheiding en een omgangsregeling zit er niet meer in. Daarom mijn lieve kereltje denk ik in het belang van jou onvoorwaardelijk van je, omdat papa van je houdt. Papa hoopt dat je zult bloeien want ik weet zeker dat er een bijzondere kereltje in zit. Tot die tijd wilde ik je graag leiden maar papa en jij zijn van elkaar gescheiden. Dus pak ik je hand zo nu en dan eens in gedachten vast om je de weg te wijzen op de dingen in je leven. Zodat mijn kereltje niet wordt verrast. Ik zal altijd in je schaduw staan en op afstand naar je kijken hoe het met je gaat. En wanneer je mij mist fluister dan mijn naam en papa komt eraan. Dus Martijn, wat het leven jou nog brengen zal deze hand zal er altijd voor je zijn. De uitgestoken hand van papa die je zal strelen en troosten dat zal altijd de hand van je papa zijn. Ingezonden door: Ron Pijpker Immuun Het kind de hond en de kat. En wind bestormt hun stille pad... Dromend, nu de een, dan de ander weer wat... Zo rustig bevrind heeft wrevel geen vat als de wind op het kind de hond en de kat. Ze volgen vredig hun onrustige pad... Ingezonden door: M. Bodelier je baant je weg vluchtend voor het leven maakt stuk wat aan waarde is niet in staat om op te kijken rekenschap geven is jouw gemis ik sta stil raap op jouw scherven zoveel stukjes verspreid hier en daar probeer ze weer tot een geheel te lijmen die taak lijkt nooit klaar Ingezonden door: Henny Klaassen |
|
|
| home |
|