| natuur gedichten, natuur gedichten en meer leuke en mooie gedichten vind je snel bij gedichten-paradijs.nl |
|
zo fijn vertakt heb het blad toch omgekeerd las de nerven in het sterven van het groen zo fijn vertakt gaf jij voorjaar in veelkleurig chlorofyl groeide warm je ziel in lange zomerdagen nu wintert slechts profiel mag ik in het lengen van de dagen weer lente van je vragen Ingezonden door: Wil Melker De herfst Kleurenpallet van bladeren, met wat zon geëmailleerd. Prachtig glinsterend, als parels vereerd. Oogverblindend en aangenaam kuierend in de wind. Tegen elkaar gevleid, teder bemind. Kortstondig maar mooi, de herfst vandaag. Koud voor mij, maar de kleuren zie ik graag. Ingezonden door: Claire Vanfleteren In hoogpolig zijn niet ik bepaal de modekleuren maar laat de herfstgeuren dwalen in mijn geest rook de lente in een pril begin we zomerden en onweer past daar naadloos in de vezels drogen in het rijpen van de oogst maar in hoogpolig zijn gun ik de herfst haar eigen keus zo komen de tapijten met franjes spinrag op ons pad en iedere streek een eigen print de uitverkoop is al van start Ingezonden door: Wil Melker De ochtenddauw De ochtenddauw dwarrelt neer. Wat geeft dit in de natuur een prachtig zicht weer. Blaadjes door dauw omvangen, het gras als een wazig tapijt van heldere kristallen. Spinnenwebben overal de draadjes een voor een door het ochtenddauw als pareltjes aaneengeweven De ochtendzon laat haar stralen neer en zo verdwijnt de ochtenddauw weer. De natuur een mooi gegeven. Als je maar even om je heen kijkt kun je genieten. Ons zomaar door moeder natuur gegeven. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje De ochtendschemer De ochtendschemer brengt de eerste zonnestralen naar binnen. Een nieuwe dag breekt aan. Vogels die al uit volle borst tegen elkaar zitten te tjilpen. Zouden ze het over het mooie weer hebben? Het stemt mijn hart vrolijk en blij op deze mooie lentedag in mei. Soms voel ik me zo klein als ik intens geniet van dit festijn. Mijn hart bloeit samen met de lente op. De ochtendschemer kwam me stilletjes wekken. Geniet ook jij van dit mooie lentedagje in mei. Geniet van wat de herfst ons biedt aan kleuren en geuren, laat de herfst je hart opfleuren. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Als de natuur kon spreken Als de bomen konden spreken zouden ze ons vaak vertellen wat de wind haar kwam zeggen. Als de bloemen konden spreken zouden ze ons overstelpen door over hun schoonheid en liefde te spreken. Als het gras kon spreken zou het mos haar iets meer ruimte geven. Als de dieren konden spreken zouden we weten in wat voor een paradijs we leven die de natuur ons alle dagen geeft. Toch de bomen spreken niet, ze geven ons alle dagen zuurstof om te leven. En de wind zij geeft ons alleen maar een strelend gevoel. Ook de bloemen spreken niet maar hun schoonheid en liefde laat menig hart herleven. Ook het gras zal niets zeggen ze zal het met het mos moeten blijven delen. De dieren zij spreken. Maar in een andere taal die wij helaas niet kunnen verstaan. De zon is de enige die zonder woorden kan spreken door haar warme stralen over de natuur te laten neerdalen en de natuur doet leven. Al kan de natuur dan niet spreken. Toch zonder woorden zal de natuur menig hart doen bloeien in het leven. Geniet van wat de herfst ons bied aan kleuren en geuren laat de herfst je hart opfleuren. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Van het leven afgesneden staan wij als bloemen in een vaas sterven elke dag een beetje onnatuurlijk helaas. Waar mensen ons maar willen hebben worden wij ergens neergezet op een tafel, op een kastje, of bij een vergeeld portret. Afgesneden van een tak wachten wij in een mooi vaasje op de dood en afgevoerd per vuilniszak. Ingezonden door: Anneke Bakker |
van wolletjes en pluis gemaakt van wolletjes en pluis gedragen door de wind alleen en ver van huis langzaam naar de grond gegleden waar haar wortel houvast vindt rustig klimmend met de jaren als verdienste schaduw sparend vrienden zijn er al bij bosjes bang voor eindigen als klosjes samen groeien naar een bos de seizoenen als een kleuring draaiend om je bast met herinnering er netjes ingepast maar het bos is laag gebleven storm en tijd hebben hun tol gekregen de allerzwaksten knappen af maar de oude eik in al zijn statigheid is nog op zoek naar groene jeugdigheid Ingezonden door: Wil Melker Narcissen in de sneeuw Narcissen in de sneeuw ijskristallen als ruwe diamanten op hun hoofdje neergevallen. De winter die nog even de laatste loodjes van haar aanwezigheid wil uitspelen. Maar de lente zei zal nu niet lang meer op haar laten wachten. Narcissen in de sneeuw en morgen zien wij het lentezonnetje weer. Dan zijn we de winter alweer vergeten door al de lentebloemen die langzaam beginnen open te bloeien. Nu nog even alles door ijskristallen als Ruwe diamanten omgeven. Maar morgen dan begint de lente pas echt te leven en dit zal mening hartje doen open bloeien in het leven. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Gevangen in een net Door een mens een vlindernet gespannen wist jij hier onverwachts in te belanden. Dapper en moedig probeer jij te vechten om je vrijheid terug te herwinnen. Toch langzaam zie ik hoe je de strijd opgeeft. Voorzichtig help ik jou om uit het net te ontsnappen en je zo je vrijheid terug te geven. Vlieg vlinder vlieg voel je vrijheid. Spreid je vleugels en geniet van je herwonnen vrijheid. Het doet goed jou je vrijheid terug te geven. Want als geen ander begrijp ik wat het is in gevangenschap te leven en niet uit het net te geraken. Tot ik ook op een dag ook die hand kreeg die mij mijn vrijheid terug gaf. Dankbaar fladder je om me heen om je vrijheid die je terug kreeg . En ik weet zeker dat we beide niet meer zo snel in een net door mensen gespannen zullen belanden. Winnaar themagedicht 2007 Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Bestemming onbekend Ik staar over het vlakke water naar de overkant. De blauwe lucht weerspiegeld in het water Dan ineens word de rust en de weerspiegeling verstoord door een waterjuffer die een zachte landing maakt. Haar bestemming onbekend. Net als wij op deze aarde verschenen niet wetend welke bestemming we hebben te gaan. Langzaam ontstaan er zachte golven over het water. Een zachte bries komt me vergezellen en streelt mijn gezicht. Starend over het landschap laat ik de schoonheid van de natuur mijn hart binnen dringen. Het geeft me een rustig gevoel van binnen. Aan de waterkant een moment van bezinning. Heerlijk genieten van deze momenten in de natuur. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Een bloementuin vol kleurenpracht rood, geel,wit, paars, roze, oranje en blauw een regenboog aan kleuren die de tuin helemaal opfleuren. Bloemen ze zijn een prachtig gegeven. Bijtjes zoemen af en aan want zij hebben in deze bloementuin een druk bestaan. Twee vlinders komen de bijtjes vergezellen en vlijen zich op de bloemen neer. En brengen zo het stuifmeel over en weer. De wind is een beetje ruw en geeft menig bloem een duw maar het kan de pracht niet ontnemen. Hoe het hier wordt weergegeven. Dit is ware liefde wat de natuur je telkens weer weet te geven. Een aanraking met moeder natuur het weet mijn hart telkens weer te raken. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Vers geplukt vanmorgen, een mooie zomerdag. Wat hij brengen zal is nog diep verborgen. Loop de tuin in, ik pluk, en pluk een boeket van de allermooiste bloemen, en doe ze mezelf cadeau. Zomaar, omdat de dag nog mooi en zorgeloos is. Vanavond kan het anders zijn. Daarom maak ik me vandaag geen zorgen voor de dag van morgen, Ik geniet nu van mijn boeket, heb ze in mijn mooiste vaas gezet. En ik glimlach, "Pluk de dag" Vers geplukt Vanmorgen. Ingezonden door: Anneke Bakker |
regen loogt tot soberheid heb je adem weer gevoeld je handen lieten me het uitzicht zien verdwaalde rotsen en een schrale boom zijn takken door de wind verwezen helling is de tegentijd regen loogt tot soberheid rondt de rots in windgetij dwingt de berg zich te kleinen leven jaagt in ijle lucht vrijt haar kale strijd onder de blote hemel sterren zien de vorst regeren onder een ijzig zwaar regime alleen de zon kan fel het leven keren op het noorden groeit de hel Ingezonden door: Wil Melker Oktober tovert in de bomen, strooit gouden zonlicht op het plein waar kinderen druk bezig zijn de tijd te vullen met hun dromen. Oktober en het deert hen niet dat weer de zomer is vervlogen, gaaf is hun spel en ingetogen. Geen kind wat reeds de winter ziet. Het valend blad, het valt nog niet en donkergroen het gras na regen, de avond komt steeds zwaarder wegen, uit late bloemen schreit verdriet. Dit is de tijd van afscheid nemen, nog even blijven of in de waan. Wat woorden en wat zinnen schrijven. Straks weer langs oude graven gaan. Ingezonden door: Pierre Van Laeken Vulkaande in hectiek je vulkaande in hectiek smeet magma tot op hoge sferen droop rood de helling af in een steeds opnieuw proberen brak de rots in een veelheid van erupties ik zag de onderkant waar vruchtbaar groen zich wortelt in een eeuwenlange reconstructie daar vond ik jou je glinsterde in ruwe diamant ik zag en voelde je karaat jouw glans in slijpen en polijsten heeft mij weer mens gemaakt Ingezonden door: Wil Melker Gevangen om je mooiste lied Een vogeltje door de mens in een kooi gevangen beroofd van haar vrijheid om het mooiste lied dat ze horen lied. Nooit meer haar vleugels kunnen spreiden. Nooit meer vliegen door die heldere blauwe lucht. Maar gevangen in een kooi om je mooiste lied. Misschien dat ooit het deurtje voor je open gaat en jij terug in vrijheid leven mag. Toch nu zing je alle dagen je mooiste lied omdat de mens jouw gevangenschap als liefde voor dieren ziet. Maar niet ziet als vrijheid van je beroofd. En zo zing je je mooiste lied. Maar niemand die jou terug je vrijheid aanbied. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje De boom van het leven De boom van het leven. Hier door Moeder natuur Zo mooi weergegeven. Het levenssap van de natuur laat je door de aderen van je takken stromen en dit geeft ieder blaadje voldoende kracht om zich tot een prachtig blad te onthullen. Alle kleine nerven voorzien van levenssap. Je snuift de frisse lucht tot diep in je hart. Je schors die je beschermt tegen mist, storm en regen. Krachtig straal je de sterkte van je zijn uit. Je takken die naar de hemel reiken en je zo doen groeien. Waarin je je pracht uitstraalt en het leven door je heen laat glijden. Toch in de herfst dan voorzie je je van voldoende levenssap door al het levenssap van je blaadjes in je aderen terug te nemen en ieder blaadje je takken verlaat. Maar jij voldoende levenssap hebt om de winter te overleven. En zo in de lente weer nieuw levenssap door je aderen mag laten vloeien en weer in al je glorie aan een nieuw levensjaar mag beginnen. Waarin je stralend prijkt in een leven dat voor jou op die manier een eeuwig leven geven zal. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje De herfst doet haar intrede De eerste blaadjes vallen naar beneden. De herfst doet langzaam haar intrede. Het verkleuren van de blaadjes Eén kleuren boeket. De wind komt me vergezellen net of ze het wil bevestigen. Paddestoelen in alle vormen en maten. Die hun sporen overal achterlaten. De herfst net een kleurentapijt. Toch ook heel rijk aan vruchten denk maar aan de kastanjes, okkernoten, Hazelnoten, appels en peren door moeder natuur aan ons gegeven. De zon komt zich ook even mengen. Door haar kan de natuur al deze vruchten brengen. Ingezonden door: Blauwhartje Reageren op dit gedicht? klik hier en mail Blauwhartje Witte schoonheid Liggend aan de waterkant maak ik een cruise door dromenland. Schoonheid, wonderwitte zwaan, geruisloos glijdend, door het water. Ik wil meevaren op je gespreide vleugels, Mijn armen geslagen om je ranke nek. Dobberend naar de overkant. En daar aangeland vaar ik weer terug. op je koninklijke rug. Dan laat ik je In vrijheid gaan, jou, wondermooie witte zwaan. Voor deze éne keer voelde ik mij zowaar een figurant in het beroemde "zwanenmeer" Ingezonden door: Anneke Bakker |
|
Ik wandelde
door een bos, flodderde door kleurig afgevallen blad. rustte uit op een tapijtje van mos. Toen ik daar zat, en overdacht wat ik níét, en wat ik wél had. één met de natuur met alleen vogelgeluiden om me heen. 'n Eekhoorntje op 'n tak, en getemperde zonnestralen door het bladerdak. Het was zo puur, dat ik spontaan begon te bidden. God te danken dat ik de kans heb om nog te genieten van dit prachtige bos. 't Is niet alleen maar kommer en kwel. Voel me heel rijk, Ik heb nog zo veel waardevolle dingen Wél. Ingezonden door: Anneke Bakker Mijn eeuwige vlam fier en statig sta jij daar alleen aan de horizon jouw fel rode tongen spugend in het niets waar jij niets vermoedend de hemel oranje kleurt terwijl ik fier maar moederziel alleen naar mijn eeuwige vlam aan de horizon staar. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Mensen onder woeste golven Bedolven. Gegil, en dan weer niet Niemand die het ziet Hoger en hoger Storm Donkere wolken hangen boven in de lucht Bliksem, een grote flits Hard gebonk Grote vonk. Net alsof de wereld uit elkaar spat Een grote scheur Alleen maar zwart, geen kleur Angst door water en de lucht Zucht. Alles gaat als een razende tekeer Steeds maar harder, en meer Opeens een stilte. Hoe kan dit? Bestaat er een andere kracht die de wereld bezit? Alles word licht en vrolijk Kinderen spelend in de golven De zon schijnt Het komt goed Andere energieën die de wereld in z`n macht heeft Die steun geeft Die voor anderen mensen leeft De energie. Ingezonden door: Charlaine Vliet Regenboog hoog aan de hemel gekleurd aan de horizon sta jij daar pronkend voor mij in een spiegeling van licht gehuld in regendruppels gevormd tot een optische boog in de atmosfeer los je op vloeien jouw kleuren uiteen alsof jij er nooit geweest bent vaarwel mijn boog zo onaantastbaar hoog stond jij daar voor mij aan de hemel. Ingezonden door: Dirk Tempelaar De Zon Ik wacht al zo lang als de zon aan de hemel staat maar ik ben bang dat het niet langer gaat. Een bloem heeft water nodig en bij elk dier is voedsel niet overbodig, wie helpt mij hier? Voldoening van verlangen is alles wat ik wil rumoer op de gangen binnen blijft het stil. Het is weer zoals het begon zodra de aarde breekt huilt tevergeefs de zon de zon die om vrede smeekt. Ingezonden door: Floris Roos Mijn stengel is hol, Zodat er water door kan vloeien; Ik kan dan groeien en bloeien. Daardoor kan ik hier nu staan, In al mijn pracht en praal, voor jullie allemaal. Ingezonden door: Jurre Lenteschepping fonkelend als smaragd Sluimerend in de schoot der aarde Verschrompeld in diepe winterslaap Behoed voor alle winterse waarden Onberoerd door koning wintersgewaad Iets bracht hen tot ontwaken Een ingebouwde wekker ging af Deed allen willen de zon te raken Weg van het donkere wat iedereen omgaf Zachtjes groeiden zoveel wortelvoetjes Verankerden zich rondom stevig vast In het daglicht zag je groene toetjes Begroeten het daglicht blij verrast Kleine groene gezichtjes Groeiden uit tot kleurenpracht Bewogen op die lentebries zo lichtjes Brachten de lente zo onverwacht Een wondertje op deze aarde Big boss heeft hier goed over nagedacht Gaf ons mensen iets van grote waarde Lenteschepping fonkelend als smaragd Ingezonden door: Henny klaassen Zet je neer, en luister naar de stilte om je heen. Het geluid van de stilte weerkaatst zich duizendvoudig in je geest. Zet je neer, en kijk naar de stilte om je heen. Het gelaat van de stilte weerspiegelt zich duizendvoudig om je heen. Zet je neer, en voel de stilte om je heen. Het gevoel van de stilte raakt duizendvoudig heel je zelf. Zet je neer, en ruik de stilte om je heen. De geuren van de stilte stijgen duizendvoudig op om je heen. Zet je neer, en proef de stilte om je heen. De smaken van de stilte zetten zich duizendvoudig neer rondom jou. Ingezonden door: Roger Pelgrims |
Daar
aan de stille waterkant bloeit heel nietig een fraai bloempje hemelsblauw, Ik blijf er voor staan en zing spontaan het liedje: "O klein vergeet mij nietje, ik blijf je altijd trouw" Je bent wel klein, maar ook apart, ik draag je eeuwig in mijn hart. Ingezonden door: Anneke Bakker De zon schijnt je tegemoet zodra je de gordijnen opendoet Hij schijnt voor jou en geeft je een stralende lach voor een nieuwe dag De regen spoelt je zorgen weg zodra je het op een regendruppel legt De regenboog vol mooie kleuren zal tevoorschijn komen om jou op te beuren De maan geeft je licht en kracht in het donkerste van de nacht totdat je al je dromen hebt volbracht De wind fluistert tegen jou heel erg zacht ik waak over jou dag en nacht De natuur is mooi en vol glorie Wacht niet tot morgen want dan zijn je dromen misschien alweer zorgen Stop met dromen en maak ze waar want zoals je nu weet staan alle elementen voor je klaar Ingezonden door: Anieka Ik loop over straat in de regen, Er rijden geen auto’s op de wegen, Het is heel stil, Je hoort geen gegil, Je hoort alleen plenzend water, En zo nu en dan een jammerende kater, En af en toe wat honden geblaf, Dan vraag ik me de hele tijd af, Zal die regen ooit nog verdwijnen, Zal de zon ooit nog schijnen. Ingezonden door: Charissa De zon schijnt fel, Warm is het wel, Ik loop over het zand, Ik ga zwemmen in de zee, En ik neem mijn vrienden mee, Daarna spelen we volleybal, En ik geef de bal een knal, Dan gaan we even wat eten, En ook drinken mag je zeker niet vergeten, Daarna ga ik even zonnebaden, En insmeren is zeker aan te raden, Dan gaan we weer zwemmen, We zijn niet meer af te remmen, Dan gaan we barbecuen bij mij thuis, Mijn kat komt ook, die heet pluis, Dan is het stil, We horen geen geluid, En hiermee is mijn gedichtje uit. Ingezonden door: Charissa Als de nood het hoogst is en de wolken grauw, gaan stoere redders in de boten, wordt de hemel straks weer blauw. Ingezonden door: Dirk Tempelaar IJzel straten spiegelen glad door ijzel met gevaar op iedere hoek auto's schuiven en agenten wuiven terwijl een zombie zijn wagen parkeert tegen een gevel op de stoep. straten spiegelen glad door ijzel pekelwagens rijden af en aan en strooien zij hun zoute lading met gevaar voor eigen leven op die spiegelgladde baan. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Boot in avondkleuren van rode horizon dreigt het purperzwart van de boot der boten met de geslotenheid van de nacht golven lispelen wispelturig geheime namen van verzonken bergen en eilanden gekleurd met anemonen en koralen onbekend en door de stormen onberoerd wanneer de nacht de aarde heeft vergeten plooit de morgen een waaier licht over zee en de donkere boot draagt de zon Ingezonden door: Hebus Bomen De bomen weerspiegelen in het water de diepte van geluk en van verdriet vaak zien we door drukte en zorgen die pijlloze schoonheid niet Ingezonden door: Marijke Licht,stralend licht, zon, maan, goud. Raakt alles, schept leven is stil, zacht, teder. Licht zo warm, zo vol liefde, schijn op ons. Geef ons vreugde, vrede, warmte in ons hart. Licht! Ingezonden door: Vera Lentekriebels Sst, kun je hem horen komen? Fluisterend in de voorjaarswind Hoor de knopjes groeien in de bomen Een poes die in het zonnetje spint Kijk eens met je ogen Vogels die aan het nestelen gaan Komen met strootjes aangevlogen Lente komt er nu heus echt aan Zonnetje begint weer op te warmen Bloemen steken hun kopje omhoog Paartjes verliefd in elkaars armen Cupido vuurt pijlen uit zijn boog Voel je het dan niet kriebelen? Ontwakend uit een diepe slaap Je hoort het in bakvissen die giebelen Lente is nu echt ontwaakt! Ingezonden door: Henny Klaassen De natuur heeft een koord gespannen Een schijf van goud balanceert op een verre draad Kleuren blijven er doodstil aan hangen Als die gele bal weer verder gaat Elke stap naar voren Tovert een nieuw aspect erbij In het middelpunt in al zijn glorie Heel ver en toch dichtbij Zie de aarde opfleuren Betoverd door zonnekracht Eindigt in een stralenkrans van kleuren Bij het vallen van de nacht Ingezonden door: Henny Klaassen Roosje in de knop, spreid uit je blaadjes, en bloei volop. Ingezonden door: Gerda |
Vogelliefde Pimpelmeesjes en Roodborstjes vechten samen om wat korstjes. Mevrouw Spreeuw komt een kijkje nemen ze wil graag dat korstje claimen. Ze heeft ook trek en met haar grote bek vliegt zij met het korstje heen Het gezelschap stuift verschrikt uiteen. Ik hang dan fijntjes voor de kleintjes pinda’s, zonnepitten en ’n vetbol. Zo eten ze hun buikje vol. De spreeuw kijkt vol verlangen ze zou zo ook wel willen hangen aan een bolletje van vet. ‘k Heb toen maar uit medelijden voor haar een bord met korstjes neergezet. Ingezonden door: Anneke Bakker Op geasfalteerde weiden Grazen ontelbare heilige koeien Schoorstenen braken verstikkende vuile mist Betonnen bergen groeien Kantoren priemen glazig omhoog Reclamezuilen overwoekeren de laatste bloemen Kunstmatig geschapen omgeving Snelwegen verstikken de stad Het huis van mens en rat Angstig vlucht natuur Verjaagd door economisch belang Op weg naar het einde Ingezonden door: Henny Klaassen Morgenrood ik heb daarnet de haan reeds horen kraaien. vandaag een nieuwe start van alweer een lentedag. de zon komt langzaam op, dauwdruppels flonkeren als diamanten na een mysterieuze, doch kille lentenacht. ik heb zo juist een vogel 't hoogste lied hier horen zingen terwijl het morgenrood de blauwe hemel hartstochtelijk kleurt. ik ruik vanuit mijn ledikant de geur van dennen en seringen. 't is moeder natuur die mijn drukke leven dagelijks opfleurt. ik heb daarstraks een pasgeboren lammetje horen mekkeren ten teken dat de lente ons verrast met jong en onvervalst geluk. ik geniet met volle teugen van hun onbeholpen lentesprongen en door het open raam zuig ik mijn longen vol met zuurstofrijke lucht. mijn dag, kan na het kraaien van de haan, 't mekkeren van 't lammetje terwijl de vogel alsmaar fluit en ik mijn longen vul, echt niet meer stuk. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Lente van lieverlede zullen de lentedagen lengen en zoekt de zon zijn weg snel naar de top de lente zal voor ons nieuw leven brengen het lammetje mekkert en het veulen draaft zijn galop. allengs zullen ook de boterbloemen bloeien en vogels vliegen, nu verdeeld in paren, af en aan en in de groene weide, hoor ik een pasgeboren kalfje loeien dat nog niet zo lang geleden, moeite had om op te staan. ‘t is de lente die ons geleidelijk de winter doet vergeten de naakte bomen steken zich weer keurig in ‘t groen en de mensheid zou eigenlijk veel beter moeten weten wat de natuur z’n recht is en wat wij er mee gaan doen. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Elementen Jij bent de zon die mij verwarmt De regen om te groeien De wind die mij omarmt Jij bent de maan Die donkere nachten verlicht De ster die in mijn leven straalt De bries die verkoelt en verzacht Mijn warme gezicht Jij bent de bliksem Die keert het getij De donder die soms knalt Die elementen in mijn leven Dat ben jij Ingezonden door: Hennie Lente De geur van de lente maakt ons stil en blij Er scharrelen weer dieren in de wei. Vogels nestelen en fluiten daarbij. Zij denken niet aan de zorgen van morgen maar leggen gewoon hun ei. Ingezonden door: Marijke De plek Die plek voor mij Het stille water,de dieren die grazen in de wei. De enige plek waar ik weer rustig kan worden. Daar zet ik alles even weer op orde. Zo zit ik daar uren een oplossing te bedenken. Zonder m'n gedachten ergens anders aan te schenken. Wat is die plek toch fijn. Ik kan daar de hele dag zijn. M'n gedachten vliegen met de wind mee Over land en over zee. Ingezonden door: Seya Bloemen Waar zijn ze gebleven, de bloemen aan de waterkant? Je ziet ze maar weinig meer, vroeger ging ik ze plukken, kwam thuis met volle hand. Ja, herinneringen schieten vaak door me heen, het is net of de zon toen veel vaker scheen. De winters waren nog winters, met kou, sneeuw en ijs. De zomers lang en heet, we lagen aan het strand, en kochten ijsjes voor een lage prijs. Nu is alles anders, alles is duur. Maar ik kan nog steeds genieten, van Gods mooie natuur. Ingezonden door: Gerda Lente blijft niet weg Zonlicht verft het gewas De lente blijft niet weg maar sluimert zacht Zie,de bezige vogels die de lentekomst nestelend en parend begroeten met een ei onder triomfantelijk getsjilp Ingezonden door: Henny Klaassen Aan de waterkant. Aan de waterkant zie je vaak, mooie libelle's vliegen. Soms strijken ze op een blaadje neer, en laten zich lekker wiegen. Zo zijn er veel mooie insecten, in Gods mooie natuur. Ga fijn de natuur in en bewonder ze, 't geeft je rust op den duur. Ingezonden door: Gerda |
|
|
| home |
|