| realiteit gedichten, realiteit gedichten en meer leuke en mooie gedichten vind je snel bij gedichten-paradijs.nl |
|
Egoist ik bleef achter als een egoïst die alleen dacht aan zichzelf daarom jou vergetend omdat ik mijzelf zo ontzettend zielig vond. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Zwevend op een wolk, Zweef ik zachtjes op mijn wolk mee, Rustig en tevree, Opeens steekt daar een storm op, Ik wordt gestoord, in rustig en tevree, En ik kijk naar benee, wat ik zie stokt me de adem, wat een chaos daar benee, Moord en Doodslag, Mensen ontevree, De aarde die verandert, Mensen kunnen niet meer met elkaar o nee, De haat de Nijd de Afgunst vreet ze op, Dat wat het Paradijs op aarde zou moeten zijn is nu een Odysee, En met een klap donder ik van mijn zwevende wolk af, Terug gesmeten in de werkelijkheid, Zachtjes zweeft mijn wolk weg, Verloopt hij in een Tranenzee. Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs |
Sta even stil Draai je niet om En kijk ook niet vooruit Tel de seconden Niet de uren Adem in en uit Sta even stil En leg je armen Langs je eigen lijf Voel je voeten Op de aarde Want dit is je verblijf Ingezonden door: Dinogina De bloemen Beginnen te lachen Bomen beginnen hun groen terug te krijgen de zon komt me tegemoet waarom o waarom blijf ik dan in deze immense duisternis waar ik mensen wel zie lachen maar mijn eigen lach hoor verstommen in het eindeloze geluid van deze razende tijd. Ingezonden door: Cte |
Zon,zee,en strand, Neem me mee,neem me mee, Zon laat schijnen je warme stralen op mijn huid, Zee bedek me met je golven, En neem me mee,neem me mee, Al is het voor een korte tijd, Zodat ik niet hoef te leven in de realiteit voor korte tijd, Laat mij sluiten ja mijn ogen, Voor korte tijd, Zodat ik niet meer hoef te zien de huilende moeders, van oorlogs slachtoffers, Zodat ik niet meer hoef te horen hoeveel er nog steeds sterven aan honger, En niet meer hoef te horen dat mensen elkaar de koppen inslaan, Zodat ik een dag niet hoef te horen dat er is weer een kind is omgebracht, Er is zoveel ellende op deze aard, Zodat je af en toe de lust in het leven vergaat Maar zo is het nu eenmaal en een ieder krijgt zijn deel, Eerlijk of niet, Neem me mee,neem me mee, Maar breng me nu maar weer terug want we moeten allemaal leven in deze tijd, Die zeer egoistisch is, En hard als staal, Je moet stevig in je schoenen staan, Heb jij ze al aan???? Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs |
|
een wereld zonder zonden nooit mag ik de lichten breken die jij ziet zij zijn gevonden in een wereld zonder zonden ik wil de kleuren delen je weer anders zien en niet als velen je regenboogt in rood ik weet jouw ultra violet onzichtbaar en zo broos Ingezonden door: Wil Melker naak ik iedere morgen ze braken in hoorde de sloten kraken van mijn afgeschermde dagen in het leven hier had de muren zelf gesteend gehouwen uit gevoel dat daglicht niet kon dragen want spoken uit de nacht wisten het stollen van de specie jarenlang nog te vertragen ik fundeerde met mijn twijfels en een veel te grote mond die constructie bleek ook ongegrond zo naak ik iedere morgen tot het licht mij zicht op toekomst geeft weet niet echt hoe lang ik dit nog overleef Ingezonden door: Wil Melker |
't is hier zo rustig 't is hier zo rustig en ik duw het zware hek wat toegang biedt tot de begraafplaats langzaam open terwijl 't piept, zoals altijd in zijn roestige scharnieren hou ik mijn adem in om de rust hier van tevoren voor hen niet te verstoren. want jong en oud hebben hier elkaar gevonden arm of rijk liggen hier vredig naast elkaar geluk en verdriet zijn op deze plaats tot niets verbonden leven en dood liggen hier heel dicht bij elkaar. 't is hier zo rustig dat doet mijn adem stokken heel even maar sla ik mijn ogen neer terwijl een traan vloeit langs mijn wang loop ik traag in mij zelve mokkend richting uitgang en terwijl de roestige scharnieren piepen zeg ik tegen hen: tot een volgend keer misschien als ik... als ik er dan nog ben. Ingezonden door: Dirk Tempelaar |
Ik ben het Ik wil dat ik het weet, vanwaar mijn bestaan Waarom ik zo heet,wie heeft dat gedaan Waar is die vader, waar die moeder Kom ik nog nader, of ben ik die loser Heb ik nog meer, waarvan geen weet Hoeveel keer, hetzelfde leed Het zoeken gaat over veel schijven Al is ’t maar een klein land Jullie waren moeilijk te vinden Nu heb ik het in de hand Misschien is niet weten beter Bedenk ik nu meteen Voel geen liefde, voor geen meter En weer ben ik alleen. Alleen met mijn eigen zorgen Alleen met mijn eigen verdriet Toch komt er een nieuwe morgen Een nieuw lied. Ingezonden door: Piet v.d. Waarden die winter schreef ik zie bloemen aan je vingers bloeien maar voel je handen leeg koud je armen die mij deden groeien hoor je stem die winter schreef nog is de oogst gekleurd in samen binnenhalen vruchten zijn gekeurd op houdbaarheid en in ons hart voor noodgevallen weggezet in eeuwigheid een strenge kou kan alles openbreken maar geen vorst zal ooit de liefde gaan bevriezen die wij de afgelopen jaren samen hebben kunnen sparen Ingezonden door: Wil Melker |
|
|
| home |
|