| scheiding gedichten, scheiding gedichten en meer leuke en mooie gedichten vind je snel bij gedichten-paradijs.nl |
|
Waarom... Waarom bij een scheiding, elkaar na al die tijd, weer kwetsen. Gun jij ons soms geen gelukkig leven meer. Iets betekenen in deze grote wereld, dat willen we allemaal. Waarom worden we telkens weer teleurgesteld? Spreken we niet dezelfde taal? Waarom niet? normaal praten met mekaar. Iedere keer opnieuw moeten beginnen, met het indelen van ons leven. Worden we weer, eens in het nauw gedreven. Dit overkomt ons beide! Waarom niet? iemand gewoon wat geluk gunnen. Hoeveel keer? Kunnen wij dit nog dikwijls incasseren! zonder knock-out neer te gaan. Misschien moeten, wij allemaal eens leren, wat de zin van het bestaan is. Waarom niet? gewoon goede vrienden blijven... Ingezonden door Hilda Je ogen zijn nu hard je ogen zijn nu hard je houding fier je ooit zo zachte lijf is onbenaderbaar de gevolgen van de ruzie waren onberekenbaar gelaten wachtte ik op je vertrek van hier jaren waren wij geschapen voor elkaar harmonieus de liefde nam geen einde iedere dag was feest als een gedicht dat rijmde wij waren echt het mooiste paar ik regelde voor jou de zaken nam alles uit je hand je aandacht was voor mij je toewijding en dank het is voorbij jouw kijken in de spiegel had met mij te maken mijn beeld gaf jou geen ruimte meer voordat wij elkaar gaan haten ga jij de laatste keer Ingezonden door: Wil Melker Echtscheiding Soms sta ik nog wel eens stil bij het moment ruim dertig jaar geleden: 'Ja, ik wil' Het leven nam je bij de hand Je geloofde in fabeltjeskrant Toch was er nog enige hoop... Maar nee, het leven nam zijn eigen loop Ingezonden door: Jo Robroek Een belofte is iets groots, een belofte is niet niks! Je moet je er aan houden, hoe en waarom het ook is. Je hebt ooit ja gezegd, tegen een goede vriend, die mag je niet verlaten dat heeft hij niet verdient! Waarom is het nou zo moeilijk? Waarom verlaten jullie elkaar? Hoe kan dit toch gebeuren? Dit stomme rot gebaar? Waarom moeten wij nu lijden? Als je ons zelf het leven hebt gebracht? Samen met onze lieve vader, wat had je dan verwacht? Ingezonden door: Raymond Verstege Hoop En weer goot zij haar goddelijkheid spontaan over zijn geslotenheid. Waarmee zij energie verspilde daar hij er niet mee werken wilde... Als het zaad op rotsen valt krijgt het leven geen gestalt... Waarom kan zij het dan niet laten te hopen dat het eens mag baten..? Ingezonden door: M. Bodelier Gevallen Door wrede wind viel jij mijn vrind gelijk verdord gebladerte uit mijn tot boom gegroeide droom... Kil stroomt door mijn geaderte het koude bloed der wanhoop Ingezonden door: M. Bodelier Samen Kom uit je schimmige wereld. Stap in mijn schemerdag. Twee kleine lichten verenigd tot een dat weer groot schijnen mag... Ingezonden door: M. Bodelier Herinneringen gevangen in as Twee levens, eens verstrengeld Scheuren langzaam van elkaar Liefde ooit verbonden Zo bros en breekbaar Harten, samen kloppend Volgen hun nu eigen beat Zielen onafscheidelijk Zingen hun eigen lied Vonkjes, zachtjes gloeiend Restanten wat ooit was Vuur, passievol en loeiend Herinneringen gevangen in as Ingezonden door: H. Klaassen |
gaan voor het paradijs wist je vingers kleurde nagels las de lijnen in de palm van je hand voelde hartslag zag de ringen om je pols die tekenend het leven vingen juist de kleine dingen jouw patronen in het schonen van de dag het knellen van de ringen liefdevol je lijf dat alles heeft gegeven in warmen mocht jij niet eens een ander zo omarmen wij gaan voor het paradijs dat nooit is gekomen mag ik jou de lente geven waar we ooit van droomden Ingezonden door: Wil Melker Scheiding Met handen voor mijn ogen, verberg ik mijn verdriet, heel goed heb ik overwogen, waarom ik jou verliet. Je was van mij een deel, maar je verlangde veel te veel. Iets wat ik je niet kon geven, was dat stukje van mijn leven. Je hebt ervoor betaald onze liefde was een strijd. Ik weet, ik heb gefaald, daarom ben ik je kwijt. Ik zal je nooit vergeten, dat mag je heus wel weten. Onder tranen zal ik schuilen, verdrietig zijn en huilen. Maar we moesten uit elkaar, liefde is soms vreemd en raar. Maar eens verdwijnt de pijn, en zullen we allebei, weer gelukkig zijn. Ingezonden door: Ans de Laat Utopie? Helemaal opnieuw beginnen. Zonder begoocheling van de zinnen. Geen spreken met en over geweld. Slechts liefde voor hetzelfde geld- Dat moet toch kunnen!..? Ingezonden door: M. Bodelier Buiten spel Je rent. Je rent steeds harder. Bent warrig. Steeds verwarder. Hollend van hot naar haar sla ik je gade, vandaar dat we elkaar niet tegenkomen. Je bent zo druk dat zelfs mijn dromen jou niet kunnen volgen... Straks sta je- en ziet verbolgen: Ook hier bestaat niet meer... Ingezonden door: M. Bodelier Gebrekkige liefde Ze scheiden bij de vleet zowaar Niet alleen uit het leven Maar ook van elkaar… Bij die familie als een plaatje Zong men plots dat lied: ik haat je… En bij dat stel van plezier en lol Kreeg -wie dan ook- het in de bol… Zij die vochten om elkaar te krijgen bleken heel veel te verzwijgen… Waarom is men op liefde Zo vlug uitgekeken? Heeft dit allerhoogste Dan tòch nog veel gebreken..? Want ze scheiden bij de vleet zowaar… Niet alleen uit het leven… Maar óók van elkaar… Ingezonden door: M. Bodelier |
een godvergeten hoge prijs ik vlieg niet in gebouwen ga niet voor een bomaanslag wil enkel van je houden als dat tenminste mag draaf niet door in woorden kies gewone zinnen wil je hand gaan vragen om onze liefde te gaan dragen wil jou beminnen om samen een nieuw leven te beginnen in ons paradijs' verdomme waarom eist realiteit een godvergeten hoge prijs Ingezonden door: Wil Melker Dat huis aan het grote pad Het oogt zo fraai en gezellig dat huis aan het grote pad maar eenzaam is het van binnen omdat men daar de liefde vergat Eens bruiste het van leven maar binnen zie je geen vrolijk mens verdriet heeft hier zijn naam geschreven hier koestert men geen toekomstwens Zie twee mensen binnenlopen samen maar toch zo alleen niets meer om op te hopen bouwen een muur om zich heen Geen plaats meer voor die ander nooit meer dezelfde droom ze gaan nu uit elkander dit is niet meer hun home Een bord "te koop" bij de voordeur Van wat eens was hun plek hun ziel laten zij nu achter bij het allerlaatste vertrek Ingezonden door: Henny klaassen Splitsing Ben jij de weg die ik moet gaan? Het doel? De les in mijn bestaan? Daarboven voor mij uitgestippeld? Hier beneden ingewikkeld? Mijn trage tred gewordt tot rennen? ik zou mezelve niet herkennen..! Ben jij de weg die ik in moet slaan? De nieuwe, die ik niet durf gaan? Wie is er om mij bij te staan..? Ingezonden door: M. Bodelier Vertrek Het wordt stil om me heen Ik leg mijn hoofd te rusten op een steen. Opdat zijn kracht- gelatenheid- overspringt- in mij gedijt- me ver houdt van het tergen van de tijd en onbewust van eenzaamheid... Ingezonden door: M. Bodelier Verbijstering Ik zoek maar vind geen woorden meer. Verdriet. De grote ommekeer is reeds geschied. Na liefde vallen woorden in het niet der diepe onpeilbaarheid die mij zegt nu maar te gaan. Zo ijselijk. Van jou vandaan. Hartverscheurende verbondenheid Ingezonden door: M. Bodelier Uit elkaar Alleen Maar ook weer niet We delen En verdelen Delen we nu meer Dan we ooit hebben gedaan? Ingezonden door: Suus |
|
|
| home |
|