| verdriet gedichten, verdriet gedichten en meer leuke en mooie gedichten vind je snel bij gedichten-paradijs.nl |
|
Elke dag, Heen en weer, En tekeer. Ik kwam niet verder, Zonder redder, Zonder vriend, Heb ik die wel verdiend? Soms denk ik aan mezelf, Wat ben ik toch een gewelf! En ik zit gevangen in een web, Spinnen die me op sluiten Mijn verdriet wil ik niet uiten.. Ingezonden door: Marcel Valk Mamma, Je was niet alleen m'n moeder, je was ook een vriendin. Tot aan het einde,en vanaf het begin. Nu heb je rust mam,en geen verdriet. Of er een hemel is,wij 2 dachten van niet. Zowel,dan maar een doel: voor jou staat er de beste stoel! Jij zit er dan beslist heel fijn. Een ander misschien naast Judas. En het zou niet eerlijk zijn, wanneer dat anders was. Alles kun je kopen met geld. Je kunt er mee "passen en meten" maar de liefde die voor een moeder telt, is een kwestie van je geweten! Bedankt dat ik je als moeder had. Met je liefde,raad en je kalmte, begeleidde je mij op m'n levenspad. Maar vooral bedankt voor al je warmte! Samen lachen,samen huilen. Een lieve moeder voor haar kind. Voor geen goud kun je dit ruilen. t'Is iets wat je niet makkellijk vindt. Ze zeggen:"Er is meer tussen hemel en aarde" Wij geloofden in telepathie. Dat behoud voor mij z'n waarde, steeds als ik je voor me zie. Altijd zal je bij me zijn, in mijn gedachten,heel dicht bij. Samen hadden wij het fijn. Dat is een fijn gevoel voor mij! Je was een heel bijzondere vrouw. Een "enkeling"die dit niet zag. Je weet ,ik hield heel veel van jou. Dag mam.......dag. Ingezonden door: Trudy van der Walle Lancel September 2004 De warmte van m'n lieve papa Mijn lieve papa Zijn warmte om me heen Een lieve glimlach, een knipoog, een zoen Zijn nu de enigste dingen die me echt iets doen Ik mis je papa Weet je dan niet, Waarom heb je ons achter gelaten Met zoveel verdriet...? Ik droom van de dag Dat je weer bij ons bent. De liefde die ik voel Voor jou is echt niet zomaar. Opeens ben je weg gevlogen uit mijn leven zelfs geen spoor achter gelaten ik kan er niet meer tegen. De warmte ben ik kwijt Ik voel helemaal niets diepte in m'n hart Met alleen maar verdriet Toch blijven hopen dat ik ooit m'n papa nog zou zien gewoon die lekkere warmte Dat is niet veel gevraagd toch misschien? Papa, ik voel je niet meer. Je bent weg een stuk van mijn hart Versleten en kapot Papa, je bent van mij Je blijft bij mij alsjeblieft kom op. Ingezonden door: Kelly |
Ik zie een meisje in de spiegel een meisje met verdriet. Ze probeert het te verbergen, maar er is toch niemand die het ziet. Waarom zo veel tranen, waarom heeft ze verdriet. Ik wil haar gaan helpen, maar hoe, dat weet ik niet. Maar als ik beter in de spiegel kijk, dan lijkt het of ik stik. Langzaam begin ik te begrijpen, Dat meisje is de spiegel, dat meisje ben ik Ingezonden door: Marcel Valk Wanhopig Mam, wat ik nu voel ,is pure eenzaamheid. Mam, ik weet,nu ben ik je voor altijd kwijt. Mam, ik voel pijn van buiten en ook van binnen. Mam, hoe los ik dat op?Waar moet ik beginnen? Mam, het is of zonder jou,mijn leven instort. Mam, zal de tijd leren,dat dit beter wordt? Mam, wanhopig,van mijn leven mis ik een stuk. Mam, dan hoor ik jou stem:"Denk aan je geluk!" Ingezonden door: Trudy van der Walle Lancel Verdriet Gekneveld verdriet, niet te verwerken. De mond gesnoerd. Het hart ontroert. Beelden vereeuwigen, op het netvlies van een vorig leven Troosteloos verloren, in diepe kloven van een ontaard gevecht. De schijnbare wrevel is onnodig berecht. Blijven geloven kan niet meer. Het is zelfs verboden één druppel herinnering op te slorpen, in de nederige geest. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Verdriet Niemand die het ziet Een, is er die bij je zal zijn Ook al zie je hem niet Al is het in je hart nog zo koud Hij is er die van je houd Laat de tranen maar vloeien Eens zal je weer opbloeien Dan zullen je tranen drogen Geen rode randen meer bij je ogen Dan is alles weg, alle narigheid en pijn Dan weet je weer dat er vrienden zijn Die altijd van je blijven houden Ingezonden door: Dinogina Je kijkt naar de regen door het raam En denkt stonden wij daar maar tesaam In je ogen zit een traan Je hoort een stem die zegt Meisje je bent oprecht Pak die Roos maar aan Dan kan je weer verder gaan Komt er onrust op je pad Waar je ook bent, in welke stad Maak jij dan een goede start Dan geef ik jou dit hart Ingezonden door: Dinogina |
Nu ik me zelf verpest, Heb ik spijt. Ik heb nooit wat bereikt, Soms denk ik aan mezelf: wat heb ik gedaan? Ik lijk wel een gewelf! Aan de mensen die kijken, Laat het me zo lijken. Ik ben onzeker, En heb geen vrienden, Alsof ik dit verdiende. Licht heb ik nodig, Maar dit is voor mij niet nodig, Ik denk aan rottige tijden Die me niet blij maken, Die heel hard een trap in mijn hart maken. Ingezonden door: Marcel Valk Stil in een hoekje huil ik teder en zacht Niemand die het merkt of last van me heeft Focussen op mijn eigen verdriet En verwerken wat mij pijn doet Doet mij goed Het zien van jouw naïeve gedrag Breekt mijn hart Zie je het nou gewoon niet Of wil je het gewoon niet zien? Ik mis de oude jij! Waar ben je gebleven? Ik ben je kwijt! Mam waar is die tijd? Zachtjes wrijf ik mijn traantjes weg Papa staat bij me En doet zijn arm om me heen Ik voel me goed! Ingezonden door: Kelly voel je diepte niet ogen zoeken naar een uitweg je mond wil spreken maar je zwijgt je lichaam seint haar eigen woorden het is alsof je kleiner lijkt je praat en kijkt me aan ik luister hoor je verder gaan voel je diepte niet van binnen wel een steeds opnieuw beginnen we lopen hand in hand ieder op de eigen weg tot we leren elkaar weer te accepteren en nu als gewoon ben er ook voor jouw problemen waarom heb je dan zo vaak verdriet ik beschouw je toch als mijn gelijke of voel jij dat anders zeg het me mijn lief Ingezonden door: Wil Melker Verdriet Er zijn dagen waarop ik voel, hoe 's morgens het verdriet tegelijk met mijn trui over... mijn hoofd heen gaat en dat 's avonds voor het slapen gaan alleen mijn trui van mijn huid los laat Ingezonden door: Marijke Remkes Je hebt veel verdriet Je wil het in je houden maar dat kan je niet Laat ze maar vloeien de tranen laat ze maar gaan Geef ze de ruimte, geef ze de brede baan Wees maar stil m’n vriend Want alles heeft zijn tijd We weten dat je er onder lijdt Maar eens komt de dag Dan ziet het er weer heel anders uit Dan zie je weer die leuke dingen, die je altijd zag Dan ben je weer de vrolijke guit Ingezonden door: Dinogina |
|
Voor jou Starend naar de witte muur zet ik jouw foto weer aan de kant, emoties nemen de overhand, Je was zo sterk, je was zo puur. Tranen branden achter mijn ogen, je bent niet meer, het ging te vlug, ik pak een zakdoek om ze te drogen. Nu ben ik alleen, zonder jou, alleen met mijn verdriet, met tranen die geen ander ziet. Hoe lang zal dit gaan duren, het staren naar die witte muren, je was niet alleen mijn maatje, maar ook mijn koffiekaatje. Nu komen de lange donkere dagen, de tijd zal het leren, of dit verdriet, ooit zal vervagen. Koffie drinken, doe ik nu alleen, een hapje,een bakkie troost, houden me nog op de been. Ik zal je missen schat, op mijn verdere levenspad, maar ik ga ervoor, want het moet,ik moet toch door. Jij zou ook niet anders willen, maar ik zal sterk zijn, ook al zou ik wel willen gillen. want het doet zo vreselijk pijn. Een leven zonder jou, is onvoorstelbaar, maar het is niet anders, en ik ga ervoor, Voor jou…… Ingezonden door: Ans de Laat Verloren leven, Mijn Zoon, sinds bijna 8 jaren ging je van ons heen, 26 was je eerst. Een auto-ongeluk op slag dood, je brak je nek. Van het buitenland kwam je terug, Met je truck Eerst nog wat slapen dacht je toen, en dan met vrouw en kinderen boodschappen doen. Dan bracht jij je auto terug en haalde je plan, voor de volgende week, maar die voor jou niet meer kwam. Op de terug weg het was glad, reed je te hard over een drempel, je was nog zo moe de hele nacht doorgereden, dan 1 seconde even weg, En ook jouw leven tegelijkertijd. Ik wilde je nog zoveel zeggen uitleggen, maar je was er niet voor klaar, dus liet ik het maar, gedacht ik heb nog tijd en dan was ik je kwijt. Mijn geliefde zoon toch ben je hier, Je foto`s begeleiden mij, De rozenkrans hangt om je heen, Maria staat achter je Maar ik ben zo alleen. Er wordt gezegd de pijn gaat weg, Bij mij is het een blijvende wond, Zo jong, het doet zo`n pijn, Voor mij ben je altijd daar, Je geliefde moeder, En als ik kom zal ik je zien, Mamma Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs |
Verdriet ik heb gehuild, dagen lang. in de hoop dat ik alles vergeten kan. vreselijke dingen spoken door mijn kop, en de gedachte: als ik er nou eens mee stop? de pijn is en blijft groot. en die vreselijke gedachten in mijn hoofd. soms kan ik het leven niet meer aan, en zie ik niemand meer staan. dan denk ik alleen aan mezelf, wat het beste is. maar ik weet als ik het doe dat ik me vergis. alles word beter op zijn tijd. maar ik wou even zeggen dat het me spijt!!! Ingezonden door: Aafje Onze trein Onze trein is vertrokken, zonder schokken en brokken de trein met jouw hart, de trein met jouw ziel, vertrok heel zacht een trein met ons leven, vertrok diep in de nacht. Hij is weg gegaan, naar een bestemming, ergens heel ver, ver hier vandaan. Zonder te stoppen, naar een andere wereld, een nieuwe dimensie zonder een seconde, stil te staan. Een trein met liefde, met een deel van mijn leven, die raast langs bermen, langs een blauwe zee. Hij nam jou, hij nam mijn alles, voor altijd en eeuwig, met zich mee. Door velden en wegen, zul je nu gaan, naar een eeuwig bestaan. Mijn hart huilt, mijn ziel doet pijn het echte verdriet, komt later, door het gemis, dat jij er niet meer zult zijn. Die razende trein, nam jou met zich mee, onze herinnering, onze bergen en dalen. Onze zon, onze zee je ziel en je hart, ik kan niet meer denken, het maakt me verward. We hielden zo van jou. Ingezonden door: Ans de Laat Lichtzinnig ging jij met mijn gevoelens om Ik ben je kwijtgeraakt gewoon zo Je hebt anderen gevonden Jaren kende ik je Nu ben ik je kwijt Wat mij erg spijt Zonder dat je het weet sta onder invloed van anderen Maar ik moet het accepteren en ik zal het doen Niet met pijn in mijn hart maar met een diepe teleurstelling dat wel Ik ben niet zonder fouten maar wie is dat wel En eerlijk gezegd heb ik je niets aangedaan Ik zal het accepteren Dat zal ik wel moeten Ik blijf mezelf trouw als ik terug kom dan met mijn eigen naam Jammer dat je me zomaar liet gaan En toch hoe ik ook ben ik heb geen wrok Het gaat je goed Ik weet dat ik er mee leven moet Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs |
Geen sein Wandelend hand in hand, liepen we langs het brakke strand, de zon scheen op je blonde haar, wat waren we een lieflijk paar. De kracht van jou mijn kleine vrouw, ebde langzaam weg, en ik zag het niet, ik hield teveel van jou. Je gaf me ook geen sein, geen moment dacht ik er aan, dat jij er binnenkort, niet meer zou zijn. Opeens was het voorbij, je liet me zo alleen, het is nu niet meer wij, het doet nog altijd pijn. Alleen ging je door die poort. ik moet verder nu, ook zonder jou, toch leef jij altijd in me voort. Ingezonden door: Ans de Laat Voor een ieder die gedichten schrijft Je gevoel verwoorden in een gedicht. En je dierbaren laten schijnen in hun licht. Put ik kracht uit hun zinnen Bij velen, zit verdriet en leed van binnen. Maar juist uit dat verdriet Komen de mooiste gedichten Waar ik zo van geniet Zij die gedichten maken. Zullen daarmee menig mens raken. Gedichten, maken de emoties vrij Brengt sneller de genezing nabij Wie alles opkropt, en zich niet uit Is een eenzame ziel, en gaat niet vooruit. Je denkt vaak ,dat je er alleen voor staat En niemand begrijpt, waar het om gaat Bang om hulp te vragen Verkies je eenzame dagen Verdriet, kan je niet alleen verwerken Pak, zoek, een helpende hand En je zal het verschil merken Verlang niet, dat een ander alles voor je doet Maar met eigen kracht, komt er veel goed. Ieder op zijn eigen manier Ik, zet mijn gedachten op papier Leeg mijn hoofd, En vul mijn hart met plezier. Hoop, dat het altijd zo mag blijven Mens!! blijf alstublieft gedichten schrijven. Gedichten, gedichten Wat kunnen zij je ziel verlichten. Ingezonden door: Beppy Ik wil je jou alleen ik heb je nodig verdriet zit diep in mij jij zit dieper... duw, schop, spuw... m'n verdriet er uit en verlos me van die helse pijnen jij alleen kan me helpen help me... Ingezonden door: Cte |
|
Een traan niet van geluk van pijn en van verdriet een traan die je misschien ook niet zomaar ziet de pijn die komt van binnen dat brengt me ongeluk de verdriet is niet te stoppen dit maakt m'n hele leven stuk Ingezonden door: Elise Ik voel me ziek ik weet niet hoe alleen dat ik niet wil hoe het is ik voel me niet meer gelukkig ben helemaal niet blij ik heb vrienden nodig een zonnetje, zo blij misschien ga ik dan lachen vergeet alles om me heen misschien gebeurt dat eens dan weet ik hoe ik me gelukkig kan voelen hoe ik geukkig ben, als dat eens kon... Ingezonden door: Elise De Liefde is prachtig Magie is wonderlijk De Mensheid is machtig maar o zo slecht De natuur bestond uit prachtige velden de mensheid heeft het verwoest dat is wat ik mezelf vertelde hoe ik het omschrijven moest dier is gelukkig in natuur natuur wordt verwoest dier weg voor altijd komt nooit meer terug ....is uitgestorven.... Ingezonden door: Elise Verlies van een geliefde Op één april ben je geboren niemand wilde het geloven of horen toen kwam de dag dat jij moest gaan de chemo sloeg toen niet meer aan we gingen samen door diepe dalen en vroegen ons af waar jij de kracht vandaan zou halen toen ben je van ons heen gegaan en iedereen verbaast laten staan we zaten in de penarie want het was 29 februari Ingezonden door: Gradus Ik mis je ik mis je elke dag. ik mis je iedere minuut,iedere seconde ik denk elke dag aan jou en aan jou alleen. jij gaat nooit weg, jij blijft hier altijd in mijn hart diep in mijn hart. jij bent mijn steun als ik het moeilijk heb! jij bent de kracht die me helpt vechten als ik in nood ben! ik zie je graag ik mis ! je en dat wil ik niet alleen tonen in dat gedicht, maar wel overal en aan iedereen die ik ken en die jou kent !!! jij zal de wereld weer goed maken die slecht aan het worden was! en dan kom je terug naar mij en blijf je hier!! bij mij liefste! ik zie je graag vergeet dat niet!!!! Ik zie je graag!!!!!!!! Ingezonden door: Jennifer Ik denk nog steeds terug aan die prachtige tijd ik weet nog dat je zei wij zijn samen voor altijd maar alles wat je zei was een grote leugen alles wat je zei er bleek geen donder van te deugen nu is het over voor goed voorbij je had me gevangen ben eindelijk weer vrij jij liet mij in een kooi opsluiten een kooi van verdriet er is een ding zeker jij verdient mij niet. Ingezonden door: Kelly Gedachten Weet jij hoe ik me al die tijd voelde, of hoe die pijn nog door m'n lijf stroomt. De aandacht van alle zinnen vervangt, of bij elk woord er een betekenis achter zoekt. Op te letten hoe diegene in elkaar zit. Zo er achter probeert te komen hoe iemand is. Trillende maar twijfelende stemmen. Dwalend door je hoofd. Elke zin, elk woord, misschien zelfs wel elk letter! Pijn, alsof ut lijkt van eergister. Verdriet van die dag erna. Moeite om ook maar die gedachte te vergeten. Net of ut nog maar kort bestaat. 1000 Verschillende gedachtes, 100 stemmen die gillend door je hoofd heengaan. 10 daarvan spreken de waarheid. 1 goser die dat veroorzaakt! Pijn alsof het lijkt dat het niks is. Maar de gevolgen erna, alsof het je uit elkaar scheurt! Vertrouwen, liefde of zelfs vriendschap. Iets waar ik nu eerst bij na moet denken! Je heb me diep van binnen kapot gemaakt, zonder dat iemand het ook maar merkt! Ingezonden door: Kim.mesZ Vertrouwen, dat is waar het op aankomt in een relatie! vertrouwen, weten wat ik aan je heb! vertrouwen, dat je me alles verteld, en me geen leugens op de mouwen speld! ik dacht altijd dat ik wel weten zou, als men met mijn gevoelens spelen wou... ik dacht dat ik wel weten zou, wanneer het echt of onecht wezen zou... maar keer op keer krijg ik dat gevoel van leugens en bedrog telkens weer kon je me overtuigen dat ik het mis had maar de laatste keer is nu geweest mijn gevoel bedriegt me niet nu zie ik alles helder weer, nu zie ik mijn eigen zwakte, maar ik keer sterker terug, sterker dan jij in elk geval!!! Ingezonden door Marga Verdriet... ik sluit de kast met woorden mijn gevoelens op papier ik schrijf het nooit meer op wat ik ook voel of mis, er is altijd wel iets wat verkeerd begrepen word dat in 't verkeerde keelgat schiet dat krassen maakt op mijn ziel omdat je met woorden niet altijd de juiste intonatie legt, omdat mijn woorden anders worden uitgelegd dus sluit ik de kast met woorden van mij niks meer op papier een plakker op mijn mond, mijn handen op mijn rug, de pennen veilig opgeborgen, het toetsenbord vergrendeld zodat ik mezelf behoed om mensen pijn te doen onnodig te gaan kwetsen al is dat niet wat ik bedoel ...de kast met woorden vast de sleutel veilig weggeborgen... Ingezonden door Marga Je bent er niet meer Tranen van vreugde en verdriet Is er nog wel hoop in het verschiet Ik zie je nooit weer want je bent er niet meer Mijn liefde voor jou zal altijd bestaan Ook al is je leven vergaan Ik zie je nooit weer want je bent er niet meer Je wordt geboren en gaat in een rechte lijn naar de dood Maar bij jou stond het stoplicht veel te snel op rood Ik zie je nooit weer want je bent er niet meer Ingezonden door: Suzanne Ik schreeuw het uit tegen de golven en schop ze weg maar het is niet hun schuld Ik schreeuw het uit naar de wolken, vervloek ze, verwens ze, maar het maakt hun niets uit Ik krijs naar de meeuwen maar die kijken onnozel en krijsen terug Ik schreeuw naar de stilte naar de leegte, naar de lucht, maar ik geef geen geluid Ik wil zo graag schreeuwen graag vloeken en tieren maar het komt er niet uit. Ingezonden door: Suus |
Afgrond Grondeloze diepte, met gevaarlijke bijgedachte. Diepe rotskloof, met steile wanden. Alles verzinkt erin, in de onpeilbare diepte. In de aardkorst, een uitstrekkende ruimte, waar de grenzeloze tijd, de afgrond van het hart, het onpeilbare gevoel, die geen grenzen kent. De rampzalige toestand, van diepe ellende Ingezonden door: Claire Vanfleteren Morgen Morgen is jouw toekomst Als jij ter aarde wordt besteld Jij hebt je strijd gestreden De donkere dagen afgeteld. Morgen is jouw toekomst Een hand kwam uit het niets De hemelpoort ging voor jou open Op naar het licht, een hemels iets. Morgen is jouw toekomst Voor ons rest het verdriet Al vragen wij ons steeds weer af Waarom jij ons verliet. Morgen is jouw toekomst Vaarwel Rust nu maar uit Jouw glimlach Zullen wij Niet gauw vergeten Ook niet Als de aarde Jou morgen In haar armen sluit. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Leven/dood: ik leef was ik maar dood dan had ik geen problemen geen zorgen meer ik wil het maar ik kan het niet ik weet dat ze van me houden hoe moet je het leven accepteren, als je niet weet wat je wil? Je geen keuze kunt maken? Hoe moet je dan verder met je leven? Wist ik het maar dit is zo zwaar... alleen maar huilen in jezelf alleen maar gillen in jezelf omdat je geen oplossing weet Ik durf het niet te zeggen ik weet niet wat ik wil ik ben altijd erg stil hoe moet je vrienden maken weten wat je wil al is het daarbinnen nog zo stil? ik weet geen oplossing iemand moet me helpen maar hoe? als ik niemand kan vertrouwen? Ingezonden door: Elise Waarom zijn er zoveel vragen? over sterven en leven, ik kan de pijn maar niet verdragen, wat er is omdat hij niet meer mag leven, zo jong nog en toen moest hij al gaan, 2 jaar ziekte kwam tussen zijn leven, hij mocht niet meer bij me staan, niet meer liefde geven. Nu is alles zo kil, er is een gat die niemand meer kan vullen, die gat blijft altijd stil, niemand zal dat kunnen vervullen. wat je ook probeert en wat je ook doet, het komt nooit meer goed, Nooit zal hij meer terug komen, alleen nog maar in mijn dromen Ingezonden door: Henrieke Ik zal ik zal ook ik zal ook willen ik zal ook willen lachen maar maar ik maar ik kan maar ik kan niet maar ik kan niet lachen want want ik want ik weet want ik weet niet want ik weet niet hoe omdat omdat de omdat de pijn omdat de pijn nog omdat de pijn nog te omdat de pijn nog te vers omdat de pijn nog te vers is Ingezonden door: Jennifer Mijn vulkaan en de eruptie Geruime tijd sluimerde de vulkaan, tot rookpluimen zichtbaar werden. Eruptie heeft onlangs plaatsgevonden, gloeiende lava uitgestort eerst hard gesteente werd geleidelijk zachter. Nu 'n week later smeult het nog na in de ontstane krater. Ingezonden door: Anneke Bakker Pourquoi, pourquoi? Bij vloed gelopen over het strand vingers omstrengelden elkaars hand alsof we baden tot de machtige zee neem dátgene mee wat wij niet kunnen dragen naar de grote oceaan. Terug bij eb gelopen nog steeds hand in hand keken wij de golven na, deden de zee groeten met afdruk van blote voeten en schreef ik in het natte zand Pourquoi, pourquoi ? Ingezonden door: Anneke Bakker Hoe moet ik hieraan beginnen hoe zal ik het aanpakken ik weet niet echt of ik er goed aan doe maar in alles wat er nu gebeurt zie ik brokken, niet te lijmen... hoe moet ik jou zeggen dat wat ik hier vanbinnen voel hoe moet ik jou duidelijk maken dat ik alleen maar eerlijk wil zijn met jou geen misverstanden... al zijn die er nu voortdurend en kan ik ze niet wegpraten of wegschrijven of uitvegen ... waarom maken we het mekaar soms zo moeilijk... waarom doen we mekaar zo'n pijn als elke vraag een simpel antwoord heeft en elke dag er weer één is dat ik voor jou leef hoe moet ik hieraan beginnen wat kan ik zeggen tegen jou alleen maar met mijn hart beginnen en zeggen lief, ik hou van jou!!! Ingezonden door Marga Ook al ben je ver bij mij vandaan, Ik wil je nooit meer laten gaan. Je blijft maar spoken in mijn gedachten alleen jij kan mijn pijn verzachten zonder jou ben ik hopeloos dat is ook niet waar ik voor koos zonder jou wil ik niet leven Ik zou mijn leven voor je geven Ook al doet het zoveel pijn ik doe het om bij jou te zijn Ingezonden door: Mirjam Schuld Je was een jongen van krachtige woorden woorden die me nooit stoorden dwalende ogen op zoek naar het geluk dat heb je nooit gevonden en dat maakte je stuk Je bent voor ons geboren Je maakte er net geen einde aan Nooit zal ik mezelf vergeven wat ik jou heb aangedaan Ingezonden door: Shirley Van buiten een lach, van binnen een traan. Niemand die het weet, niemand die het ziet. Van buiten een vrolijke, blije meid, maar van binnen een triest meisje. Niemand die het weet, niemand die het ziet. Niemand,nee niemand, weet wie ik echt ben. En niemand,nee niemand, ziet wie ik echt ben. Ingezonden door: Tamara |
Ik ben gelukkig maar heel vaak ook niet dan ben ik ongelukkig dat doet me groot verdriet er komt een traan tevoorschijn en die staat niet stil uit mijn hart komen nog meer tranen dit is niet wat ik wil nu ben ik ongelukkig gedachten spelen door mijn hoofd dat is niet uit te leggen het kaarsje met 'gelukkig' dooft.. Ingezonden door: Elise Vrijheid ik wil vrij zijn om te leven vrij om te gaan vrij om mijn mening te geven overal kunnen staan ik zit nu opgesloten anders dan je denkt mijn lichaam kan overal heen mijn hersens willen niet ze lijken net van steen ze willen niets vergeten een steen wil niet stuk ze willen niets meer weten ze willen alleen nog maar geluk Ingezonden door: Elise Verdriet De bres is geslagen, de dijk begeeft het water zoekt zijn weg langs uitzonderlijke wegen zelfbedruipend, niet te stuiten als plengende regen geboren uit donkere, zwangere wolken als opwellende bronnen die pas ontspringen en hun uitweg langs mijn wangen in een stroom van tranen vinden niet meer te weerhouden je heengaan verzwolgen in een stortvloed van ritmische schokgolven het is mijn verdriet om jou jij die me zo dierbaar was. Ingezonden door: Georges Tranen Er zijn geen tranen meer er is teveel gebeurt. De pijn is als een wond die telkens open scheurt. Er zijn geen tranen meer er is teveel gezegd er is zoveel geleden dit is mijn leven, dit is echt. Waar is het geluk waar is mijn eigen ik er zijn geen tranen meer ik denk dat ik stik. Ingezonden door: Gea Dit was een mooi moment in mijn leven, Helaas duurde het maar heel even, Ik had al zo'n gevoel: Dit is te mooi om waar te zijn! maar ja, je begrijpt vast niet wat ik bedoel... echt, dit doe me toch zo een pijn! Nu ben ik weer alleen, al zijn er duizenden mensen om me heen ik voel me klein, en in de steek gelaten, want tja, je wilt niet meer met me praten, ik voel me klein en in de steek gelaten, want tja, je begint me al te haten Maar zo zit de wereld nou in mekaar, er is nu nog maar een kleine vraag dat alles zo in elkaar zit begrijp ik goed, maar dat je niet meer met me wilt praten, ik snap niet dat dat moet... ik voel me nu heel klein, en in de steek gelaten, het doet hartstikke pijn, als jij me gaat haten dus leg alsjeblieft uit waarom, dan voel ik me iets minder dom, en zeg me waarom je mijn vriend niet meer bent, ja, voor jou is het een fluitje van een cent maar stel je voor hoe ik me voel, dan begrijp je eindelijk wat voor een pijn ik voel... Ingezonden door: Justine Missen… Om hem te missen… Dat gevoel dat woordje. Ik mis hem waarom is het zo gegaan? Ik wou iets heel anders en samen verder gaan. Waarom ging het zo? waarom doe je zo? Zoveel verdriet zoveel gelieg. Maar toch ik kan je niet weg halen uit mijn geheugen En alles weg laten lopen als een vergiet. Nee dat doe ik niet ik wil van je houden en meer. Maar waarom kan dat niet waarom haat ik je niet Soms wou ik dat ik je nooit had ontmoet. En dat ik me tijd hiermee verdoet. Maar me andere woorden zijn ik hou van jou ik wil bij je zijn En je vast houden nooit meer los laten. Maar dat is een weg die er nooit meer zal zijn De liefde voor jou was echt maar ik heb gewoon een grote pech Alle woorden bijéén ik hou van jou en blijf je trouw Ingezonden door: Marije Er zijn bepaalde mensen die ik erg mis Ben er nu achter dat het leven zonder hen een stuk minder leuk is. Sjoerd,Martin, opa en oma k wou dat k bij jullie kon zijn. Dat jullie hier niet meer zijn doet me erg veel pijn. Sjoerd en ik konden uren lang praten. K had het daarom ook niet meer toen ze daar aan zijn sterfbed zaten. Martin die is veel te jong overleden. (13) Wat is hier in godsnaam van de reden? Mijn opa heb k niet gekend, mijn oma niet zolang. Tjah alles gaat maar zijn gang R.I.P Ingezonden door: Martha Gisteren was ik er nog van overtuigd dat er in deze wereld toch nog iets eerlijk is! vanmorgen was ik al aan 't twijfelen en nu weet ik wel zeker dat niks meer eerlijk is zo dikwijls in de steek gelaten door vrienden als je ze nodig hebt teleurgesteld in mensen van wie je 't nooit verwacht en nu dus nog maar es een keer... jammer! had er meer van verwacht!!!! Ingezonden door Marga This is How I remember you, dancing in the moonlight, you filled my heart with joy and delight. Please say it's not true. This horrid fate has befallen you. Now after all these years it will come to an end, our time together now buried by lost hope and tears of sand. Soon you're chance to fight will be no more, knowing that this is all a hideous nightmare is all i can pray for. Yes, hoping and praying is all what's left in my might, before you linger on into the twilight. It was that day you're redemption came, when we were torn apart by this condemned flame. I sit here now three years later, looking up into the dark grey sky, all i can think about is you and the times we had. But truthfully it makes me sad. I wish i could come up there into that lustre light, but then i know that my time to go is nowhere in sight. Ingezonden door: Martijn Pijn Het lijkt altijd ergens anders te gebeuren. En dan is het ineens zo dichtbij, het komt als een dief in de nacht, waarom Karen,waarom jij? Ingezonden door: Shana Verdriet verdriet is iets waar je niet blij mee kan zijn je voelt je kut om dingen die je soms niet weet je moet huilen van pijn en van woorden die je hart doorboren we zijn mensen geen dieren we zijn mensen iedereen is verschillend. wees maar blij. Ingezonden door: Willemijn Huilen Huilend door de straten m`n verdriet achter laten Het lukt me steeds maar niet Ik heb zoveel verdriet Huilend in m`n kamer Met de deur op slot Zal ik altijd blijven huilen? wat een vreselijk lot! Ik wil graag kunnen lachen Ondanks m`n verdriet Een lachje op een keer maar lukken wil het niet Ingezonden door: Raymond Verstege |
|
|
| home |
|